İnsanlara Bağlan!

SIGMA'nın en yine objektiflerinden 50-500/4.5-6.3 APO DG OS HSM (Canon Uyumlu) dünya ile aynı zamanda Türkiye'de satışa sunulmuştur...

Foto-Pro Ltd. fotoğraf sektörünün önde gelen markalarına 10 yıldan fazla hizmet vermiş kadrosu ile Ekim 2009 itibari ile Sigma Corporation – Japonya tarafından Türkiye Tek Yetkili Distribütörü olarak atanmıştır. Farklı alanlarda edindiğimiz tecrübelerin fotoğraf paydasında toplandığı satış ve yönetim kadrosu her alanda amatör ve profesyonel kitleye etkin bir şekilde hitap edecek olan Foto-Pro çok kısa bir zaman içinde yenilikçi ve müşteri odaklı yapısı ile Sigma ürünlerinin satışlarına Türkiye’nin seçkin fotoğraf mağazalarında başlamıştır.

Terimler-1
Ctrl N (File/New) deyip yeni bir sayfa açtınız.


İsimsiz (Untitled) bir döküman açılır önce... Bazı kelimeler vardır: Pixels, Resulation, Pixel/inc, Mode, RGB... Siz açtığınız zaman başka kelimeler görünüyorsa bile, bunları seçili hale getirmeniz gerekir.
Devam etmeden önce bunların ne anlama geldiklerini söylemek istiyorum. Çünkü bir işin denetimini elde tutmanın yolu, onun mantığını kavramaktır...

Piksel
Bütün Bitmap programlarda olduğu gibi PhotoShop'ta da ölçü birimi pikseldir.
Aşağıda, sağdaki görüntü, fotoğrafı 16 kat büyüttüğümüzde görebildiğimiz piksellerdir. Her piksel kare biçimindedir ve her pikselde sadece 1 renk vardır.
Yani bir pikselin bir kısmı açık bir kısmı koyu, ya da yeşil, koyu yeşil olmaz...
Bu tür renk geçişleri (degrade) farklı renkte piksellerin yan yana gelmesinden
oluşur.





________________________________________
Rezolasyon
Bir resmin piksel yoğunluğunu, sayısını gösterir.
Monitör çözünürlüğü 72 piksel olduğu ve web sayfalarını sadece monitörde izlediğimiz için, yapacağımız resmin de 1 inc lik bir ölçüde (yani 2.54 cm'de)
72 piksel olması yeterlidir.
Image/Image Size bölümünden ulaşabileceğiniz bu pencere, gerekli değişiklikleri yapabileceğiniz yerdir.







Örnek1




Bir resmi büyütür küçültürken büyüklük ile resolasyonu birbirine bağlarsanız,
resmin cm cinsinden büyüklüğü değişmiş görünse bile, görüntü büyüklüğü değişmez. Aşağıdaki örnekte resmin genişliği 5 cm yapılmasına rağmen, iki resim arasında büyüklük farkı yoktur. Çünkü Bitmap programlar, sonuçta kaç piksel olduğuna bakarlar. İşaretlenmiş kısımda genişliğin 49 piksel olduğunu görüyorsunuz.






Örnek2



Ama bu 3lü bağlantıyı kurmadan rezolasyonu değiştirseniz, resmin büyüklüğü de değişir.





49 piksel 34 piksel 24 piksel 17 piksel
________________________________________
Anti-aliasing
Piksellerin kare biçimli en küçük resim elemanı olduğunu tekrarlayalım. Bir resim piksellerin toplamından meydana gelir. Bitmap programlar, mozaik döşer gibi bunları yanyana getirip görüntüyü oluşturur. Düz alanlarda sorun yoktur, ama yuvarlak dönmesi gereken yerlerde
tırtıklı bir görüntü ortaya çıkar.
Bunu çözmenin yolu, rengin kenarına kırıklı görüntüyü biraz azaltacak, daha açık pikseller yerleştirmektir. Anti-aliasing işte budur...
Bu seçeneği genel olarak aktif halde tutmanız, resimlerin kırıklı görünmesini engeller.











ToolBox - 1
Araç Kutusu, görünürdeki araçlara ek olarak, başka araçlar da içerir. Mouse'u üzerine basılı tutup biraz beklerseniz, alttaki araçlardan istediğinize erişebilirsiniz. Ayrıca, herbirinin bir klavye kestirmesi var. Kırmızı ile gösterilen harfler, bu kestirmeleri belirtiyor.


ToolBox - 2



Araç Kutusunda yer alan araçların kullanımı için
önce aşağıdaki yalnızca ne işe yaradıklarını anlatan bilgileri inceleyin.
Daha fazla ayrıntı öğrenmek isterseniz,
aşağıdaki linkleri
ya da
yandaki alet kutusunun üstündeki
araç simgelerini kullanabilirsiniz.
Macintosh kullanıcıları,
aşağıda tuş karşılıklarını kullanacaklardır.
PC
Ctrl
Shift
Alt
MAC.
Command
Shift
Option


Kare, dikdörtgen (Rectangular Marquee), daire, elips (Elliptical Marquee) ve tek piksel yatay (Single Row Marquee) ya da dikey (Single Column Marquee) alan seçmeniz gerekiyorsa bu araçlardan uygun olanı seçin.
Kırpma aracı, (Cropping tool) resmin fazlalıklarını atmaya ve resmi serbest olarak döndürmenize yarar.
Daha fazla bilgi:

Serbest çizim için Kement aracı (lasso) kullanılır. Çiziminizi, belirli noktalara tıklayıp çizmeniz gerekiyorsa yanda ortadaki aracı (Polygon Lasso) seçmelisiniz. 3. sıradaki araç (magnetic Lasso) ise renk ve kontrastlığa duyarlıdır.
Daha fazla bilgi:


(Rupper Stamp) Resmin dokusunu, rengini, başka bir alanda tekrarlamak için kullanılır. (Pattern Stamp) ise hafızaya aldığınız görüntüyü tekrarlayarak bir motif oluşturmanıza yarar.
Daha fazla bilgi:


(Eraser) İptal etmek istediğiniz bölümleri silmek, arka renkle boyamak için kullanabilirsiniz.
Daha fazla bilgi:


Resmin, istediğiniz bölümünü, belirsizleştirmek (Blur), keskinleştirmek (Sharpen) ya da rengini dağıtmak (Smudge) için kullanabilirsiniz.
Daha fazla bilgi:

(Pen) En denetimli seçim alanlarını yapmanıza yarar. İstediğiniz yere yere tıklayarak ilerlersiniz. Nokta ekleyebilir eksiltebilirsiniz.
Daha fazla bilgi:


(measure) Resim içinde iki noktanın birbirine uzaklığını ölçmeniz için.
Daha fazla bilgi:

(Paint Bucket) Boyama kovası ile seçili bir alana istediğiniz üst rengi doldurabilirsiniz.
Daha fazla bilgi:

(Hand) Resmi ekrana sığmayacak kadar büyütürseniz, diğer bölümlerine kaydırarak ulaşmanızı sağlar.
Daha fazla bilgi:

(Move) Seçilen bir alanı ya da Layer'ı taşımanız için.
Daha fazla bilgi:


(Magic Wand) Renge duyarlı bir seçme aracıdır. Bir rengi ve tonlarını seçebilirsiniz.
Daha fazla bilgi:

(Paintbrush) Resmin istediğiniz bölümlerini fırça ile üst renkle boyamanızı sağlar.
Daha fazla bilgi:

(History Brush) Resmi eski haline döndürmenize yarar.
Daha fazla bilgi:

(Pencil) Ön renk ile kalem etkisinde çizim yapabilirsiniz.
Daha fazla bilgi:

Resmin istediğiniz bölümlerini aydınlatmak (Dodge) Koyulaştırmak (Burn) Ya da renginin doygunluğunu azaltıp çoğaltmanıza ( Sponge) yarar.
Daha fazla bilgi:


(Type) Yatay ya da dikey yazı yazabilirsiniz.
Daha fazla bilgi:

(Gradient) Degrade araçları, 2 ya da daha çok rengin birbirine yavaşça geçiş yaparak bir alanın boyanması için kullanılabilir.
Daha fazla bilgi:

(Eyedropper) Resmin üzerinden tıklağınız rengi alır. Ön ya da arka renk olarak hemen kullanabilirsiniz
(Color Sampler) infoda renk değerlerini görürsünüz.

(Zoom) Resmin istediğiniz bölümüne yaklaşmanıza ya da uzaklaşmanıza yarar.



Layer-1
Layeri kısaca tanımlamamız gerekirse aynı resim üzerinde birbirinden etkilenmeyen, birbirleriyle bizim istediğimiz ölçüde etkileşebilen resimlerdir.(Biraz kısır bir tanım oldu ama örnekleri inceleyince daha iyi anlayacağınıza eminim.) Biraz daha açarsak;layerlerde bulunan resimlerin matlığı ve geçirgenlik oranları, altta kalan resimlerin görünüp veya görünmeyeceği bizim elimizde. Dilediğimiz layerdeki resme dilediğimiz düzenleme işlemini yapabiliriz; diğer layerdeki resimler bundan etkilenmeyecek ve hiç bir durumda altta kalan layerin canı çıkmayacaktır.
Ayrıca her biri ayrı katmanlarda yer alan resimlerimizi istediğimiz gibi sıraya koyabilir, katmandan katmana resimlerimizi transfer edebilir, her birine değişik efektler uygulayabiliriz.
Nasıl olacağını merak ediyorsanız buyrun başlayalım.
1- İlk önce aşağıdaki resimde görülen değerlere göre yeni bir çalışma sayfası açalım kendimize.(File/New)

Çalışma alanımız içinde layer menüsünü göremiyorsak Window/Show Layers'ten aktif hale getirelerim.

2- Layer/New (Shift+Ctrl+N) menüsünü kullanarak yeni bir layer ekleyelim ve layer penceremizi biraz tanıyalım:


Name: Oluşturduğumuz layerimizin adını burdan belirleyebiliriz.
Opacity: Yeni oluşturduğumuz layerin matlığını yüzde cinsinden ayarlayabileceğimiz yer. %100 değeri layerimizde ki pixellerin altındakileri göstermeyeceğini bildirir. Yüzdeyi ne kadar küçültürsek layerdeki pixellerin saydamlığı o kadar artar.
Mode:Yeni layere çizilecek pixellerin alttaki layerler ile nasıl tepkime vereceğini ayarladığımız yer.
Group With Previous Layer : Bir önceki katman ile yeni oluşturduğumuz katmanın beraber hareket etmesini sağlamak istiyorsak bu kutucuğu işaretlememiz gerekir.

3-Çalışmaya başlamadan layer penceremizi biraz tanımaya çalışalım.

1-Göz (Layer Visibility): Seçili layeri gizler. Böylece o layer olmadan resminizin nasıl göründüğünü kolaylıkla öğrenebilirsiniz.
2-Fırça (Paiting on Layer): Hangi layerde işlem yaptığınızı gösterir.
3-Add Layer Mask:Layerinize Mask ekler. (Mask ile ilgili bilgi daha sonra verilecektir.)
4-Create New Layer: Resminize yeni bir layer daha eklemek istiyorsanız bu tuşla ekleyebilirsiniz.
5-Delete Layer: Seçili olan layeri silmenizi sağlar.
6-Buradan layer pencerenizin boyutunu isteğinize göre ayarlayabilirsiniz.
7-Buradan Yeni Layer ekleyip,silebilir,kopyalayabilir; layerleri birbirleriyle birleştirebilir ve layerlerin görünümünü değiştirebiliriz.
Opacity : Yeni oluşturduğumuz layerin matlığını yüzde cinsinden ayarlayabileceğimiz yer. %100 değeri layerimizde ki pixellerin altındakileri göstermeyeceğini bildirir. Yüzdeyi ne kadar küçültürsek layerdeki pixellerin saydamlığı o kadar artar. Burada kolaylık olsun diye numlock tuşlarını kullanabilirsiniz. Mesela 0=100, 9=90, 8=80 gibi. Hem pratik hemde hızlı olmanızı sağlar.
Mode :Yeni layere çizilecek pixellerin alttaki layerler ile nasıl tepkime vereceğini ayarladığımız yer.
4-Şimdi de layerin üstünde faremizin sağ tuşunu tıkladığımız zaman karşımıza çıkan menüyü inceleyelim.

Duplicate Layer: Aynı layerin bir kopyasını yapar.
Delete Layer: Layeri siler.
Layer Options: Layerle ilgili ayarların yapıldığı yer.
Enable Layer Mask: Layerinize mask eklerseniz açmaya veya kapamaya yarar.
Effects: Layerinize çeşitli efektler verebileceğiniz seçenek.





Layer - 2

1.Bölümde photoshopta açtığımız ve layer eklediğimiz çalışmamıza geri dönelim. Layer 1'in ismini Kare olarak değiştirip içine kırmızı renkli orta boyda bir kare resmi çizelim.
Create New Layer düğmesiyle yeni bir layer daha oluşturup ismini yuvarlak yapıp içine mavi renkli bir yuvarlak çizelim.
Move Tool(V) aracı ile çizdiğimiz kare ve yuvarlağı istediğimiz yere doğru hareket ettirelim. Layerin mantığını daha kolay kavrayabilmek için kare ve yuvarlağın bir bölümü üstüste gelmesi lazım.

Move Tool aracına çift tıklayarak Move Options penceresini açalım ve ayarları kendimize kolaylık sağlayacak şekilde değiştirelim. Auto Select Layer seçeneği aktifse fareniz hangi layerin üstündeyse otomatik olarak o layer seçili olacaktır.Seçili değilse hangi layeri hareket ettirmek istiyorsanız layer penceresinden kendiniz işaretlemek zorundasınız. Photoshopa çok yabancıysanız büyük ihtimal yazılanlardan da fazla bir şey anlayamıyorsunuzdur. Yapacağınız tek şey bu yazıyı Photoshop açıkken okumak ve okuduğunuz her satırı, her örneği Photoshopta uygulamanız gerekiyor dedikten sonra biz tekrar anlatımımıza geri dönelim.

Yaptığınız örnekte de göreceğiniz gibi çizmiş olduğumuz yuvarlak resmin bir bölümü karenin üstüne gelmiş ve onun görünmesini engellemiştir.İlk bakışta burdan çıkaracağımız sonuç Layer penceresinde üste olan layer resmimizde de üstedir. Bu kural layer sayısı arttıkça değişmez ve en üstteki layer her zaman için en üsttedir. Taki biz onu aşağıya alana kadar.
Şimdi yuvarlak layerimizin saydamlık özelliğini kullanarak bakalım alttaki layerimizin örtülü yerlerini bir nebze olsun görebilecek miyiz? Yoksa üstteki layerler çok mu gaddar oluyorlar? Merak ediyorsanız Yuvarlak isimli layeri seçin ve Opacity değerini %50'ye düşürün ve kendi gözlerinizle görün. Şimdi Opacity değerini tekrar %100 yapın ve hemen yandaki Normal yazan seçeneği değiştirerek diğer seçeneklerin ne işe yaradığını biraz anlamaya çalışın.

Bu çalışmayı psd olarak kaydedin.





Layer -3

Kaydettiğimiz PSD dosyası üzerinde çalışmaya devam ediyoruz.
Şimdi Type Tool(T) aracı ile çalışma alanımızın üstüne tıklayıp birşeyler yazalım. Gerçi fontların büyüklükleri standart değildir ama yaklaşık olarak fontuzun büyüklüğü 50 Point olsun. Rengide koyu yeşil olursa hiç fena olmaz. Burda dikkatinizi çekeceğim nokta, Type Tool ile yazacağınız yazı otomatik olarak yeni bir layerde oluşur ve yazdığınız yazı layerin ismi olarak geçer. Tabi ismi daha sonra değiştirmek sizin elinizde. Orası ayrı bir konu. Dikkat etmeniz gereken diğer husus ise yazdığınız yazıya Photoshop'un veya dışardan eklediğiniz pluginlerin etki etmemesidir. Yazı yazdığınız layer aktifken Photoshop'un Filter menüsündeki Pluginleri bu layer üstüne kullanamazsınız. Eğer kullanmak istiyorsanız bu layeri mutlaka Render (Layer/Type/Render Layer) etmeniz gerekiyor.
"Peki edersek ne olur, etmezsek ne olur ?" diye sorduğunuzu burdan duyar gibiyim. Aslında bu olay aynı cins grafikler hazırlayack kişilerin kolaylığı için düşünülmüş bir olaydır. Şöyleki bir web sayfası yapıyorsunuz ve sitenizde 15 bölüm var. Bu 15 bölümünde isimlerinin yazılı olduğu butonlardan sayfanızı oluşturacaksınız. Buton bunlar. Değişik olması gereken tek yer bölümün ismi. Geriye kalan tüm görünüm aynı olmak zorunda. Tabiki bunu Photoshop'un layerlere uyguladığı efektler için söylüyoruz. Eğer onlar sizi kesmiyor daha değişik şeyler kullanmak istiyorsunuz Actiondan başka çareniz yok demektir. (Yoksa hepsini teker teker elle yapmayı mı düşünüyorsunuz?) Şimdi Bölüm 1 diye yazı yazdınız ve Layer menüsünden bu yazınıza efektler uyguladınız. Daha sonra bunu bolum1.jpg olarak kaydettiniz. Şimdi Bölüm 2 yi hazırlayacağız. Yapmanız gerek tek şey Bölüm 1 yazılı olan layere çift tıklayıp açılan Type Tool pencereindeki Bölüm 1 yazan yeri Bölüm 2 olarak değiştirmek. İşte bu kadar basit. Bölüm 2 yide kaydettikten sonra sıra Bölüm 3'te. Aynı mantıkla onuda hallettikten sonra tüm düğmelerinizi aynı mantıkla çok kolay şekilde ve çok çabuk olarak hazırlayabilirsiniz.
Eğer Layeri Render yaparsanız bu özellikten yararlanamazsınız. Yani layerde ne yazılıysa o kalır. Yazılmış olan yazıyı değiştirmek gibi bir hakkınız kalmamış oldu.Bundan dolayıdır ki ilk önce ne yapacağınıza, nasıl bir yol izleyeceğinize karar vermeniz sizin yararınıza olacağını annesinin karnında karaciğerle beraber Paintte ağaç resmi yapan bir bebek bile söyleyebilir.
PSD dosyamızıda açtık öyle duruyor. Render işlemini böyle kısaca sizlere anlattıktan sonra layerimize (ister Render etmiş olalım istersek olmayalım) iki fare tıklamasıyla verebileceğimiz efektlere şöyle bir gözatalım. Type Tool ile yazdığımız yazının layerine sağ tuşla tıklıyoruz ve açılan pencereden Effects seçeneğini seçiyoruz. (Layer seçili iken Layer/Effects) Karşımıza aşağıdaki resimde görüldüğü gibi bir pencere geliyor. Şimdi Effects penceremizi biraz inceleyelim.

Drop Shadow yazan yerden layerimize uygulayabileceğimiz diğer efektlere ulaşabilirz. Hemen yandaki Apply kutusu boşsa seçili efekti uygulamaz. Burdan yazınızın efektsiz ve efektli görünümlerini kolayca gözlemleyebilirsiniz. Mode yazan yerden layerinizin diğer layerlerle nasıl bir etkileşim vereceğini ayarlayabilirsiniz. Hemen yandaki renk kutusundan gölgenizin rengini ayarlayabilirsiniz. Opacity ayarıyla layeriniziz saydamlığını, Angleyle gölgenizin açısını, diğer seçeneklerlede bulanıklığını veya keskinliğini ayarlayabilirsiniz. Sağ taraftaki Prev düğmesiyle bir önceki efekte, Next düğmesiyle bir sonraki efekte geçebilirsiniz. Ok düğmesiyle efekti layerinize uygulayabilir Reset düğmesiyel default ayarlara dönebilirsiniz. Preview seçeneği aktifse uyguladığınız efektleri bire bir resminizin üstünde görebilirsiniz. Burda altını çizmem gereken nokta bu seçenekler sadece Drop Shadow seçeneği için geçerlidir. Burda yapacağınız ayarlar sadece bunu etkiler. Diğer efektlerin de kendi menüleri var. Hepsini anlatmaya gerek yok. Ufak tefek değişiklikler var ama hemen hemen aynılar.










Layer -4

Geçen ders yaptığımız örnek PSD dosyasında 4 tane layerimiz var. Bunlar aşağıdan yukarıya sırasıyla Background, Kare, Yuvarlak ve Dinamit isimleriyle dizilmişler. Önceki derslerden de hatırlayacağınız gibi bu sıralama çok önemlidir ve bir üstteki layerle onun altındaki layerlerden birinin belli bir bölgesi çakışıyorsa çakıştıkları yerde alttaki layer değil üstteki layerin çakışan kısmı gözükür. Bu konuyu hemen bir örnekle pekiştirelim ve Kare isimli layerimizi faremizle Dinamit isimli layerin üstüne sürükleyip bırakalım.
O da ne?
Dinamit yazımızın bir kısmı kayboldu. Yoksa layeri taşıyım derken yazının bir kısmını mı sildiniz?
Hayır Undo yapmanıza gerek yok. Yazıyı sildiğiniz falan da yok. Sadece Kare isimli layeri Dinamit isimli layerin üstüne alınca üst layerle alt layerin çakıştığı yerde üst layer üstte çıkarak kendini gösterdi. Yazınız duruyor ama siz göremiyorsunuz. Şimdi Kare isimli layeri eski yerine alarak esas anlatacağımız konuya geri dönelim.
Şimdi yaptığımız resimde Kare ile Yuvarlak şekillerin yerlerini beğenmedik ve bunları biraz daha sağa veya sola taşımak istiyoruz ama ikisinin arasındaki mesafeyide korumak istiyoruz. Sonuçta kaş yapalım derken göz çıkartmak istemiyoruz. Kısaca yuvarlağı nereye hareket ettireceksek aynı ölçüde kareyide hareket ettirmek istiyoruz. Eğer bunu elimizle yapmaya çalışırsak yapabiliriz ama çok uzun sürer. Basiti varken zoru seçecek kadar zamanımız yok bizim. Onun için hareket ettirmek istediğimiz layerleri birbirine zincirle bağlamamız gerekiyor. Yoksa size şaka mı geldi bu söz? Evet ta kendisi. Layerleri birbirine zincirle bağlayacağız. Bunun için birbirine bağlamak istediğimiz layerlerden biri seçili iken diğer layerin hemen yanındaki boşluğa tıklayıp layerleri sıkıca birbirine bağlıyoruz.

Şimdi Kare isimli layeri hareket ettirdiğinizde Yuvarlak isimli layerinde hareket ettiğini göreceksiniz. Taki aradaki zinciri kaldırana dek. Aradaki zinciri kaldırmak için zincirin üstüne bir kere tıklamanız yeterli. Söylemek sitediğim diğer bir hususta bu zincirleme işleminde sınır olmadığı. En az iki en çok istediğiniz kadar layeri birbirine zincirleyip bir tanesini hareket ettirmekle diğerlerinide hareket ettirmiş olacaksınız.
Şimdi sıra Visible ve Invisible işlemlerinde. Bu kelimeler ICQ'den tanıdık gelebilir size. Görevlerde hemen hemen aynı. ICQ'de kendinizi gizlersiniz, Photoshop'ta layerleri. Kısaca mantık şu; istediğiniz layeri görünür yapmak veya görünmez yapmak. Nasıl olacak, ne işimize yarayacak derseniz onuda açıklayalım. Yine örnek resmimizin üstünde çalışmaya devam. Resmi yaptınız ama "Şu kare olmasaydı acaba resmim nasıl gözükür?" diye kendi kendinize sordunuz ve hemen layeri sildiniz. Durun biraz hemen silmeyin layerinizi. Eğer karesiz resmin nasıl göründüğünü görmek istiyorsanız layerin yanındaki göz resmine tıklamanız yeterli. Basın basın korkmayın. Bakın karemiz kayboldu. Gördünüz mü resminizin karesiz nasıl göründüğünü? Hoşunuza gittiyse gönül rahatlığıyla Kare isimli layeri silebilirsiniz. Hoşunuza gitmediyse tıkladığınız göz kısmına tekrar tıklayında karemiz geri gelsin.

"Peki bu zincirleme ve görünmezlik işlemleri sadece bu işe mi yarar?" diye sorduğunuzu burdan duymadığımı sanmayın. Sıra oraya da gelecek. Resmimiz öyle bir yere geldiki "Ah keşke şu layerler tek layer olsaydı da bana zorluk çıkartmasalardı" dedirtiyor size. Çözüm o layerleri birleştirmek.Eğer tüm layerleri birleştirip tek layer yapacaksanız sorun yok. Layer/Flatten Image komutuyla bütün layerleri birleştirebiliriz. Ama biz sadece kare ve yuvarlağı birleştirmek istiyorsak Yuvarlak layer seçili iken Layer/Merge Down komutunu kullanmamız lazım. Bu komutla Yuvarlak isimli layerle onun hemen altındaki Kare isimli layeri birleştirmiş olduk. Layer/Merge Down komutunun altındaki Merge Visible komutu dikkatinizi çekmiş olması lazım. Görünmezlik özelliğini şimdi layerleri birleştirmek için kullanacağız. Bunun için birleşmesini istediğiniz layerlerin görünür, birleşmesini istemediğiniz layerlerinde görünmez olması gerekir. Görünürler zaten görünür, yapmamız gereken birleşmesini istemediğimiz layerleri görünmez yapmak. Şimdi Dinamit isimli layeri görünmez yapalım ve Layer/Merge Visible komutuyla görünür layerlerimizi tek çatı altında toplayalım. Layeri tekrar görünür yapalım. 4 layer 2 layer oldu. Undo yapalım ve tekrar 4 layerli devrimize geri dönelim. Bu sefer Yuvarlak layer seçili iken Kare hariç diğer layerleri zincirle birbirine bağlayalım. Layer/Merge Linked komutuyla birbirine bağlı olan layerleri birleştirelim. Böylelike kare hariç diğer layerleri tek çatı altında toplamış olduk.


Layer -5


Bu derste layerlerimizi, belirlediğimiz diğer layere göre ortalayacak, yukarı veya aşağı taşıyacak. Bu ortalama , taşıma işini istersek sadece x koordinatında istersek y koordinatında yapabiliriz. Lafı fazla uzatmadan örnekli anlatımımıza geçeceğiz ama daha önceden sizlere hatırlatmak istediğim küçük lakin son derece önemli bir nokta var. Daha önceki derslerden yaptığımız örnek PSD dosyasını çeken bazı arkadaşlar resmin üzerinde çalıştıklarında; mesela yuvarlak isimli layer seçili iken yuvarlağın kenarına Airbrush, Paintbrush gibi aletlerle bir şeyler çizmeye çalıştıklarında çizemediklerini, boyanın sadece yuvarlağın içinde gözüktüğünü dışarıya etki edmediğini söylediler. Aslında bu bir sorun değil. Bizlerin kolaylığı için düşünülmüş bir olaydır. Eğer böyle bir durumla karşılaşırsak hemen Layer penceresindeki Preserve Transparency kutusunun içindeki onay işaretini kaldırmamız gerekir.
Peki ne işe yarar bu seçenek?
Aslında çok güzel bir özellik. Kısaca oluşturduğunuz bir layerde eğer bu işaret aktifse aynı layere yazacağınız yazılar, çizeceğiniz çizgiler ve fırçayla boyayacağınız renkler sadece layerde pixel(renk) bulunan alanlara etki eder, boş(saydam) alanlara etki etmez. Eğer bu seçenek pasifse layerin istediğiniz yerine istediğiniz şekilde müdahale edebilirsiniz. Resmimizin üstünde hemen sıcak sıcak deneyelim. Yuvarlak isimli layerimizi aktif hale getirip üzerindeki Preserve Transparency seçeneğini işaretleyelim.

Araç çubuğundan Airbrush(J) aracını alalım ve biraz yuvarlağımızı boyayalım biraz da yuvarlağın dış kısımlarını. Sizinde gördüğünüz gibi Mavi yuvarlağımızın içini boyayabildiğimiz halde dışarısını boyayamıyoruz. Şimdi Preserve Transparency seçeneğindeki onay işaretini kaldıralım ve boyama işlemini tekrarlayalım. Hem yuvarlağı hemde boş yerleri boyayabildiğimizi sizde göreceksiniz.
Sırada layerlerimizi ortalamak var. Evet elle bu işi yapabilirsiniz ama siz yorulmayın. Photoshop bunu sizin için yapar. Yapmanız gereken hangi layerin hangi layere göre ortada olması gerektiğine karar verip bu karara göre layerleri ortalamsı gerektiğini Photoshop'a bildirmek. Bunun için yerinde sabit duracak layerimizi seçili hale getiriyoruz. Ortlanmasını istediğimiz layeride zincirle seçili layere bağlıyoruz ve Layer/Aling Linked menüsünden kendimize uygun olanı seçiyoruz. Vermiş olduğumuz Photoshop tarifini hemen örneğimizde uygulamaya geçelim.
Yapmak istediğimiz Dinamit yazısını Backgrounda göre ortalamak. Bunu için Background seçili iken Dinamit yazımızın bulunduğu dinamit isimli layeri zincirle Backgrounda bağlıyoruz.

Bağlama işlemi bittikten sonra Layer/Aling Linked seçeneğinden isteğimizi cevaplayacak bir komut seçiyoruz. Mesela dinamit yazısını yukarıdan aşağıya doğru tam orta yerde durmasını istiyorsak Vertical Center seçeneğini seçmemiz lazım. Seçtiğiniz zaman dinamit yazısının backgrounda göre yukarıdan aşağıya doğru tam orta yerde olduğunu sizde göreceksiniz. Şimdide sağdan sola doğru yazımızı ortalayalım. Layer/Aling Linked menüsünden Horizontal Center seçeneğini seçersek bu isteğimizde Photoshop tarafından yerine getirilecektir. Bu örneklerden çıkarmanız gereken noktalardan biri de ne kadar layeri backgrounda zincirlerseniz hepsininde ortalanacağı veya sizin seçtiğiniz seçeneğe göre konumlarını değiştireceğidir. Lisede felsefe derslerinde gördüğünüz Tekten Tümevarım yöntemi gibi. Ortalama işini bir layeri zincirleyip yapıyorsak, birden çok layeri zincirlersek onlara da yapabiliriz. Hemen deneyin ve görün.




Layer – 6

Bazen birden fazla layere aynı efekti vermemiz gerekebilir. Ve verdiğimiz efekte biraz zahmetliyse yani yapılış yolu uzunsa, aynı etkiyi diğer layerlerde yakalamak için numaralarla uğraşıyorsak bilinki bunlara hiç gerek yok. Photoshop her hangi bir layere uygulamış olduğunuz efektin aynısını diğer layerlere uygulayacak kadar akıllı bir programdır.(Tek suçu Ram canavarı olması)
Ama aklında sınırları var. Photoshopun bu becerisini kullanmak istiyorsanız vermeniz gereken efektlerin Photoshop'un Layer/Effects menüsüdeki efektlerden ibaret olduğunu söylesem acaba kaç kişi hayal kırıklığına uğrar?
Hiç zaman kaybetmeden örneğimizi sıcak sıcak uygulamaya sokalım ve böylelikle daha iyi anlamanıza olanak sağlayalım. File/New komutuyla 300x200 pixel boyutlarında arka planı beyaz olan yeni bir çalışma alanı açın ve Type Tool(T) ile mavi renkte "Her Hangi Bir Şey" yazın. Yine Type Tool'u kullanarak "Her Hangi İki Şey" yazın.Bu yazı da kırmızı renkli olsun. Şimdi ilk layerimize yani "Her Hangi Bir Şey" yazdığımız layere gelin ve sağ tuşla tıklayarak açılan menüden Effects seçeneğini seçin.

Effect penceresinden istediğiniz değerlere göre efektler uygulayın yazımıza. Sadece gölge vermek istemiyorsanız Drop Shadow yazan yerin hemen yanındaki ok tuşuyla diğer efektleri seçebilir aktif hale getirmek için yandaki Apply kutucuğuna bir check atmanız yeterlidir. Hoşunuza giden bir efekt yakaladığınız zaman Ok tuşuna basarak uygulayabilirsiniz.
Şimdi gelelim asıl konumuza. "Her Hangi Bir Şey" yazılı layerimize efekt verdik, aynı efekti diğer layerimizide vermek istiyoruz. Yapmamız gerekenler; "Her Hangi Bir Şey" isimli layerimizi seçili halde iken Layer/Effects/Copy Effects komutunu uygulamak. Photoshop seçili layerdeki efekti hafızaya aldı sizin yapıştır demenizi bekliyor."Her Hangi İki Şey" yazılı layeri seçelim ve Layer/Effects/Paste Effects komutunu uygulayalım. Sizinde göreceğiniz gibi birinci layerdeki efektimiz aynen ikinci layerimizde uygulanmış oldu.

Her işte olduğu gibi bunda da değişik yollar vardır. Mesela layer 1'i layer 2'ye zincirle bağladığımız zaman Layer/Effects/Paste Effects To Linked gibi bir komutun aktif olduğunu göreceksiniz. Bu komutla efekt vermiş olduğunuz bir layere ne kadar çok layer zincirlerseniz bir hamlede zincirlemiş olduğunuz tüm layerler efektli layere verdiğiniz efekti aynen alacaklardır.
Aynı menüde yer alan komutlardan bir diğeri ise Clear Effects. İsmindende anlaşıldığı gibi layere uyguladığınız tüm efektleri bir hamlede silebilmenize yarıyor.
Layerlerle ilgili olarak değinmek istediğim hususlardan biride layer paletini az da olsa kişiselleştirebileceğiniz. Bundan kastımız layer paletindeki layerlerin görünümü. Bunu gerçekleştirip size en uygun görüntüyle layer paletini kullanmak için layer paletinin sağ tarafındaki ok işaretine basıp açılacak menüden Palette Options seçeneğini seçmeniz gerekiyor. Photoshop default ayarı olarak üsten ikinci seçeneği kullanıyor. Burdaki Thumbnail boyutlarına bakarak kendinize uygun Thumbnail boyutunu seçebilirsiniz.

Layerler konusunda işinize yarayacak diğer bir önemli hususta eliniz CTRL tuşuna basılı iken istediğiniz her hangi bir layere tıkladığınız zaman layer otomatik olarak seçili hale gelecektir.
Son olarakta layerleri grup yapmak var. Bu özellik sayesinde bir layerin pixel alanlarını otomatik olarak üst layerdeki pixellerle doldurabiliriz. Daha iyi anlamanız açısından bir örnek vererek yazımıza son noktayı koyalım.
File/New komutuyla arka planı beyaz olan yeni bir çalışma sayfası açın. Resme yeni bir layer ekleyin. Bu layeri Edit/Fill komutuyla siyah renkle doldurun. Siyahla doldurduğumuz layer seçili iken Filter/Pixelate/Pointillize filtresini 10 değerini girerek uygulayın. Type Tool aracı ile birşeyler yazın. Burda dikkat etmeniz gereken yazınızın yazılı olduğu layer içini siyahla doldurmuş olduğumuz layerin altında olması gerektiğidir. Eğer yazının yazılmış olduğu layer üstdeyse farenizle sürükleyerek ortaya getirin. İki layer arasına eliniz ALT tuşuna basılı iken tıkladığınız zaman veya CTRL+G tuşlarına bastığınız zaman yazınızın içinin üstteki layer tarafından doldurulduğunu göreceksiniz.










Ofset Baskı

Piksel
Bütün Bitmap programlarda olduğu gibi PhotoShop'ta da ölçü birimi pikseldir.
Aşağıda, sağdaki görüntü, fotoğrafı 16 kat büyüttüğümüzde görebildiğimiz piksellerdir. Her piksel kare biçimindedir ve her pikselde sadece 1 renk vardır.
Yani bir pikselin bir kısmı açık bir kısmı koyu, ya da yeşil, koyu yeşil olmaz...
Bu tür renk geçişleri (degrade) farklı renkte piksellerin yan yana gelmesinden
oluşur.



________________________________________
Rezolasyon
Bir resmin piksel yoğunluğunu yani, PPI (Pixcel Per Inches) 1 inç karede
(1 inç = 2.54 cm) bulunan piksel sayısı.
Image/Image Size bölümünden ulaşabileceğiniz bu pencere, gerekli değişiklikleri yapabileceğiniz yerdir.






Örnek1



Bir resmi büyütür küçültürken büyüklük ile resolasyonu birbirine bağlarsanız,
resmin cm cinsinden büyüklüğü değişmiş görünse bile, görüntü büyüklüğü değişmez. Aşağıdaki örnekte resmin genişliği 5 cm yapılmasına rağmen, iki resim arasında büyüklük farkı yoktur. Çünkü Bitmap programlar, sonuçta kaç piksel olduğuna bakarlar. İşaretlenmiş kısımda genişliğin 49 piksel olduğunu görüyorsunuz.





Örnek2



Ama bu 3lü bağlantıyı kurmadan rezolasyonu değiştirseniz, resmin büyüklüğü de değişir.

49 piksel 34 piksel 24 piksel 17 piksel
________________________________________
Anti-aliasing
Piksellerin kare biçimli en küçük resim elemanı olduğunu tekrarlayalım. Bir resim piksellerin toplamından meydana gelir. Bitmap programlar, mozaik döşer gibi bunları yanyana getirip görüntüyü oluşturur. Düz alanlarda sorun yoktur, ama yuvarlak dönmesi gereken yerlerde
tırtıklı bir görüntü ortaya çıkar.
Bunu çözmenin yolu, rengin kenarına kırıklı görüntüyü biraz azaltacak, daha açık pikseller yerleştirmektir. Anti-aliasing işte budur...
Bu seçeneği genel olarak aktif halde tutmanız, resimlerin kırıklı görünmesini engeller.









İnterpolasyon
Piksel temelli programlarda yaşanan sorunlardan birisi resmi büyütmedir.
Resim büyürken araya pikseller eklenir. Program, en yakın piksellerin değerini esas alarak, araya pikseller ekler.
Elinizdeki orjinalden daha büyük bir tarama yapacaksanız, bunu baştan hesaplamalısınız.
Bir örnekle bu hasaplamanın mantığını inceleyelim.

Elinizde 14x10 cm bir resim olduğunu ve bunu 50 x 70 cm boyutlarına büyütmeniz gerektiğini varsayalım. Scanner'ınızın en üst tarama resulation da, mesel, 900 pixsel/inc olsun.

1. Önce orjinalin gerçek ölçülerinde (10 cm x 14 cm) ve 900 pixsels/inch'te tarama yapalım.

4961'e dikket edin

________________________________________
2. Ofset baskı ve printer çıkış için 300-310 gibi rakamlar geçerliyse de, resolution'un 270
olması da idare ediyor... (Kağıt cinsine göre 60, 70, 80'lik tramla basılır) Buradan hareketle resolution'u 270 getirdiğimde, resmin boyutları 46,67 x 33,33 cm e ulaşıyor. Dikkat ederseniz 4961 piksel yine aynen görünüyor...
İşte işin sırrı burada. Resimde interpolasyon olmuyor... (Photoshop, resim büyüdüğü için kafasına göre araya piksel eklemek zorunda kalmıyor.

________________________________________
3. Büyütmemiz gereken ölçü ise 50x70 cm idi. Resolution 180 olduğunda, interpolasyonsuz bu ölçüye ulaşabiliriz ama bu da yeterli bir kalite yaratmayacaktır.

________________________________________
4. Demek ki resim ilk tarandığında (Resolution 270 e razıysak) 1350 pixsel/inc olarak taranmalı.
(1/1 taradığını varsayıyoruz, aslında dram scannerlar bu hesabı kendisi yapıyor)
7441're dikkat edin

________________________________________
5. Ölçü 50x70 ve resulation 270 ...
7441 hala aynı yani interpolasyon yok...

Buradan çıkan bir sonuç daha var: Yukarıdaki örnekleki gibi bir büyütme istiyorsak ve scanner'ımızın kapasitesi daha yüksek taramaya olanak vermiyorsa, bu işi drum scanner'la halletmeniz gerekiyor.
İyi sonuç alınması gereken işlerde, tarama masrafından kaçmamak, bu işi masaüstü scanner'la değil, renklerin doğru olarak taranacağı bir Drum scanner kullanmak en iyi çözüm. Yani bu iş de profesyonellerine bırakılmalı...


Büyük boyutlu resimlerin bir bölümünde değişik yapacağınız zaman, resmin tümünü açmak ve kaydetmek epey zaman kaybı yaratır. Resmin sadece çalışacağınız bölümünü açıp kaydedebilirsiniz.
Aşağıda yazmama rağman burada birkez daha tekrarlayayım; bu işlemi yapabilmeniz için, resmin modunu, boyutlarını değiştirmemeniz gerekir. Yeni kanal, layer, path eklerseniz ,açtığınız resim bölümünü esas resmin içine kaydedemezsiniz.
import'tan quick edit'i seçin.



Karşınıza gelen pencerede resmin tamamını göreceksiniz.
Resimde yatar ve dikey standart bölümlemeler yapmak (yani sırayla her defasında bir bölümü açıp kapatabilirsiniz) ya da istediğiniz bir bölgeyi seçmeniz mümkün.

Resmin modunu, kanal ve layer sayısını vs vs değiştirmemeniz gerekiyor. Ya da değiştirirseniz bile eski haline getirmeniz gerek. Tabii boyutlarıyla asla oynamamalısınız.
Ben gagayı kırmızı yaptım sadece.





sonra da export'tan kaydediyorsunuz




PPI (Pixel Per Inc)
1 inç karede (1 inç = 2.54 cm) bulunan piksel sayısı.

Taradığınız resmi web'de kullanacaksanız 72 PPI taramanız gerek.

Ofset baskı için durum değişiyor. Baskının yapılacağı kağıt cinsi önemli. Gazete kağıdı ile kuşe kağıda yapılacak baskı arasında fark var.
Gazete kağıdına 40 lık tramla basılırken, kuşe için 70 ya da 80 lik tram kullanılması gerekir. 1. Hamur kağıt için 60 lık ... Her ne kadar bunlar LPI değeri ile belirleniyorsa da, LPI ile PPI değeri arasında da bir ilişki var...
Buradan hareketle tarama rezolasyonu da değişiklik gösterir.
Ama kabaca 250 ile 350 PPI arasında olması gerektiğini söyleyebiliriz.
En çok kullandığınız kuşe kağıda baskı için: 306-310 PPI
Tabii bu rezolasyonu önerirken, resmi orijinal boyutta tarayacağınızı varsayıyorum. Büyütme yapmanız gerekiyorsa interpolation bölümünü okuyun.
________________________________________
LPI (Line Per Inc)
Film pozlanırken 1 inç yüksekliğindeki (2.54 cm) alana atılan satır sayısı.
Yukarıda yazdığımı yeni eklemelerle genişleteyim.
3. hamura baskı yani 40-50 lik tram = 110 - 130 LPI
1. hamura baskı yani 60 lık tram = 150 LPI
Kuşe kağıda baskı 70 lik tram = 175 LPI
Kuşe kağıda baskı 80 lik tram = 200 LPI
Peki bu değerleri biliyorsunuz, resolasyonu nasıl hesaplayacaksınız? Yani PPI ne olmalı? Photoshop yapmayı düşündüğünüz baskıya uygun tarama rezolasyonunu size bildiriyor.
Nasıl mı?

5x5 cm boyutunda bir işiniz olduğunu düşünün.
Bunu Kuşe kağıda basacaksınız. Normal kalitede...
Herhangi bir rezolasyonda 5x5 cm lik bir Photoshop dökümanı açıp deneyelim.
Auto butonuna tıklayın. Aşağıdaki pencere karşınıza gelecek.

Baskımızın özelliği gereği
175 LPI bize yetiyor.
Screnn bölümüne 175 yazıp tabloyu okeyleyin.
Önce Good seçeneğinde deniyoruz.

Sonucu görüyorsunuz. 5x5 cm için rezolasyon 263 olarak hesaplandı.

Şimdi de Best seçeneğiyle deneyelim...

Bu kez rezolasyon olarak verilen değer 350 PPI.
Dikkat ettiniz mi bilmiyorum.
Good seçeneğinde: LPI x 1,5 = PPI (175 x 1,5 = 262,5)
Best seçeneğinde: LPI x 2 = PPI (175 x 2 = 350)
Bu demektir ki, rezolasyonun ne olduğunu kendimiz de hesaplayabiliriz ...
Yani: LPI x (1,5 ya da 2) = PPI
Unutmayın büyütme yapacaksanız, interpolasyona neden olmamak için, tarama rezolasyonunu büyütme oranına göre hesaplamak zorundasınız.
Bunun için interpolation bölümünü okuyun.
________________________________________
DPI (Dot Per Inc)
Çıkış cihazlarında 1 inç kareye (2.54 cm x 2.54 cm) pozlanan piksel sayısı.
DPI = 16 x LPI değerinde olması Resimdeki renklerin (Filmlerin siyah beyaz olduğunu biliyorsunuz, yani oradaki gri dağılımının) sağlıklı basılmasını sağlar.
________________________________________
İlk kez, bir yer önereceğim.
Taramalarınız ve film çıkışlarınız için.
KAAN GRAFİK
0216 310 56 24
ALTUNİZADE - İSTANBUL
Drum Scanner'ı, 70x100 film çıkışı, prova baskısı, renk düzeltmeleri, ofset baskı problemlerine çözüm bulma konusundaki tecrübeleri ve kurye servisi ile sizi birçok sorundan kurtaracağına eminim. İstanbul'daki arkadaşlar kolaylıkla yararlanabilir.
İstanbul dışı olanlar da birlikte çalışmak için belki uygun bir yöntem geliştirebilirler.
Benden bu kadar, gerisi Recep Yolbir ile sizin aranızda )


Filtreler

Filtreler / Genel Bilgi
________________________________________
Filtreler, mevcut resmin yapısını değişik sekillerde bozarak istediğimiz farklı bir resmin oluşmasını sağlayan yardımcı araçlardır. Filtreler esas olarak taranmış resimlerin iyilestirilmesi ve hatalarının giderilmesi amacıyla geliştirilmis ise de diğer resimlerde kullaılmaya da baslanmıştır. Her filtre matematiksel bir formül ile hesapladığı degisiklikleri resmin istenilen bölgesine uygulanması ile çalışır.
Filtreler ile çalışırken unutulmaması gereken kurallar:
Filtre transparan tabakalara uygulanmaz. Tabakanın bir kısmı transparan ise sadece renkli kısma uygulanır.
Eger seçili bir bölge varsa sadece bu bölgeye, yoksa bütün tabakaya uygulanır.
Bir seferde sadece bir filtre uygulanabilir.
BMP uzantili bitmap dosyalara filtre uygulanmaz.
Bazı filtreler sadece RGB renk modundaki dosyalara uygulanabilir.
FADE : Bir filtre uygulandıktan sonra belli bir bölgeden geri almak isteyebiliriz veya filtre etkisini azaltmak isteyebiliriz.
Bu durumda FADE komutunu kullanırız. Bir filtre uygulandıktan sonra filtre çek-menüsünde fade komutu kendiliginden çıkar. Bu komut sadece uygulanan filtrelerde kullanılabilir.


Filtreler / Artistic
________________________________________
Artistic filtreleri genel olarak resminizi el yapımı bir tabloya dönüştürüyor.
COLORED PENCIL Filtresi :
Resminizi çapraz fırça tekniğiyle yağlıboya ile yapılmış bir hale sokar. İletişim kutusundaki Pencil width fırça kalınlığı, Stroke Pressure kullanılan boya miktarı, Paper Brightness ise tabloya vuran ışık miktarıdır. Yandaki muhteşem tablo (!) yapılırken ressamımız 1, 12, 27 değerlerini kullandı.
( Foto : Dailynews.yahoo.com )


Aşağıdaki Filtreler yandaki resim üzerinde uygulanmıştır.

(Orijinal Foto: www.corbis.com)
CUTOUT Filtresi :
Resminizi suluboya ile yapılmış gibi bir havaya sokar. İletişim Kutusundaki No. of levels renklerin karışım miktarını, Edge simplicity kenarların belirginliğini, edge fidelity ise kenarların orjinal şekline uygunluğunu ayarlar.


DRY BRUSH Filtresi :
Yağlıboya bir tabloya kuru fırça ile müdahale edilmesi sonucunda oluşan görüntüyü verir. İletişim kutusundaki Brush size fırça kalınlığı, Brush detail fırça izlerinin belirginliği, Texture ise boyanın kalınlığını temsil ediyor.

FILM GRAIN Filtresi :
Kumlu bir fotoğraf görüntüsü oluşturuyor. İletişim kutusundaki grain seçeneği kum miktarını, Highlight Area yüzey ışığını, Indensity ise ışık yoğunluğunu ayarlar.

FRESCO Filtresi :
Resminizi başka bir teknikle yapılmış yağlıboya tabloya çevirir. İletişim Kutusu detayları Dry Brush ile aynıdır.

NEON GLOW Filtresi :
Resminizi foreground rengi ile kaplar, iletişim kutusundaki pencereden seçeceğiniz renkteki neon ışıkları ile yüzeylerden yansıma yapar. Neon ışığının özelliklerini iletişim kutusundan ayarlayabilirsiniz. ( Bu örnekte foreground sarı, neon kırmızı seçildi )

PAINT DAUBS Filtresi :
Resminizi kalın bir tabaka yağlıboya kullanarak yapılan resimlere çevirir. İletişim kutusundan kullanılan fırçanın kalınlığı ve tipini ayarlayabilirsiniz. Sharpness seçeneği ise renk geçişlerindeki keskinliği ayarlar.

PALETTE KNIFE Filtresi :
Resminizi fırça darbeleriyle yapılmış bir tabloya dönüştürür. İletişim kutusundaki Stroke Size seçeneği fırça ebadıdır. Stroke Detail seçeneği ne kadar ayrıntının gösterileceğini belirler. Softness renklerin yumuşaklık ayarıdır. Bu örnekte sadece seçili alana uygulandı.

PLASTIC WRAP Filtresi :
Resminizi plastik bir dokuyla kaplayıp 3 boyuta doğru götürür. İletişim kutusundaki Highlight Strength seçeneği plastik dokudan yansıyan ışığı ayarlar. Detail seçeneği plastiğin kalınlığı kabul edilebilir. Smoothness seçeneği ise plastik dokunun düzgünlüğüdür. Bu örnekte paralar plastik örtüye sarıldı.


POSTER EDGES Filtresi :
Birbirine yakın değerlerdeki pixelleri tek değerde toplar ve az sayıda renk tonları kullanılan ticari posterleri taklit eder. İletişim kutusundan posterimizin alacağı şekli ayarlayabiliriz.

ROUGH PASTELS Filtresi :
Resmimizi pastel boya ile tuval üzerine yapılmış bir tabloya çevirir. Texture seçeneği tuval dokusunu seçmemize yarar. İstersek başka bir resmi texture olarak bile kullanabiliriz. Light Direction ise ışığın yönüdür. Diğer seçeneklerle boyanın sürülme şeklini, miktarını ve hatta ne kadar ayrıntılı çalışacağınızı bile ayarlayabiliyorsunuz.

SMUDGE STICK Filtresi :
Resmimizi leke tekniğiyle yapılmış bir tabloya çevirir. Stroke Lenght seçeneği boyanın sürülme genişliği, Hightlight Area seçeneği yüzeyden yansıyan ışık miktarı, Indensity seçeneği ise boya miktarıdır. Resme derinlik veren ilginç bir filtre.

SPONGE Filtresi :
Suluboya tablo yapmaya benzer. Üstelik suyu da biraz fazlaca. İletişim kutusundan fırça boyunu, sulandırma miktarını ve ayrıntı oranını ayarlayabiliyorsunuz. Örnekte seçili yere uygulandı.

UNDERPAINTING Filtresi :
Tablonun yapıldıktan sonra üzerindeki fazla boya sıyrılıp alınmış gibi bir görüntü oluşturuyor. İletişim kutusunun pek çok özelliği rough pastels filtresine benziyor. İlginç yanı uygulama sonrasında resimde 3 boyut oluşuyor.

WATER COLOR Filtresi :
Bildiğimiz klasik sulu boya tablo yapımı. Sanatsal anlamda güzel sonuçlar alınabilir. İletişim kutusunda fırça boyu, gölge miktarı vs. ayarlanabiliyor.



Filtreler / Blur
________________________________________
Blur, fotoğraflarda kontrastı azaltmak ve renk geçişlerinde oluşan parazitleri ortadan kaldırmak için kullanılır. Hafif bir bulanıklık efekti verir. Bilgisayarımızda oluşturduğumuz grafik çalışmalarımıza farklı bir yapı kazandırmak için de kullanılmaktadır.

BLUR MORE Filtresi :
Blur filtresinin yaptığı işi yapar. Sadece bulanıklaştırma gücü blur'un 3-4 katıdır.

GAUSSİAN BLUR Filtresi :
Bu filtre, bulanıklaştırma derecesini ayarlamamıza olanak vererek görüntünün hafifçe yumuşatılmasından tüm görüntüyü kalın bir sisle kaplamaya kadar değişen efektler yaratır. Adını, renk değerlerinin değişimini gaussian çanı denilen eğriyle eşleştirmesinden alır. Bu filtrenin iletişim kutusunda görülen Radius değeri bulanıklık değeridir ve 0.1-250 arasında olabilir. Ayrıca grafiklerimize gölge kazandırmak ve 3 boyut çalışmalarında yaygın olarak kullanılır. Bu özelliklere ilgili sayfalarda ayrıca dönülecektir. Bir örnek görelim.


Sol tarafta orjinal resmi görülen zarif hanımefendinin yüzüne (saçlar ve boyun dahil) blur more filtresi, diğer bölgelere ise gaussian blur filtresi (Radius : 2 ) uygulandı. Hem resimdeki parazitler kayboldu, hem de resim biraz derinlik kazandı. ( Fotoğraf : Dailynews.yahoo.com )

MOTION BLUR Filtresi :
Bu filtre, fotoğrafçıların zaman ayarlı objektifle çektikleri fotoğrafı simüle eder. Cismin hareketini görebilmemize yarar. İletişim kutusundaki angle değeri bulanıklığın yönüdür. +90 ve -90 arasında değişebilir. Distance değeri ise bulanıklığın yoğunluğu olup 1 ile 999 arasında değer alabilir. Bir örnek daha:


Orjinal yarasa resminin tabakası yedeklendi, ilk tabakaya motion blur uygulandı. Sonra 2. tabaka açıldı ve biraz sağa kaydırılarak 2. görüntü oluşturuldu. ( Angle :0, Distance : 25 )

RADIAL BLUR Filtresi :
Bir resmi dairesel olarak döndürebilir veya merkezden itibaren yayarak derinlik verebilir. İletişim kutusundaki telden yapılmış ön izleme biraz dikkat ve alışkanlık gerektiriyor. Spin seçeneği resmi veya seçili alanı dairesel döndürürken zoom seçeneği merkezden itibaren yayılmayı sağlıyor.Bunu da bir örnekle inceliyelim.



Soldaki orjinal fotoğraf haber için çekilmiş. Bizim izleyicilere vurgulamak istediğimiz bölüm haricindekilere radial blur filtresi uygulayınca bakın neler oldu. Ortadaki resme zoom seçeneği, sağdakine ise spin seçeneği uygulandı. (Fotoğraf : Dailynews.yahoo.com)

SMART BLUR Filtresi
Bir görüntüdeki kat yerlerini bulanıklaştırabilir, görüntü binme kenarlarını bulanıklaştırıp gizler veya renkli bir resmi siyah-beyaz eskize çevirebilir. İletişim kutusundaki radius, bulanıklık mesafesini; threshold ise bulanıklaştırma yapmak için pixellerin ne kadar farklı olması gerektiğini ayarlar. Bir örnek de bu filtre için :



Mrs. Clinton'un yüzündeki kırışıklıkları hiç beğenmedim ve bir güzellik uzmanı (!) olarak müdahale ettim. Bu kırışıklıkları tamamen de yok edebiliriz tabii ama doğallığı kaçırabiliriz. Aynı filtreyi Edge Only seçeneği ile uygulayıp (threshold :40) hanımefendinin yüz eskizini de çıkarttım. Beğendiniz mi? ( Fotoğraf : Dailynews.yahoo.com )



Filtreler / Brush
________________________________________
Bu filtre grubu genel olarak resminizi tablo haline getirirken fırçaları denetlemenizi sağlar.
Aşağıdaki Filtreler yandaki resim üzerinde uygulanmıştır.

(Foto: www.corbis.com)
ACCENTED EDGES Filtresi :
Fırçanın keskin tarafının ayarlanması ile tablo yapılır. Resmin kenar geçişlerine filtre ile müdahale edilir. İletişim kutusundaki Edge width seçeneği kenar kalınlıkları, Edge Brightness geçişlerdeki ışık miktarı, Smoothness ise geçiş yumuşaklığını ayarlar.

ANGLED STROKES Filtresi :
Tek yönde açılı fırça darbeleri ile tablo oluşturulur. İletişim kutusundaki Direction Balance seçeneği fırçanın yönünü belirler. Stroke Lenght fırçanın genişliği, sharpness ise renk geçiş keskinliğini ayarlar.

CROSSHATCH Filtresi :
Birbirine dik iki taraflı ve açılı fırça darbeleri kullanır. İletişim kutusundaki Stroke Lenght fırçanın genişliği, Sharpness renk geçişleri keskinliği, Srtenght ise fırça izlerinin belirginliğini ayarlar.

DARK STROKES Filtresi :
Koyu renkleri belirginleştirir ve resmi karanlık bir havaya sokar. İletişim kutusunda beyaz ve siyah renklerin yoğunluğunu ayarlayabilir, renk geçiş dengesini seçebilirsiniz ( Balance )

INK OUTLINES Filtresi :
Adından da anlaşılabileceği gibi renk geçiş kenarlarına mürekkeple çizilmiş gibi bir çizgi atar. İletişim kutusundaki Stroke Lenght seçeneği ile renkleri birleştirip yayarken aydınlık ve karanlık bölgelerin yoğunluğunu ayarlayabilirsiniz.

SPATTER Filtresi :
Sprey boya ile duvara yazı yazılır da tablo yapılmaz mı? Bu filtre işte bu işi yapıyor. İletişim kutusundaki Spray Radius seçeneği resmin merkezinden itibaren etki yarıçapını, Smoothness ise geçiş yumuşaklığını ayarlıyor.

SPRAYED STROKES Filtresi :
İlla sprey boya kullanacağız ya, işte bir tane daha. Bu sefer sprey boyayı hangi cepheden püskürteceğimizi seçebiliyoruz. ( Üst, Alt, Sağ çapraz, Sol çapraz ) Diğer seçenekler spatter gibi.

SUMI-E.. Filtresi :
Resmimizi çok kalın uçlu renkli kalem kullanarak yapmışız gibi bir şekle çeviriyor. İletişim kutusu ile bu kalemlerin uç genişliğini, bırakacağı boya miktarını ve resmin genel kontrastını ayarlayabiliyoruz.



Filtreler / Distort
________________________________________
DIFFUSE GLOW Filtresi :
Resminizdeki parlak bölgeleri genişletip yayar ve mevcut ışığa göre fazladan bir parlama efekti sağlar. İletişim kutusundaki graininess seçeneği resme tanecikli bir doku kazandırır, 0-10 arası değer alır. Glow amount seçeneği ışık miktarını arttırıp azaltır, 0-20 arası değer alır. Clear amount seçeneği ise resmin kendi renginin ne kadarının görüneceğini belirler, 0-20 arası değer alır. DİKKAT : Glow amount seçeneğinin sağladığı ışık background rengindedir.
DISPLACE Filtresi :
Kullanılması oldukça zor ve istenilen sonucun alınabilmesi için ciddi anlamda bir tecrübe ve denemeye ihtiyaç duyan, ama yaptıkları da emsalsiz bir filtre. Genel anlamda resmi eğer, büker, parçalar. *.bmp formatındaki dosyalarda çalışmaz. *.psd formatındaki bir resmi bozulma haritası olarak kullanır. Ana resimdeki pixelleri bozulma haritasındaki pixellerin renk değerine göre kaydırır. Maalesef ön izleme penceresi de yoktur.Basit bir örnek yapalım.



Bozulma Haritası Resmi
Orjinal Resmimiz
Filtre Uygulamasından Sonra

ÖNERİLER : Bu filtre diğer tüm filtrelerden farklı bir mantıkla çalışıyor. Bu sebeple defalarca deneme yapmadan ve iyice tecrübe sahibi olup filtrenin çalışma mantığını anlamadan geçerli çalışmalarınızda kullanmayın. Ama bu muhteşem filtrenin peşini de bırakmayın.
GLASS Filtresi :
Resminize buzlu cam arkasından bakıyormuş görüntüsü sağlar. İletişim kutusunda 4 tane hazır "Buzlu Cam" tipi yüklüdür. Bunları Texture seçeneğinde bulabilirsiniz. İsterseniz bir başka *.psd formatındaki resmi de kullanabilirsiniz. Scaling seçeneği buzlu camın dokularının ne kadar önde (dikkate alınacak) veya arkada (az dikkate alınacak) olacağını ayarlar. Distortion seçeneği bozulma miktarını belirler. Smoothness seçeneği ise buzlu camın buz hücrelerinin ebadını belirler.
OCEAN RIPPLE Filtresi :
Resminizi okyanus dalgaları gibi büker. Ripple Size seçeneği dalgaların boyunu ayarlar. Ripple Magnitude seçeneği ise bozulma miktarını ayarlar. Hoş bir filtre. Fotoğraflarda pek kullanılamıyor.
PINCH Filtresi :
Resmi içe veya dışa doğru küresel bir mantıkla sıkıştırır. Amount değeri 100 ile -100 arasında değişir. Tel çerçevede de izleyebileceğiniz gibi içe ve dışa resim merkezli bir küre mantığıyla sıkıştırma yapmaktadır. Bir örnek :




Orjinal Resim
Amount 100
Amount -100
Bakalım filtre ne işe yaradı. Resme tıkla.
POLAR COORDINATES Filtresi :
Bir resmin koordinat sistemini kutupsaldan dörtgene veya dörtgenden kutupsala dönüştürür. İlk resimdeki şekil dörtgenden polar koordinat sistemine dönüşünce bakın neler oldu. Aynı filtreyi üstüste birkaç kez çalıştırmayı deneyin, sonuçlara şaşırabilirsiniz.



RIPPLE Filtresi :
Resimde tırtıklanmış bir görüntü oluşturur. İletişim kutusundaki amount seçeneği tırtık derinliğini ayarlar, -999 ile 999 arasında değişir. Size seçeneği tırtık dalgasının boyunu belirler. Yandaki resim, üstte görülen resme amount:100 ve large size uygulanarak elde edildi.

SHEAR Filtresi :
Resminizi iletişim kutusunda beliren çizgiye uygun olarak eğip büker. Çizginin istediğiniz yerine tıklayıp kaydırabilir, böylece resminizi sınırsız sayıda şekle sokabilirsiniz. Altta kullanılan eğri modeliyle beraber bir örnek var.




SPHERIZE Filtresi :
Resminizi bir küre veya silindir yapısında 3 boyuta taşır. İletişim kutusundaki tel çerçeveden ön izleme sağlayabilirsiniz. Amount seçeneği 100 ile -100 arasında değişir ve resme kazandırılacak derinliği belirler. Mode seçeneği küre, yatay silindir veya düşey silindir seçeneklerini kullanımımıza sunar. Bu örnekte amount:100 ve küre seçeneği kullanıldı

TWIRL Filtresi :
Resmi, merkez resim merkezi olmak kaydıyla sağa veya sola 0-999 derecede döndürür. yukarıdaki resmi sağa 400 derece döndürünce şöyle bir görüntü oluştu.

WAVE Filtresi :
Adı üstünde zaten, resimde dalga efekti yaratır. İletişim kutusundaki Number of Generator seçeneği üretilecek dalga sayısını belirler. 1-999 arasında değişir. Çok dalga üretilirse dalgalar üstüste bineceğinden bozulma da büyük olur. Wavelenght seçeneği dalga tepeleri arasındaki mesafedir. Min. ve Max. değerlerini ayarlayabilirsiniz. Amplitude dalga yüksekliğidir. Bunun da Min. ve Max. değerleri ayarlanabilir. Sine, triangle ve square dalganın tipidir. (Eğri, üçgen, kare). Bir seçim bölgesine uygulandığında resim ilginç bir hal alabilir.
ZIGZAG Filtresi :
Su yüzeyindeki dalgalanmalara benzer bir efekt oluşturur. Dalganın yönü ve cinsini iletişim kutusundaki Style seçeneğinden atayabiliriz. Pond Ripples (Havuz Dalgaları), Out From Center (Merkezden dışa doğru) veya Around Center ( Merkezin civarında) seçeneklerimiz var. Amount ve Ridges seçenekleri ile dalganın özelliklerini ayarlıyoruz


Filtreler / Noise
________________________________________
ADD NOISE Filtresi :
Görüntüye parazit ekler ve bu parazitlerle resmin bütünleşmesini sağlar. Genellikle resmin tamamına veya bir kısmına doku oluşturmak için kullanılır. İletişim kutusundaki amount değeri parazit yoğunluğudur. 1 ile 999 arasında değer alabilir. Uniform seçeneğini işaretlerseniz, her bir pixel için amount değeri kadar + veya - renk rastgele seçilir. Eğer gaussian seçeneğini işaretlerseniz bu renk seçimi gaussian çanına bağlı olarak hesaplanır. Genellikle gaussian seçeneğinde daha parazitli bir görünüm oluşur. Monochromatic seçeneği işaretliyse parazitler siyah-beyaz arasında değer alabilir.

Yandaki resimde add noise filtresi arka plana uygulandı. Böylece arka plana daha eski, sisli ve silik bir efekt verilerek esas öne çıkarılmak istenilen kişi belirginleştirildi. Bu örnekte amount : 40, uniform, monochromatic bir uygulama yapıldı. (Fotoğraf : Dailynews.yahoo.com)
DESPECKLE Filtresi :
Bu filtre, resimdeki en büyük farka sahip renk değişim yerlerini koruyarak diğer yerleri bulanıklaştırır. Böylece resmin ayrıntıları ve çizgileri korunurken genelde parazitler ve aşırı netleşmiş pixeller yumuşatılır.
Scanner'da kötü taranmış resimleri düzeltmek için kullanabilirsiniz.

Sol tarafta orjinal hali görülen yangın fotoğrafına 3 kez üstüste despeckle filtresi uygulandı ve sağ tarafta görülen hale geldi. Dikkat ederseniz aşırı net pixeller tamamen kaybolmuş ve resim daha gerçek bir hal almış.

DUST&SCRATCHES Filtresi :
Bu filtre resimdeki çizik, kırık gibi kusurlu bölgelerde hatalı yerleri çevresiyle kaynaştırmak için kullanılır. İletişim kutusundaki threshold değeri, hatalı bölge ile ona komşu bölge pixellerinin değerini analiz etmek için kullanacağı değerdir. Radius değeri ise hatalı bölgenin temizleneceği aralığı belirler. Çalışmalarınızda her iki değeri dengeli kullanmanız en iyi sonucu almanızı sağlar. Eski fotoğraflar için ilaç gibi bir filtredir.

Sol üstteki tatlı babaannenin resmi kırılmış. Hiç sorun değil tabii. Kırık bölgesine biraz dust&scratches yapıştırıcısı sürdük. Üstüne de biraz rubber stamp tool takviyesi yaptık. Sonuç sol altta görülüyor.
(Fotoğraf : Dailynews.yahoo.com)


MEDIAN Filtresi :
Median filtresi resimde veya seçili bölgedeki pixellerin parlaklıklarını harmanlar ve istenmiyen parazitleri azaltır. Radius değeri (1-16 arası) her bir pixelin kaç pixel yarıçaptaki bir bölgeyi inceleyip harmanlıyacağını gösterir. Yüksek değerler ihtiyatla kullanılmalıdır.

Soldaki ağaç fotoğrafı oldukça sert pixellere sahip. Biraz yumuşatalım ve gökyüzündeki tek tek belirgin olan pixelleri yok edelim. Median filtresi 1 radius değeriyle tüm resme uygulandı ve sağdaki sonuç elde edildi.






Filtreler / Pixelate
________________________________________
COLOR HALFTONE Filtresi :
Resmi büyük ebatlı yarı-ton parçalardan yapılmış gibi görünmesini sağlar. İletişim kutusundaki radius değeri oluşturulacak parçaların oluştuğu ağ sisteminin eni ve boyudur.
CRYSTALLIZE Filtresi :
Bu filtre resimde çokgen parçalar oluşturur ve benzer renkli pixelleri bu parçaların içine doldurur. Doğru yerde kullanılırsa çok güzel görüntüler yakalanabilir.
Meraklı kediciği hafifçe köşelendirdik. Sanki cam mozaikten yapılmış tablo gibi oldu.
(Fotoğraf : Dailynews.yahoo.com)


FACET Filtresi :
Resminizi elle (suluboya benzeri) yapılmış gibi bir görüntüye kavuşturur.
FRAGMENT Filtresi :
Görüntüyü 4 kez kopyalar, ortalamasını alır ve kaydırarak yeniden yapıştırır. Böylece fotoğraf makinasında çekim esnasında elin titremesine benzer bir görüntü oluşur ve zemin flu bir doku kazanır. Kedicik hariç diğer alana uyguladım ve sanki kötü bir fotomontaj yapmışım gibi bir görüntü oluştu. Enterasan bir filtre.

MEZZOTINT Filtresi :
Resminizi nokta, çizgi ve darbeler kullanarak yeniden oluşturur. İletişim kutusundaki menüyü kullanarak tekniklerden birini seçebilirsiniz.
MOSAIC Filtresi :
Resmi hücrelere böler ve her hücreyi tek bir renk yaparak resminizi mozaikten yapılmış gibi bir görünüme kavuşturur. Sanatsal bir yaklaşımla kullanabilir veya yanda görüldüğü gibi farklı uygulamalar tercih edebilirsiniz.

POINTILLIZE Filtresi :
Resmi rastgele noktalara böler, noktalar arasında boşluklar yaratır. Ürettiği noktaların hafifçe kabarıkmış gibi bir görüntüsü olur.
DİKKAT : Noktalar arasında kalan boşluklar background rengi ile doldurulur.



Filtreler / Render
________________________________________
3D TRANSFORM Filtresi :
İki boyutlu bir görüntüyü sanki 3. boyutu destekliyen bir program tarafından üretilmiş gibi göstermeye yarar. Resme derinlik katar. Ancak b

Vektör tabanlı şekiller ve kesme yolları ile çalışmaya başlamadan önce bitmap resimleri ve vektör tabanlı grafikler arasındaki farkları öğreneceğiz.



Bilgisayar grafikleri bitmap ve vektör tabanlı olmak üzere iki ana kategoriye ayrılır. Photoshop’ta her iki grafik türüyle de çalışabilirsiniz.



Teknik olaral Raster Images olarak adlandırılan bitmap resimleri piksel adıyla bilinen renk ızgaralarından oluşur. Her bir piksele belirli bir konum ve renk değeri atanır. Bitmap resimleri ile çalışırken nesneler veya şekiller yerine piksel grupları düzenlenir. Bitmap tabanlı grafikler, gölge ve renkler arasındaki hafif geçişleri gösterebildikleri için fotoğraflar veya grafik programları kullanılırak oluşturulan çalışmalar gibi sürekli tonlu resimler için kullanılır. Dezanvantajları, içerdikleri piksel sayısının sabit olmasıdır. Bunun sonucu olarak ekrandaki büyütüldüğünde veya oluşturuldukları değerden daha düşük bir çözünürlükte basıldıklarında ayrıntı kaybı olabilir ve tırtıklı olarak görünebilir.



Vektör garfikleri, vektör adı verilen matematiksel nesnelerle tanımlanan çizgiler ve eğrilerden oluşurlar. Bu grafikler taşındıklarında, ya da büyüklükleri veya renkleri değiştirildiğinde netliklerini kaybetmezler. Vektör tabanlı grafikler; illüstrasyonlar, yazılar ya da boyutları değiştirilebilen logolar vb. çalışmalar için uygundur.



· Logonun Oluşturulması



Logoların ölçeklenebilir olmaları ve ölçeklendirildiklerinde de netliklerini koruyabilmeleri gerekir. Bu derste önce yollarla bazı şekiller oluşturacak ve sonra da logo içeriğini kontrol etmek için kesme yollarını kullanacağız.



Bir şekli yeni bir katmanda oluşturabilirsiniz. Oluşturduğunuz bu şekil daha sonra otomatik olarak ön plan rengi ile doldurulacaktır. İsterseniz bu dolguyu farklı bir renkle, degradeyle ya da desenle kolayca değiştirebilirsiniz. Şeklin dış çizgisi Paths paletinde görebileceğiniz bir katman yolunda (layer clipping path) saklanır. Katman kesme yolunu düzenleyerek bir şeklin dış çizgisini değiştirebilirsiniz.



Fileà New diyerek yeni bir dosya açalım. Paths paletini Layers palet grubundan dışarı sürükleyin. Bu paletleri sıkça kullanacağımız için ayrı ayrı durmaları işimizi kolaylaştıracaktır. Ön plan rengi için bir renk oluşturun. Rectange aracının altına gizlenmiş olan Rounded Rectangle aracını seçin. Araç seçenekleri çubuğunda Radius kısmına yuvarlatma miktarın girin ve Create New Shape layer düğmesine tıklayın. Shift tuşuna basılı tutup sürükleyerek resmin beyaz alanını neredeyse dolduran bir kare çizin.



Belirlediğiniz ön plan rengine sahip kareyi çizdikten sonra Layers paletinde Shape 1 adıyla yeni bir katman oluştuğunu göreceksiniz. Palette solda yer alan küçük resim tüm katmanın ön plan rengiyle doldurulduğunu göstermektedir. Sağdaki küçük resim ise katman kesme yolunu gösterir. Kesme yollarındaki, beyaz renk resmin görünen, siyah renk ise görünmeyen alanlarını gösterir.



· Şekil Katmanından Şekiller Çıkarmak

Bir şekil katmanı(vektör tabanlı) oluşturulduktan sonra, bu vektör tabanlı grafikten yeni şekiller çıkarmak için ilgili seçenekleri ayarlayabilirisiniz. Şekilleri taşımak, ölçeklemek ve düzenlemek için Path Component Selection ve Direct selection araçlarını kullanabilirsiniz. Rounded Rectangle aracının altına gizlenmiş olan Rectangle aracını seçin. Araç seçenekleri çubuğunda Subtract From Shape Area düğmesine tıklayın. Shift tuşuna basılı tutup imleci sürükleyerek bir kare çizin. Çizdiğiniz kare, ön plan renginin bir kısmını silerek beyaz arka planı gösterdiği için beyaz renktedir. Path Component Selection aracını seçin ve imleci küçük karenin üzerine getirin. Alt tuşuna basılı tutup imleci sürükleyerek yeni bir kare oluşturun. Shift tuşuna basılı tutup Path Component Selection aracı ile tıklayarak küçük karelerin ikisini birden seçin. Sonra da araç seçenekleri çubuğunda Align Top Edges düğmesini tıklayın. Alt tuşuna basarak, yen ikareler oluşturmaya devam edin. Kareleri hizalamak için Align Top edges düğmesini ve kare aralıklarının eşit olmasını sağlamak için de Distribute Horizontal Centers düğmesi kullanın.



Bir sonraki aşamada logomuza birkaç öğe daha ekleyecek fakat bu öğelerle farklı katmanlarda çalışacağız.



· Doldurulmuş Yollardan Şekiller Oluşturmak

Daha önce şekil araçlarını şekil katmanları oluşturmak için kullanıyorduk. Şimdi de bir şekil aracını kullanarak şekilleri birer yol olarak oluşturacağız. Layers paletinde Create A new Layer düğmesini tıklayarak yeni bir katman oluşturun. Ellipse aracını seçin. Araç seçenekleri çubuğunda Create New Work Path düğmesine tıklayın. Shift tuşuna basılı tutup Ellipse aracını sürükleyerek bir çember çizin. Araç seçenekleri çubuğunda Exclude Overlapping Shape Areas düğmesini tıklayın ve sonra da ilkinin içine ikinci bir çember çizin. Gerekiyorsa Path Component Selection aracını seçin ve çemberleri taşıyın. Paths paletindeki küçük resimde, aralarında beyaz bir alan bulunan iki kesme yolunu görüyorsunuz. Bu resmi daha iyi görmek isterseniz, Paths palette menüsünden Palette Options’ seçin ve buıradaki Thumbnail Size alanından en büyük seçeneği işaretleyin. Path Component Selection aracını seçin, shift tuşuna basılı tutup tıklayarak iki çemberi de seçin ve araç seçenekleri çubuğundaki Combine düğmesine tıklayın. Çember şeklindeki iki yol bileşeni tek bir şekil gibi işlem görecektir. Araç kutusunda Set Foreground Color kutusunu tıklayarak Color Picker iletişim kutusunu açın. Ön plan rengini beyaz seçin ve Ok düğmesine tıklayın. Paths paletinde Work Path adlı yolu paletin alt kısmında yer alan Fill Path With Foreground Color düğmesinin üzerine sürükleyin. Layers paletinde layer 1 etkinken opactiy değerini 40 değerini girin. Gerekirse Path Component Selection aracını kullanarak çemberleri taşıyın.



· Özel Oluşturmak ve Bu Şekillerle Çalışmak



Oluşturduğunuz bir şekli daha sonra tekrar kullanmak üzere özel bir şekil olarak kaydedebilirsiniz. Kaydedilen şekil Custom Shape açılır paletinde belirecektir. Ellipse aracının altında gizlenmiş olan Custom Shape aracını seçin. Araç seçenekleri çubuğunda Shape kutusunun yanındaki oku tıklayarak Custom Shape paletini açın. Açılan paletin sağ üst köşesindeki üçgeni tıklayın ve açılan palet menüsünden Custom Shapes.csh’i seçin. Custom Shape açılır paletine daha fazla şekil eklemek için iletişim kutusunda Append düğmesine tıklayın. Gerekirse, palet içinde daha rahat dolaşabilmek için Palet menüsünden Small List’i seçin. Custom Shape açılır paletinden taç şeklini gösteren Crown’ı seçin. Sonra da araç seçenekleri çubuğunda Add to Shape Area düğmesini tıklayın. Çalışma yolunda bir taç çizmek için Shift tuşuna basılı tutarak imleci sürükleyin. Path Component Selection aracını kullanarak tacı istediğiniz yere yerleştirin. Taç şekli iki çemberin de içinde yer aldığı Work Path yolunun bir öğesidir.



Yeni bir katman oluşturmak için Layers paletinde Create A New Layer düğmesine tıklayın. Bu yeni katmanda hem çalışma yolunda oluşturduğunuz taç şekli hem de bu şekle uygulayacağınız efekt yer alacaktır. Path Component Selection aracını kullanarak yalnızca taç şeklini seçin. Paint brush aracını seçin ve araç seçenekleri çubuğundaki Brush açılır paletinden küçük bir fırça ( örneğin Hard round 3 pixels) seçin. Bu küçük fırçayı Stroke Subpath seçtiğimiz zaman kullanacağız. Paths palet menüsünden Stroke Subpath komutunu seçin. Stroke subpath iletişim kutusundaki Tool menüsünden paintbrush’ı seçin ve OK düğmesine tıklayın. Layers paletinden Layer 2’yi çift tıklayarak Layer Style iletişim kutusunu açın. Layer Style iletişim kutusunda Outer Glow ve Bevel and Emboss seçeneklerini işaretleyin. Sonra da Bevel and Emboss’u seçerek ilgili seçeneklerin iletişim kutusunun sağ tarafında görünmesini sağlayın. Layer Style iletişim kutusunun Structure alanındabulunan Style açılır menüsünden Inner Bevel’ı seçin. Depth kutusuna 71 değerini girin ve Direction içinde Down seçeneğini işaretleyin. Outer Glow seçeneğindeki varsayılan ayarları değiştirmeden ok diyelim. Paths paletinde Work Path’i çift tıklayarak save Path ileteşim kutusunu açın. Name kutusuna Grup logosu yazın ve ok deyin. Edit --> Define Custom komutunu seçin seçerek bu logoyu araç seçenekleri çubuğundaki Custom Shape açılır paletine ekleyin. Şekli Logo olarak adlandırın ve ok deyin.



· Yazılarla Çalışmak



Bir resmi Type aracı ile tıkladığınızda araç düzenleme moduna geçer. Type aracı düzenleme modundayken karakterleri girebilir ve düzenleyebilirsiniz, ancak diğer işlemlere geçmeden önce değişikleri yazı katmanına işlemeniz gerekir. Başka bir araç seçtiğinizde yazıda yaptığınız değişiklikler otomatik olarak işlenecektir. Araç seçenekleri çubuğunda Commit Any Current ve cancel Any Current Edits düğmeleri görünüyorsa Type aracı düzenleme modunda demektir. Type aracını seçin. Araç seçenekleri çubuğunda bir sans serif fontu seçin. Araç seçenekleri çubuğunda Set The Text Color kutusunu tıklayarak Color Picker’i açın ve bir renk seçip OK diyelim. Yazınızı yazın. Yazı yazarken yeni bir katman oluştuğuna dikkat edin. Araç seçenekleri çubuğunda Create Warped Text düğmesini tıklayarak warp Text iletişim kutusunu açın. Style menüsünden Shell Lower’ı seçin, bend değerini 20 yapı ok deyin.



· Metne Bir Katman Stili Uygulamak



Varsayılan katman stillerini kullanabilir, çeşitli katman stillerinin yer aldığı kütüphaneleri yükleyebilir ya da Styles paletini kullanarak kendi katman stillerini oluşturabilirsiniz. Layers paletinde yazı katmanı seçili durumdayken harmanlama modu olarak Overlay’ı seçin. Layers paletinin altında yer alan Add A Layer Style düğmesini ve açılır menüden Drop Shadow’u seçin. Layer Style iletişim kutusu Drop Shadow harmanlama seçenekleriyle birlikte açılacaktır. Opacity değerini 27 yapın ve OK deyin. Styles paletini açın ve boş bir karenin içinde tıklayın New Style ileteşim kutusunu açın.Name kutusuna yeni bir stil adı verin ve Ok deyin.



· Yolların Seçimini İptal Etmek



Bir vektör aracını seçtiğinizde, ilgili araç seçenekleri çubuğunu görebilmek için bazen yolların seçimini iptal etmeniz gerekir. Yolların seçimini iptal etmek için, vurgulanmış bir yolda belirginliklerini kaybeden bazı efektleri görebilmenize de yardımcı olur. Path Component Selection aracını seçin. Araç seçenekleri çubuğunda Dismiss Target Path düğmesine tıklayın.



· Katmanların Yazıyla ve Bir Şekille Birleştirilmesi



Katmanları, katman kesme yollarını, kesme gruplarını, bağlı katmanları, ya da ayar katmanlarını birleştirerek birden fazla katmanı tek bir katman haline getirebilir ve dosyanızın büyüklüğünü makul bir seviyede tutabilirsiniz.



Bu bölümde, ayrı ayrı katmanlarda bir yazı ve şekil oluşturacak ve sonra bu katmanları birleştireceğiz. Yeni bir katman oluşturmak için Layers paletindeki Create New Layer düğmesini tıklayın. Custom Shape aracının altında gizlenmiş olan Polygon aracını seçin. Araç seçenekleri çubuğunda Create Filled Region düğmesini tıklayın ve sides kutusuna 8 değerini girin. Set Foreground Color tıklayarak kırmızıya yakın bir renk seçin. Şimdi bir dur(stop) levhası oluşturmak için kırmızı renkli ve sekiz kenarlı bir poligon çizeceğiz. Polygon aracını sürükleyerek levha çizin.



Type aracın seçin. Sans Serif fontu seçin ve puntoyu 30 pt yapın. Color picker iletişim kutusunu açın ve beyaz rengi seçin ve Ok deyin.Resmin herhangi bir yerine Stop yazın. Stop katmanın seçili olduğundan emin olun ve layers palet seçenekleri menüsünden Merge Linked komutunu seçin. Stop katmanı ve poligon tek bir katmanda birleşecektir.



İlgili layer seçiliyken Edità Transformà Distort komutunu seçin. Dur levhasını çekiştrirerek isteğiniz şekle getirin, dönüşümü uygulamak için Enter ‘a basın.



Yazıdan Bir Çalışma Yolu Oluşturmak


Yazıdan bir çalışma yolu (work path) oluşturmak, karakterlerle çalışırken karakterlerin vektör tabanlı şekiller olarak işlem görmesini sağlar. Bir çalışma yolunu da diğer yollar gibi kaydedebilir ve düzenleyebilirsiniz. Orijinal yazı katmanı değişmeden, yazı olarak düzenlenebilir şekilde kalır. Type aracını seçin. Resmin herhangi bir yerine “The Millenium” yazın. Araç seçenekleri çubuğunda Right Align Text tıklayın. Araç seçenekleri çubuğunda Commit Any Current Edits tıklayarak yazı değişikliğini işleyin. Yazımızın bulunduğu katman seçili durumdayken Layerà Type à Create Work Path komutunu seçin. Path paletinde Work Path adıyla yeni bir çalışma yolu belirecektir.



Yeni Bir Hareketi Kaydetmek İçin hazırlanmak


Yaptığınız hareketleri Actions paletini kullanarak kaydedebilir, uygulayabilir, düzenleyebilir ve tek tek silebilirsiniz. Ayrıca Actions paletini kullanarak hareket dosyalarını saklamak ve yüklemek de mümkündür. Bu bölümde önce yeni bir belge açacak ve sonra da Actions paletinde yeni bir hareketi kaydetmek için hazırlık yapacağız. Yeni bir doysa açın. Gerekiyorsa Windowà Actions komutunu seçerek Actions paletini açın. Actions paletinde Create Nwe Set düğmesini tıklayın. Name kutusuna hareketlerim adını verin ve Ok deyin. Actions paletinde Hareketlerim adında yeni bir küme belirecektir.



Yeni Bir Hareketi Kaydedilmesi


Yeni bir hareket oluştururken kullandığınız araç ve komutlar siz kaydı durdurana kadar harekete eklenir. Actions paletinde Create New Action düğmesini tıklayın, name kutusuna logo yazın ve record düğmesine tıklayın. Kayıt işlmei otomatik olarak başlayacaktır.



Layers paletinde New layer düğmesini tıklayarak yeni bir katman oluşturun. Custom Shape aracını seçin. Araç seçenekleri çubuğunda Custom Shape Picker’dan Logo’yu seçin. Gerekiyorsa araç kutusunda Set Foreground Color tıklayarak Color picker iletişim kutusunu açın. Ön plan rengini siyah yapıp ok deyin. Shift tuşuna basılı tutup logo oluşturun. Katmanımız seçili iken Add A layer Style düğmesine basın ve açılan menüden Bevel and Emboss’u seçin ve ok deyin.



Type aracına girin. Sarı renkli bir yazı yazın. Araç seçenekleri çubuğunda Create Warp Text düğmesine tıklayarak warp taxt iletişim kutusundan bir style uygulayın. Actions paletinde Stop düğmesine tıklayarak kaydı tamamlayın.



Izgara Kullanmak


Izgaraları görünür yapmak için Viewà Show à Grid komutunu seçin.

Pen aracı yol(path) adı verilen düz ve eğri çizgiler çizer. Pen ya da Freeform pen aracını kullanarak çizdiğimiz herhangi bir çizgi ya da şekil bir yoldur. Buı araçların içinde yolları en düzgün çizen Pen aracıdır.



Yollar açık ya da kapalı olabilir. Açık yolların iki ayrı bitiş noktası vardır. Kapalı yollar süreklidir. Örneğin çember kapalı bir yoldur. Çizdiğiniz yolun tipi yolun nasıl seçileceği ve düzenleneceği konusunda etkilidir. Doldurulamayan ya da ya da çevrelenemeyen yollar, çalışma basıldığında çıktıda görünmezler.



Pen aracını seçin. Araç seçenekleri çubuğunda Create New Work Path düğmesinin basılı ve Auto Add / Delete kutusunun seçili olduğundan emin olun. Sekmesine tıklayarak Path paletini etkinleştirin. Paths paletinde, çizdiğiniz yolların küçük birer önizleme resmi yer alır.



· Düz Yolar Çizmek



Düz yollar fare düğmesi tıklanarak oluşturulur. Bundan sonraki her tıklamada bir önceki ile yeni nokta arasında düz bir çizgi çizilir. Bir yol çizerken, çizdiğiniz yolun izlenmesi amacıyla Path paletinde Work path adıyla geçici bir saklama alanı oluşturulur. Pen aracını kullanmaya başladığınızda araç seçenekleri çubuğunda biraz daha farklı seçeneklerin yer aldığını görecekseniz. Add To Shape Area düğmesinin basılı durumda olması gerekir, yol çizme işlemini bitirelim.



Yolları birleştiren noktalar bağlantı noktaları (anchor points) olarak adlandırılır. Bağlantı noktalarını tek tek sürükleyerek yolun parçalarını(segment) düzenleyebilir ya da tüm bağlantı noktalarını seçerek yolun tamamını seçili hale getirebilirsiniz. Paths paletinde Work Path’i çift tıklayarak Save Path iletişim kutusunu açın. Name kutusuna Staright Lines (düz çizgiler) yazın ve Ok deyin.



İçeriklerinin kaybolmaması için çalışma yollarını (work path) olarak kaydetmeniz gerekir. Kaydetmeden bir çalışma yolunu iptal eder ve yeniden çizime başlarsanız yeni çalışma yolu eskisinin yerini alır.



· Yolların Taşınması ve Düzenlenmesi



Direct Selection aracını kullanarak bir bağlantı noktasını, yolun bir parçasını ya da tüm yolu seçebilir ve düzenleyebilirsiniz.



Path Component selection aracının altına gizlenmiş olan Direct seletion aracını seçin. Pencerede görünen yolu tıklayarak seçin. Sonra da Direct Selection aracı ile yolu herhangi bir yerinden tutup sürükleyerek taşıyın. Direct selection aracı ile bağlantı noktalarından birini sürükleyerek yolun açısını ve uzunluğunu ayarlayın. Shift tuşuna basılı tutarak noktaları tıklarsak yol 45 derece bir açıyla kısıtlanacaktır.



Direct selection aracını seçin. Bağlantı noktalarını yıklayarak yolun parçalarını düzenleyebiliriz. Yolun tamamını seçmek için Alt tuşuna basılı tuturak Direct selecetion aracılığıyla yolu tıklayın.



· Yolları Boyamak



Bir yolu boyadığınızda resme pikseller eklemiş olursunuz. Resmi basarsanız bu pikseller görünecektir. Kapalı bir yola doldurma işlemi (Filling) uyguladığınızda, yolun içi bir renk, bir resim ya da desenle boyanır. Çevreleme işleminde ise yolun kendisi boyanır. Doldurmak ya da çevrelemek istediğinizde bir yolu önce seçmeniz gerekir. Swatches palet sekmesini tıklayarak, bir önplan rengi seçin. Direct selection aracını seçin. Resim penceresindeki bir yolu seçin. Sonra da Paths palet menüsünden Stroke Path komutunu seçin. Sonra iletişim kutusundaki menüyğ açın Airbrush seçin ve Ok deyin. Yol geçerli Airbrush ayarlarıyla çerçevelendirilecektir.



Şimdi , çizdiğimiz yollardan birini dolduralım. Direct Selection aracını kullanarak kapalı bir yolu tıklayarak seçelim. Sonra paths palet menüsünden Fill path kutusunu açalım, ayarları değiştirmeden ok diyelim. Kapalın yolun içi ön plan rengiyle doldurulacaktır. Paths paletinde, yol adlarının yazılı olduğu bölümün altındaki boş alanı tıklayarak yolları gizleyin.



· Eğri Yollar Çizmek



Eğri yollar, tıklama ve sürükleme işlemleriyle oluşturulur. İlk tıklayıp sürüklemede eğri yol için bir başlangıç noktası oluşturulur ve aynı zamanda eğrinin yönünü belirlersiniz. Siz sürüklemeye devam ederken önceki nokta ile yeni nokta arasında bir eğri yol oluşturulur.



Pen aracı sürüklenirken photoshop bağlantı noktalarından geçen ve yön çizgileri (direction line) olarak adlandırılan çizgiler çizer ve bu çizgilerin üzerinde de yön noktaları(direction points) adı verilen noktalar oluşur. Yön çizgileri ve yön noktaları eğrilerin şeklini düzenlemek ve yönünü değiştirmek için kullanılır.



· Ayrı Yollar Oluştuırmak



Paths paletinde yeni bir yol oluşturduktan sonra yolu çizmeye devam ederseniz, birbirine bağlı yeni parçalar(segment) ya da alt-yollar(subpath) oluşturursunuz. Alt yollar otomatik olarak kaydedilir.



Yeni yollar oluşturmak için, Paths paletinde etkin yolun dışında bir yeri tıklamanız gerekir. Paths paletinde bir yolun seçimini iptal ettiğinizde, seçimde yer alan bütün yollar gizlenecektir. Yeni bir yol çizmeye başladığımızda, bu paths paletinde Work Path adında yeni bir yol oluşacaktır. Üzerinde çift tıklayarak ismini değiştirin.



Kaydettiğimiz yolu daha önce Paths palet menüsündeki komutları kullanarak çerçevelemiş ve doldurmuştuk. Aynı işlemleri, yolu paths paletinin altında yer alan düğmelerin üzerine sürükleyerek de gerçekleştirmek mümkündür. Bir yolu çevrelerken hangi boyama seçeneğini kullanacağınızı belirlemek için, yolu Strokes Path With Foreground color düğmesinin üzerine sürüklemeden önce istediğiniz boyama aracını seçmeniz gerekir. Paintbrush aracını seçin ve sürükleyip bırakın. Geçerli ön plan rengiyle doldurmak için yolu Fills path Width Foreground Color düğmesinin üzerine sürükleyin.



· Bağlantı Noktası Eklemek ve Çıkarmak



Bir yoldaki parça sayısını artırmak için yola yeni noktalar eklemek ya da gereksiz veya istenmeyen noktalar silinebilir. Pen aracının altına gizlenmiş olan Add-Anchor- Point aracını seçin. Sonra da fare imlecini yolun içine getirin ve tıklayın. Yeni bir nokta eklendi ve bu noktayı sürükleyebilirsiniz. Add-Anchor –Point aracının altına gizlenmiş olan Delete-Anchor-Ponit aracını seçin. Farenin imlecini silmek istediğiniz bağlantı noktasının üzerine götürüp tıklayın.



· Noktaların Dönüştürülmesi



Bazen yumuşak bir noktayı bir köşe noktasına ya da bir köşe noktasını yumuşak bir noktaya dönüştürmek isteyebilirsiniz. Convert-Point aracı kullanılarak bu işlemler kolayca gerçekleştirilebilir. Convert-point aracının kullanılışı : Yumuşak bir noktayı bir köşeye dönüştürmek için ilgili noktayı tıklamanız, bir köşe noktasını yumuşak bir noktaya dönüştürmek için ilgili noktayı tutup sürüklemeniz gerekir.



· Seçimlerin Yollara Dönüştürülmesi



Önce bir alan seçelim. Sekmesini tıklayarak Paths paletini etkinleştirin. Paletin alt kısmında yer alan Makes Form Selection düğmesine tıklayın.Seçim yola dönüşecek ve Work Path adıyla yeni bir yol oluşacaktır. Work path isimli yolu üzerinde çift tıklayarak ismini değiştirebiliriz.



· Yolların Seçime Dönüştürülmesi



Paths paletindeki yollardan birini tıklayarak etkinleştirin. Paths palet menüsünden Make selection komutunu seçin ve ok deyin. Ya da paths paletinin alt kısmında yer alan Load path As Selection düğmesinin üzerine sürükleyin.



Bir yoldaki kısmı o anda seçili olan alandan çıkarmak için ilgili yol etkinken make selection kutuusndaki Operetion alanında Subtract From Selection seçeneğini tıklayın ve ok deyin.

Kullanım Amacı



Bir resme uygulayacağınız rötüş işlemi biraz da rsmin hangi amaçla kullanılacak olması, resmin resmin ilk taranmadaki çözünürlüğünden ton aralığı tipine ve resmin gerektirdiği renk düzeltimine kadar her şeyi etkiler. Photoshop, RGB’yi ve diğer modlarını olduğu gibi CMYK renk moudunu destekler.



· Çözünürlük ve Resim Büyüklüğü



Photoshop’ta bir resmi rötüşlarken ilk yapılması gereken resmin doğru çözünürlüğe sahip olup olmadığıdır. Çözünürlük (resolution) kelimesi, bir resmi tanımlayan ve ayrıntıları oluşturan piksel adındaki küçük karelerin sayısını gösterir.



· Çözünürlük



Bilgisayar grafiklerinde farklı tipte çözünürlükler kullanılır. Bir resmin uzunluk birimi boyunca yer alan piksel sayısı resim çözünürlüğü olarak adlandırılır ve genellikle inç başına düşen pixel yani pixels per inch (ppi) ile gösterilir. Yüksek çözünürlüklü bir resimde, aynı boyutlara sahip düşük çözünürlüklü bir resimdekinden daha fazla piksel bulunur ve dolayısıyla bu resmin dosya boyutu diğerinden daha büyüktür. Photoshop’ta resimler yüksek (300 ppi ya da daha büyük) ile düşük (72 ppi ya da 96 ppi) olarak adlandırılan çözünürlük değerlerinde görüntülenir.



Bir monitörün uzunluk birimi boyunca yer alan piksel sayısı ise monitör çözünürlüğü olarak adlandırılır ve genellikle inç başına düşen nokta yani dots per inch (dpi) ile gösterilir. Resim pikselleri doğrudan monitör piksellerine çevrilir. Phohotoshop’ta resim çözünürlüğü monitörün çözünürlüğünden büyükse, resim ekranda belirlenen baskı boyutundan daha büyük görünür.



Bir fotoyazıcı ya da lazer yazıcı da inç başına kullanılan mürekkep noktası sayısına yazıcı çözünürlüğü ya da çıktı çözünürlüğü denir. En iyi sonuç yüksek çözünürlüklü resimler yüksek çözünürlüklü yazıcılarda basıldığında elde edilir. Basılacak bir resmin çözünürlüğü, yazıcı çözünürlüğüne ve ekran frekansına ya da resimleri yeniden oluşturmak için kullanılan halftone screen yöntemindeki inç başına düşen satıra yani lines per inch’e (lpi) göre belirlenir.





· Resmin Kesilip Çıkarılması



Önce resmi Crop aracı ile resmi kendisne ayrılan yere sığacak şekilde ölçekleyecek ve keseceğiz. Bir resmi kesip çıkarırken Crop aracını ya da Crop komutunu kullanabiliriz. Dikdörtgen şeklindeki seçimin dışında kalan alanı silebilir ya da gizleyebilirsiniz. Crop aracını seçin. Araç seçenekleri çubuğuna resmi sayfada kullanılacağı boyutlarını girin. Resmin etrafına bir çerçeve çizin . Sürüklerken çerçevenin hedef dosya boyutu için belirlediğiniz boyutlarla aynı oranı koruduğuna dikkat edin. Farenin düğmesini bıraktığınızda araç seçenekleri çubuğundaki seçenekler değişecek ve seçili alanın dışında gölgeli bir alan belirecektir. Bu alanı görmek istemiyorsanız araç çubuğunu kullanarak ilgili seçeneği (Shield Cropped Area) iptal edebiliriz.



Resmi hafif eğik olarak tarandığından yeni boyutlarını uygulamadan önce Crop aracını kullanarak resmi düzelteceğiz. Fare imlecini çerçevenin dışında bir yere getirin. İmleç çift uçlu eğri bir oka dönüştüğünde, çerçeveyi resimle paralel oluncaya kadar sürükleyin. Gerekiyorsa köşe tutamaçlarını kullanarak çerçevenin büyüklüğünü hassas bir şekilde ayarlayın ya da çerçeveyi içine gelip hafif taşıyın. Enter tuşuna basın. Resim bulunduğu yerden kesilip çıkarılacaktır.



· Ton Aralığının Ayarlanması



Bir resmin ton aralığı, resimdeki kontrast ya da ayrıntı miktarını gösterir ve resimdeki piksel dağılımı ile (en koyu (siyah) piksellerden en açık (beyaz) piksellere kadar belirlenir. Bu bölümde Levels komutunu kullanarak resmin kontrastını düzelteceğiz.



Image à Adjust à Levels komutunu seçin ve Levels iletişim kutusundaki Preview kutusunun seçili olduğundan emin olun.



Levels iletişim kutusundaki histogramı inceleyin. Alt yer alan üçgenler gölgeleri ( siyah üçgen), aydınlık yerleri (beyaz üçgen) ve ara tonları(midtone) ya da gammayı’yı (gir üçgen) göstermektedir. Resimdeki renkler tüm aydınlık aralığını kapsıyorsa, grafik siyah üçgenden beyaz üçgene kadar histogramın tüm genişliğini kaplayacaktır. Resimde çok koyu ya da çok açık renklerin olmaması durumunda ise grafik merkeze doğru toplanmış halde göreceğiz.



Ton aralığını genişletmek için resmin siyah ve beyaz noktalarını ayarlayabilirsiniz. Soldaki ve sağdaki üçgenleri histogramda en koyu ve en açık renklerin başladığı noktalara doğru sürükleyin. Değişiklerin uygulanması ok deyin. Histogramın yeni halini görmek için Imageà Histogram deyin.



Image à Adjust à Auto Contrast komutunu kullanarak da kontrast ve resimdeki renklerin tüm karışımını otomatik olarak ayarlayabilirsiniz. Kontrastın ayarlanması resimdeki en koyu ve en açık pikselleri siyah ve beyaza eşler. Yeniden eşleme işlemi aydınlık yerlerin daha açık, gölgelerin daha koyu görünmesini sağlar ve fotografların ya da sürekli tonlu resimlerin görüntüsünü daha da düzeltebilir. Auto Contrast komutu siyah ve beyaz pikselleri % 0.5 oranında kırpar. Yani resimdeki en açık ve en koyu renkli pikselleri belirlerken bu piksellerin ilk % 0.5’lik bölümünü dikkate almaz. Renk değerlerinin bu şekildekırpılması, resimdeki uç piksel değerlerinin yerini siyah ve beyazın almasını sağlar.



· Renk Dengesizliğinin Giderilmesi



Bazı resimlerde, tarama esnasında oluşan ya da resmin orjinalinden kaynaklanan bazı renk dengesizlikleri (color cast) bulunur. Mesela elimizdeki resmin fazla kırmızı olduğunu görüyoruz. Bunun için resimdeki renk dengesizliklerini gidermek için bir Color Blance ayarlama katmanı kullanacağız. Bir ayarlama katmanı ile orijinal piksel değerlerini kalıcı olarak değiştirmeden resmi istediğiniz kadar düzenleyebilirsiniz. Renk dengesini sağlamak için bir ayarlama katmanı kullanmak, basmak istediğiniz resimler konusunda size özel avantajlar sağlar. Renk ayrımı provasını ya da basılan kopyanın renklerini gördükten sonra gerekirse resim üzerinde ek düzeltmeler yapabiliriz.



Layer à New Adjusment layer à Color balance komutuna girin. Ayarlama katmanı oluşturmak ve Color Balance iletişim kutusunu açmak için New Layer iletişim kutusunda Ok deyin. Ara tonları daha az kırmızı olacak şekilde ayarlamak için üstteki sürgüyü sola (biz –15) ve ortadaki sürgüyü de sağa ( biz +8) getirin ve ok deyin. Layers paletinde bir Color Balnce katmanı belirdiğine dikkat edin. Layers paletinde Color Balance katmanın yanındaki göz simgesini tıklayarak katmanı gizleyin ve sonra tekrar tıklayarak görünür hale getirin. Orijinal renklerle, ayarlama sonrasındaki renkler arasındaki farkı göreceksiniz.





· Resimdeki bir rengin Değiştirilmesi



Replace Color komutunu kullanarak belirli renkleri temel alan geçici maskeler oluşturabilir ve bu renkleri yerlerini değiştirebilirsiniz. Maskeler resmin belirli bir bölümünü izole etmenizi ve geri kalan kısma zarar vermeden sadece bu seçili alanda değişiklik yapmanızı sağlar. Replace Color komutunun iletişim kutusundaki seçenekleri kullanarak seçili alanın Hue, Saturation ve Lightness bileşenlerini ayarlayabilirsiniz. Hue rengi, Saturation rengin saflığı ve Lightness resimdeki saiyah ya da beyaz miktarını gösterir. Rengini değiştireceğimiz kısmı seçtik. Image à Adjust à Replace Color komutuna girdik. Replace Color iletişim kutusundaki selection alanında, varsayılan olarak geçerli seçimi gösteren siyah bir dikdörtgen görürsünüz. Burada Eyedropper aracını kullanarak maskelenecek ve yerine başka renk konulacak olan alanı seçeceğiz. Replace color kutusunda üç farklı Eyedropper aracının bulunduğunu göreceksiniz. İlk eyedropper tek bir renk seçmek, yanında artı simgesi bulunan Eyedropper aracı renk eklemek, yanında eksi simgesi bulunana Eyedropper aracı da seçimden renk çıkarmak için kullanılır. Replace Color iletişim kutusundaki Eyedropper aracını seçin ve bir tıklayarak seçili alan içinde tıklayın. Yanında artı simgesi olan Eyedropper aracını seçin, fare imlecini seçilecek kısım beyaz renkle tamamen vurgulanıncaya kadar tıklayarak üzerinde sürükleyin. Fuziness sürgüsünü 61’ getirerek maskenin tolerans seviyesini ayarlayın. Sonra da aşağıdan Hue, saturation ve Lightness değerlei ile oynayarak rengini değiştirin.



· Sponge Aracıyla Doygunluğun Ayarlanması



Bu bölümde Sponge aracını kullanarak ön plandaki kısımların rengini doygunlaştıracağız. Sponge aracı, resmin belirli bölümlerinde hassas doygunluk değişikleri yaparken oldukça faydalıdır. Dodge aracının altına gizlenmiş olan Sponge aracını seçin. Araç seçenekleri çubuğundaki Mode menüsünden Saturate’i seçin. Pressure kutusuna 90 yazarak doygunluk efektinin yoğunluğunu ayarlayın. Sol taraftaki oku tıklayarak Brush paletini açın ve paletin ikinci sırasından yumuşak bir fırça seçin. Sponge aracını resmin üzerinde sürükleyerek renklerini doygunlaştırın. Aracı bir alanın üzerinde ne kadar çok sürüklerseniz renk o kadar doygunlaşır.



· Dodge Aracıyla Aydınlık Ayarı Yapmak



Şimdi de Dodge aracını kullanarak resmin parlaklıkları aydınlatacak ve yansımayı belirginleştireceğiz. Dodge aracı, fotografçıların kullandığı ve pozlama sırasında ışığın ayarlanarak resmin bir bölümünün aydınlatılması şeklinde tanımlayabilceğimiz klasik yöntemi esas alır. Araç seçenekerli kısmından Range menüsündeki Highlights’ı seçin ve Exposure kutusuna 50 girin. Brush paletindeki ikinci sıradan yumuşak orta boy bir fırça seçin. Dodge aracını resim üzerinde ileri geri sürükleyerek parlak bölgeleri belirginleştirin.



· Resmin Bir Bölümünün Değiştirilmesi



Resimdeki bir bölümü başka bir dosyada yer alan bir resimle değiştireceğiz. Değiştirilecek kısmı seçin. Sonra diğer dosyadaki resmi seçin.Edità Copy(ctrl+C) deyin ,sonra eski dosyaya gelip seçili yerin içine resmi koymak için Edità Paste İnto (Ctrl+Shift+V) deyin. Getirdiğimiz resmin geri kalan kısımla uyumlu olması için Opactiy değerini değiştireceğiz. Mesela % 55 yapın.







· Unsharp Mask Filtresinin Kullanılması



Bir resmi net rötüşlerken uygulanan son adım, kenar ayrıntılarının kontrastını ayarlamak ve resmin daha net görünmesini sağlamak için Unsharpen Mask filterisini kullanmaktır.



Filter à Sharpen à Unsharp Mask



Unsharpen Mask iletişim kutusunda Preview kutusunun işaretli olduğundan emin olun. Böylece uygulamdan önce efekti görebilirsiniz. Önizleme, Unsharp Mask iletişim kutusunda küçük bir resim olarak ya da resim penceresinde görüntülenir. Fare imlecini önizleme penceresinin içine getirip sürükleyerek resmin farklı bölümlerini görebilir, pencerenin altında yer alan + ve – düğmelerini kullanarak önizlemenin büyütme oranını değiştirebilirsiniz. Amount sürgüsünü kullanarak resmi istediğiniz şekilde netleştirin (biz % 60 yaptık),



Radius sürgüsünü kullanarak netlik üzerinde etkili olan ve kenar piksellerini çevreleyen piksel sayısını belirleyin. Çözünürlük ne kadar yüksekse Radius değeri de o kadar yüksek olmalıdır. Resmin çözünürlüğü 72 dpi olduğu için biz de 0.5 lik bir değer girebiliriz.



İsterseniz Threshold değerini de ayarlayabilirsiniz. Threshold, netleştirilen piksellerin kenar pikselleri olarak belirlenmesinden ve ardından Unsharp Mask filtresiyle netleştirilmesinden önce kendilerini çevreleyen alandan ne kadar farklı olmaları gerektiğini belirler. Varsayılan Threshold değeri olan sıfır resimdeki tüm pikselleri netleştirir.



Unsharp Mask aslında resimdeki kenarları netleştirmek için kullanılan klasik bir bir film kompozitleme tekniğidir.Unsharp Mask filtresi; resim çekilirken, taranırken, tekrar örnekleme yapılırken ya da baskı sırasında oluşan bulanıklıkları düzeltir.



Unsharp Maske filtresi, çevre piksellerinden belirlediğiniz Threhold değeri oranında farklı olan pikselleri bulurve yine belirlediğiniz Amount değeri oranında piksellerin konstrastını artırır. Ayrıca piksellerin karşılaştırılacağı bölümün yarıçapını da belirleyebilirsiniz.





· Resmin Dört Renk Baskıya Uygun Şeiklde Kaydedilmesi



Bir photoshop dosyasını renkli bir yayında kullanmak üzere basmadan önce, düzgün bir dört renk baskı için CMYK renk moduna dönüştürmeniz gerekir. Imageà Mode à CMYK seçin. Şimdi dosyayı basılcak uygun formatta kaydedebiliriz. Baskıda dört renk ya da CMYK renklerinde basılcacak resimler için Tagged-Image-File-Format’ı kullandığı için biz de resmimizi bir TIFF dosyası olarak kaydedeceğiz.



· Resmin Dört Renk Baskıya Uygun Şeiklde Kaydedilmesi



Photoshop’ta Art History Brush aracını kullanarak, farklı renklerle ve artistik stillerle boyanarak gerçekleştirilebilen dokuların benzerlerini oluşturabilirsiniz. Art History Brush belirli bir aşamdaki ya da enstantanedeki(snapshot) kaynak bilgisini kullanarak stilize fırça darbeleriyle boyar. Bu aracı kullanarak gerçekçi bir resimler üzerinde bir ressam gibi empresyonist tadlar oluşturmak mümkündür. Farklı ayarları deneyerek aynı resim üzerinde oluşturabileceğiniz efektlerin çeşitliliğini görebilirsiniz.



Araç seçenekleri çubuğunda Brush açılır paletinden bir fırça seçin. İlginç efektler oluşturmak için; dairesel olmayan, doku özellikli ya da özel bir fırça kullanmayı deneyin. Fırça, boya ile kaplanan tüm alanı değil, resim üzerinde uyguladığınız her bir fırça darbesinin büyüklüğünü gösterir. Boyamak için aracı resmin üzerinde sürükleyin.

MASKELEME VE KANALLAR



Maskeler, üzerinde çalıştığımız resmin belirli bölümlerini izole ederek bu bölümlerin korunmasını sağlar. Seçimi temel alan bir maske oluşturduğunuzda, seçili olamayan alan yapılan düzenlemelere karşı maskelenir ya da korunur. Oluşturulması uzun süren seçimleri maske kullanarak kaydedebilir, daha sonra aynı seçimleri tekrar kullanabilirsiniz. Ayrıca, diğer karmaşık düzenleme işlemleri için de (resimde renk değişikleri yapmak ya da filtre efektleri oluşturmak gibi) maskelerden faydalanabilirsiniz.



Photoshop’ta, Quick mask olarak adlandırılan geçici maskeler oluşturabilir, ya da sürekli maskeler oluşturarak bunları alpha kanalları adıyla bilinen özel gri tonlu kanallar şeklinde saklayabilirsiniz.



· Bir Quick Mask Oluşturmak



Quick Mask modunu kullanarak bir seçim sınırını geçici bir maskeye, sonraki bölümlerde de bu geçici Quick Mask’ı tekrar bir seçim sınırına dönüştürebiliriz. Bir Quick Mask’ı daha kalıcı olan bir alpha kanalı maskesi olarak kaydetmezseniz, seçime çevirdiğinizde bu geçici maske kaybolacaktır.



Resmimizin bir bölümünü seçelim. Sonra araç kutusundaki Quick Mask düğmesine basalım. Quick Mask moduna geçtiğimizde, seçim dışında kalan alanı maskelemek ve korumak için kırmızı bir örtü belirecektir. Sadece görünür ve seçili olan ve korunmayan alanda değişiklik yapabiliriz.



Masklenen alanın bazı bölümlerini silerek ya da bu alana yeni bölümler ekleyerek düzenleyeceğiz Quick Mask’ta değişiklik yapmak için Paintbrush aracını kullanacağız. Quick Mask modundaki bütün düzenlemeleri resim penceresinde yapacağız.



Photoshop Quick Mask modunda otomatik olarak Grayscale moduna geçer. Ön plan rengi siyaha, arka plan rengi de beyaza döner. Quick Mask modunda boyama ya da düzenleme araçlarını kullanırken aşağıdaki prensipleri aklınızdan çıkarmayın.



Beyaz renkle boyamak maskeyi(kırmızı örtü) siler ve seçilen alanı büyütür.



Siyah renkle boyamak maskeyi(kırmızı örtü)boyunu büyütür ve seçilen alanı küçültür.



· Maskelenmiş Alanların Silinerek Seçim Alanın Büyütülmesi



Şimdi beyaz renkle boyayarak seçili alanı büyüteceğiz. Bu işlem maskenin bir kısmını silecektir. Ön plan rengini beyaz yapmak için Set Foreround Color ve set Background color seçim kutularının üst köşesinde bulunan Switch Foreground and Background Colors simgesine tıklayın. Paintbrush aracını seçin. Ortaboy bir fırça seçin. Oluşturduğunuz Quick mask’ı düzenlerken zaman zaman resmimizin görüntüsünü büyütüp küçültmemiz gerekecektir. Paintbrush aracını kullanarak seçtiğimiz alana yakın olan kırmızı alanları boyamaya başlayın. Beyaz renkle boyadığımız alanlar silinecektir. İstenmeyen alanları boyuyorum diye endişilenmeyin. Daha sonra resmin gereken alanlarını maskeleyerek düzeltme yapabiliriz. Silmek istediğimiz bütün kırmızı alanları sildikten sonra Quick mask’inizi tekrar bir seçim olarak görmek için Standart moda geçebilirsiniz.



· Bir seçimin Maske olarak kaydedilmesi



Seçilen bir bölümü bir alpha kanalı olarak kaydedeceğiz. Böylece uzun süren bu çalışmalarımız boşa gitmeyecek ve aynı seçimi daha sonra tekrar kullanabileceğiz.



Quick mask’lar geçici maskedir. Seçimlerini iptal ettiğinizde kaybolurlar. Bununla birlikte, herhangi bir seçimi bir alpha kanalında maske olarak kaydetmek mümkündür. Alpha kanallarını bilgilerin saklanabileceği depolar olarak düşünün. Bir seçimi maske olarak kaydettiğinizde Channels paletinde yeni bir alpha kanalı oluşur. ( Bir resimde bütün renk ve alpha kanallları dahil olmak üzere en fazla 24 kanal olabilir.) Bu maskeleri aynı ya da farklı resimde tekrar kullanabiliriz.



Channels paletinde, resminizin(varsayılan olarak) renk bilgisi kanallarına (RGB resmi için bütün renklerin bulunduğu bir ön izleme kanalı ve kırmızı,yeşil, mavi kanalları için ayrı bir kanal) sahip olduğunu göreceksiniz.



Bir seçimi kaydetmek için Selecetà Save Selection komutuna gireceğiz. Karşımıza çıkan kutuda geçerli dosyamızın adı ve Channel açılır menüsünde de varsayılan olarak New yazısını göreceksiniz. Varsayılan ayarları kabul etmek için OK diyelim. Channals paletinin en altına Alpha 1 isimli yeni bir kanal eklenecektir. Bütün yeni kanallar orijinal resimle aynı boyutlara ve pixel sayısına sahiptir. Bu yeni kanalın adını daha sonra değiştireceğiz.



Kanalları tek tek inceleyin. Görünür hale getirmek için ya da gizlemek için kaanalın soluındaki göz simgesini tıklayın. Birden fazla görünür getirmek ya da gizlemek için , fare imlecini paletteki göz simgesinin bulubduğu sütun boyunca sürükleyin.



Alpha kanallarını silebilir, yenilerini ekleyebilir ve Quick Mask’lerde olduğu gibi boyama ve düzenleyebilirsiniz. Ayrıca her bir kanal için ad, renk, maske seçeneği ve Opacity değeri (resmin değil kanalın önizlmesi üzerinde etkilidir.) belirleyebilirsiniz.



Kanallarla katmanları birbirine karıştırmamak için, kanalları resmin renk ve seçim bilgilerinin, katmanları da boyama ve efektlerin saklandığı bölümler olarak düşünebilirsiniz. Bütün renk kanallarını ve yeni alpha maske kanalını birlikte görüntülerseniz, resim penceresinin görüntüsü daha çok Quick Mask modundakine (seçim maskelendiğinde kırmızı örtü görünürken) benzeyecektir. Şimdi bu maske kanalını başka bir yöntemle düzenleyeceğiz.



Kanalları incelemeyi bitirdikten sonra Channaels paletinde RGB kanalının yanında yer alan göz simgesine tıklayın. Tekrar bütün kanallar birarada görüntülenecektir. Kanalı yeniden adlnadırmak için Channels paletindeki Alpha 1 kanalına çift tıklayın. Channels Options penceresine yeni adını girip, ok deyin.



· Maskenin Düzenlenmesi



Şimdi maske kanalını düzenlyerek seçimi düzelteceğiz. Seçimi yaparken küçük alanlar gözünüzden kaçabilir. Kaydettiğiniz seçimi bir kanal maskesi olarak görüntülemeden bu hataları göremeyebiliriz.



Bir kanal maskesini düzenlerken Quick mask modunda olduğu gibi çoğu boyama ve düzenleme aracını kullanabiliriz. Bu kez maskeyi gri tonlu bir resim olarak görüntüleyecek ve düzenleyeceğiz. Çalıştığımız kanal dışındaki tüm kanalları kapatalım. Sadece kanalımız seçili halde iken, resim penceresinde kanalımıza ait seçimin siyah beyaz bir maskesi görüntülenecektir.



Seçili kanaldaki alan üzerinde siyah ya da gri benekleri bulun. Şimdi seçilen alanı büyütmek için bu benekleri beyaza boyayarak sileceğiz.



Beyaz renkle boyamak maskeyi siler ve seçilen alanı büyütür.

Siyah renkle boyamak maskenin boyunu büyütür ve seçilen alanı küçültür.

Gri değerleri ile boyamak, boyamada kullanılan gri seviyesiyle orantılı olarak opaklığı değiştirerek maskeyi büyütür ya da küçültür.



Channals paletinde ilgili kanalı seçelim, Önplan renginin beyaz, arka plan renginin siyah olduğundan emin olun. Sonra da Brushes paletinden küçük bir fırça seçin ve siyah ya da gri tüm benekleri boyayın. Kanalın siyah alanında herhangi bir beyaz nokta görürseniz, ön plan rengini siyah yapın ve bu beyazlıkların üzerini boyayın. Siyahla boyarken maskelenmiş alanı büyüttüğünü ve seçim alanını küçülttüğünüzü unutmayın.



· Kısayol Tuşlarıyla Seçimin Yüklenmesi



Bir alpha kanalındadeğişiklik yaptıktan sonra ya da daha önce kaydetmiş olduğunuz bir seçimi kullanmak isterseniz, bu seçimi resminize yükleyebilirsiniz. Kaydedilen bir seçimi kısayol tuşları ile yüklemek için, Channels paletini kullanarak aşağıdaki işlemlerden birini uygulayın.



Alpha kanalını seçin. Paletin altındaki Load Channels As Selection düğmesine tıklayın. Sonra da paletin üst tarafında yer alan kompozit(birleşik) renk kanalını seçin.



Ctrl tuşuna basılı tutarak yüklemek istediğiniz seçimin bulunduğu kanala tıklayın.



Maskeyi mevcut seçime eklemek isterseniz, Ctrl + Shift tuşuna basılı tutun ve ilgili kanala tıklayın.



Maskeyi mevcut seçimden çıkartmak isterseniz, Ctrl + Alt tuşuna basılı tutun ve ilgili kanala tıklayın.



· Maskenin Seçim Olarak Yüklenmesi ve Bu Seçimdeki Ton Dengesinin Ayarlanması



Şimdi bir kanal maskesini bir seçim olarak yükleyeceğiz. Kanal maskesi, bir seçim yüklendikten sonra bile Channels paletinde saklanır. Yani bu maskeyi istediğiniz zaman tekrar kullanabilirsiniz. Channels paletinde RGB önizleme kanalını tıklayarak resmin tamamı görüntüleyin. Select à Load Selection komutunu seçin ve ok deyin. Imageà Adjustà Auto Levels komutunu seçin. Seçimdeki renklerin ton dengesi otomatik olarak ayarlanacaktır.



Auto Levels her kanaldaki en koyu ve en açık pikselleri siyah ve beyaz olarak tanımlar ve ortalama piksel değerlerini orantılı olarak dağıtır.









· Resmin Dekupe Edilmesi (Extract)



Biraz daha zor seçimler yapmak için farklı bir maskeleme ve seçim aracı olan Extract komutunu kullanacağız. Extract komutu, bir önplan nesnesini arka plandan ayırmak için daha gelişmiş bir yöntem sunar. Bu yöntemle saçaklı, karmaşık ya da kenarları kolayca tanımlanamayan nesneleri bile fazla uğraşmadan arka plandan ayırmak mümkündür.



· Nesnenin Arka Plandan Ayrılması



Farklı resimlerdeki bir araya getirirken beklenmedik sonuçlarla karşılaşmamak için, aynı çözünürlüğe sahip resimler kullanmanız ya da resimlerin resimlerin çözünürlükleri farklı ise, önce çözünürlükleri dengelememiz gerekir.



Örneğin, orijinal resmin çözünürlüğü 72 Dpi ise ve 144 Dpi’lık çözünürlüğe sahip bir resimdeki bir öğeyi bu resme eklediğinizde, eklenen öğe diğerinin iki katı kadar piksele sahip olduğu için orijinal resmin iki katı büyüklükte olacaktır.



Image à Extract komutunu seçin. Extract iletişim kutusu ekrana gelecektir. Kutuda yer alan Edge Highlighter aracının seçili olduğunu görecekseniz.



Bir nesneyi dekupe etmek için önce Extract iletişim kutusu kullanarak nesnenin kenarları vurgulanır. Sonra nesnenin iç kısmı tanımlanır ve dekupe (Extration) oluşturulur. Dekupe işlemi uygulandığında arka plan silinerek saydam bir hale gelir ve sadece dekupe edilen nesne kalır. Brush size kutusuna 20 yazın. Kenarları önce büyük bir fırça kullanarak kaba hatlarıyla vurgulamak, sonra da küçük bir fırçayla düzeltmler yapmak en kolayıdır. Yanlışlıkla istediğinizden daha büyük bir alanı vurgularsanız, iletişim kutusundan Eraser aracını seçin ve önizleme penceresini kullanarak vurguladğınız bölümün üzerine sürükleyin. Exract iletişim kutusundan Fill aracını seçin. Sonra da nesnenin iç kısmını tıklayarak bu bölümü doldurun. Dekupe önizlemesini oluşturmadan önce nesnenin iç kısmını tanımlamanız gerekir. Varsayılan dolgu renginin (parlak mavi), vurgulama rengi (yeşil) ile oluşturduğu kontrast oldukça belirgindir. Resmin renkleriyle aralarında daha belirgin bir konstrast oluşturmak isterseniz, Extract iletişim kutusundaki Highlight ve Fill menülerini kullanarak bu iki rengi de değiştirebiliriz. Dekupe edilen resmi görmek için Preiew düğmesine tıklayın. Önizleme görüntüsünü büyütmek için zoom aracını seçin ve önizleme penceresinin içine tıklayın.



Extract iletişim kutusundaki Show menüsünü kullanarak orijinal (original) ve dekupe medilmiş (extracted) görüntü arasında geçiş yapın.

Dolguyu silmek için doldurduğunuz alanı Fill aracı ile tıklayın.

Extract iletişim kutusundaki Eraser aracını seçin ve istenmyen bir vurgulama çizgisini imleci üzerine sürükleyerek silin.

Vurgulama dolgu renklerini görmek için Show Highlight ve Show Fill kutularına onay imi koyun. Bu kutulardaki onay imini kaldırarak vurgulama ve dolgu renklerini gizleyebilirsiniz.



· Resmin Karmaşık Bir Bölümünün Dekupe Edilmesi



Imageà Extract komutunu seçin. Extract iletişim kutusunda Force Foreground kutusuna onay imi koyun. Burada, seçime temel oluşturacak rengi seçerek işe başlayacağız. Force Foreground yöntemi, tek renkli ya da tek renkli sayılabilecek nesnelerde en iyi sonucu verir. Extract iletişim kutusundaki Eyedropper aracını seçin ve ön plan rengi olarak kullanacağımız rengi örneklemek için bir yere tıklayın. Extract iletişim kutusundaki Edge Highlighter aracını seçin. Brush size sürgüsünü kullanarak ya da klavyeden bir değer girerek büyük bir fırça seçin(20,30 gibi).



Koyu renkli zemin üzerine gelen kısımlarını vurgulayın. Sonra imleci sürükleyerek alt kısmını tamamen vurgulayın. Vurgunun boşluk bırakılmadan yapılması gerekmektedir. Extract iletişim kutusundaki Display menüsünden Black matte’i seçin. Black matte, açık renkli seçimlerde iyi kontrast oluşturur. Koyu renkli bir seçim için, Gray ya da White Matte deneyin. None seçeneği saydam bir arka plan önünde gösterir. Dekupe edeceğeniz nesneyi görüntülemek için Preview düğmesine tıklayın ve Ok diyerek çıkın.



· Maskelenmiş Seçime Bir Filtre Efektinin Uygulanması



Channels paletindeki ilgili kanalın altındaki Load Channel As Selecetin düğmesinin üzerine sürükleyin. Kanal resme yüklenecektir. Bunu korumak ve arka plan üzerinde çalışmak için seçimi ters çevireceğiz. Selecet à Inverse. Filter à Artistic à Colored Pencil. Filtreyi uygulmadan önce buradaki sürgülerle oynayarak resimdeki değişikleri izleyin.



· Degrade Maskesi Oluşturmak



Maskede gizlenen alanlar için siyah, seçilenler için beyaz kullanmak yerine, kısmı saydamlığı göstermek için gri gölgeleriyle de boyayabilirsiniz. Bu bölümde kanallardan birine degrade (siyahtan girye ve beyaza) ekleyecek ve degradedeki siyah, beyaz ve gri saydamlık seviyelerinin resmi nasıl etkilediğini görmek için seçimi bir renkle dolduracağız.



Channels paletinde paletin alt kısmında yer alan Create New Channel düğmesine tıklayarak yeni bir kanal oluşturun. Alpha 1 olarak adlandırılan yeni kanal Channels paletinin en altında belirecektir. Diğer kanallar gizli durumdadır. Yeni kanalı çift tıklyarak ismini değiştirelim. Gradient aracını seçelim.Araç seçeneklerinden Buradan Black ve White’ı seçin. Degradenin düşey dogrultuda olması için Shift tuşuna basılı tutun ve gradient pencesinin üst kısmından alt kısmına doğru sürükleyin. Değrade kanala uygulanacaktır.



Şimdi de degradeyi bir seçim olarak yükleyecek ve buı seçimi bir renkle dolduracağız. Bir degradeyi seçim olarak yükleyip bu seçimi de bir renkle doldurduğunuzda dolgu renginin opaklığı degrade bouynca farklılık gösterecektir. Degradenin siyah olduğu yerlerde dolgu rengi yoktur. Degradenin gri olduğu yerlerde kısmen, beyaz olduğu yerlerde de tamamen gözükür. Channels paletinden RGB kanalını tıklayın. Bir sonraki adımda degradeyi bir seçim olarak yükleyeceğiz.

RGB kanalını iptal etmeden , farenin imlecini Gradient kanalaına getirip tıklayın ve aşağıdan Load Channel As selection dügmesine tıklayın. Pencerede bir seçim sınırı belirecektir. Bu sınır resmin yaklaşık yarısının üzerinde gözükmesine rağmen dogrudur. Ön ve Arka Planın varsayılan renklere ayarlanmış olduğunda emin olun. Delete tuşuna basın degrade seçimini geçerli arka plan rengi ile beyazla doldurun.

KATMANLAR İLGİLİ TEMELLER



· Resimlerin Katmanlarla Düzenlenmesi



Her photoshop dosyası bir ya da daha çok katman içerir. Yeni dosyalar genellikle bir arka planla birlikte oluşturulur. Layers paletini kullanarak katmanları inceleyebilir ve düzenleyebilirsiniz.



Bir resimdeki yeni katmanlar siz bir çizim, resim eklyene saydamdır. Katmanlarla çalışmayı, bir resmin çeşitli öğelerini asetat kağıtları üzerine yerleştirmeye benzer. Her bir asetat kağıdını diğerlerini değiştirmeden ayrı ayrı düzenleyebilir, konumları değiştirebilir, silebilir ve bütün asetatları üstüste koyduğumuzda resmin tamamını görebiliriz.



· Katmanların Oluşturulması ve Görüntülenmesi



Ekranda görünmüyorsa Windowà Showà Show Layers komutuna girerek ya da F7 fonksiyon tuşuna basarak getirebiliriz. Layers panelini kullanarak katmanları gizleyebilir, görünür kılınabilir, konumlarını değiştirebilir, silebilir, yeniden adlandırabilir ve birleştirebiliriz. Layers paletinde tüm katmanlar adları ve resimlerinin küçük birer örneği de otomatik olarak güncellencektir.

Seçim Araçları



Photoshop’ta dört temel araç grubunu kullanarak (Marquee, Lasso, Magic Wand ve Pen) büyüklüğe, şekle ve renge göre seçim yapabiliriz. Move aracını kullanarak seçimlerimizin yerini değiştirebiliriz.



Marquee ve Lasso araçlarının simgeleri altında gizlenmiş bazı araçlar bulunur. Fare imlecini araç kutusunda bu araçlardan birinin simgesi üzerinde basılı tutarken açılan menüden istediğiniz aracı seçebilirsiniz.



Rectangular Marquee aracı ile dikdörtgen, Elliptical Marquee aracı ile elips şeklinde resim araçları seçebiliriz. Rectangular Marquee aracını seçip, resmimizin seçmek istediğimiz sol üst köşesinden sağ alt köşesine doğru sürükleyerek bir seçim oluşturalım. Seçim sınırını çizdikten sonra fare imlecini seçim alanına getirip sürükleyerek sınırı taşıyabiliriz. Seçim sınırının sadece konumunu değiştirdiğine, boyutunu ya da şeklini etkilemediğine dikkat edin.



Seçimi iptal etmek için Select à Deselect komutunu seçin ve Marquee aracı aktifken sınırının dışında bir nokta tıklayın.



Seçim sınırı istediğiniz şekilde yerleşmediyse, sınırı oluştururken konumunu ayarlayabilirsiniz. Farenin tuşunu basmaya devam ederek boşluk tuşunu basılı tutun ve seçimi sürükleyin.Seçim sınırı siz sürüklerken hareket edecektir.



Bazen nesnein orta noktasından kenarlarına doğru bir seçim sınırı çizerek eliptik ya da dikdörtgen seçimler oluşturmak daha kolaydır. Fareyi seçmek istediğimiz kısmın orta noktasına getirin ve Alt tuşuna basılı tutup seçim yaparsak seçimin başlangıç noktasını merkez alarak genişlediğine dikkat edin. Shift tuşuna basılı tutarak seçim alanı oluşturursak da tam Kare ya da Daire şeklinde seçim alanları oluşur.



· Seçimin Taşınması



Seçili olan alandaki kısmı taşımak için, Move aracına seçin ve fare imlecini seçimin üzerine getirin. İmleç, yanında makas bulunan bir ok simgesine dönüşecektir. Bu, sürüklediğinizde seçimin mevcut yerinden kesilerek yeni konumuna taşınacağını gösterir.



· Seçimin Kopyalanması



Seçili alan içindeki kısmın kopyasını almak için Move aracı aktif iken, Alt tuşuna basılı tutup imleci seçimin içine getirin. İmleç çift ok simgesine dönüşecektir. Bu, seçimi taşıdığımızda bir kopyası oluşacağını gösterir. Seçimi taşırken Shift tuşuna basılı tutarak yatay ya da dikey olarak kısıtlayabiliriz.



Marquee aracı seçili iken Ctrl tuşuna basılı tutun ve imleci seçimin içine getirin. İmlecin yanında seçimin bulunduğu yerden kesileceğini gösteren bir makas simgesi belirecektir. Sürükleyerek taşıyabiliriz ve böylelikle Move araçını aktif hale getirmeden taşıma yapabiliriz.



Ok tuşlarını kullanarak seçimin konumu ile ilgili ince ayar yapabilirsiniz. Ok tuşları ile seçimi bir seferde bir ya da on piksel hareket ettirmek mümkündür. Ok tuşuna her basışımızda ağzın bir piksellik artırımlarla dikkat edin. Shift tuşuna basılı tutarak ok tuşlarını kullanırsak 10 piksellik artırımlarla taşıyabiliriz.



Seçilen alanın etrafındaki sınır ayarlama kimi zaman sizi zorlayabilir. Seçimin sınırlarını iptal etmeden geçici olarak gizleyebilir ve gerekli ayarlamaları yaptıktan sonra tekrar görünür hale getirilebilir. View à Show à Selection Edges ( Ctrl + H ).









· Magic Wand Aracı ile Seçim



Resimdeki komşu pikselleri renk açısından benzerliklerini temel alarak seçmemizi sağlar. Magic Wand aracının seçenekler çubuğunda yer alan Tolerance ayarı, tıkladığınız alanda bir rengin kaç benzer tonunun seçileceğini kontrol eder. Bunun için varsayılan değer 32’dir. Yani tıklanan bir alandaki rengin kendisine benzeyen 32 daha açık ve 32 daha koyu tonu seçilecektir. Seçilecek benzer tonların sayısını artırmak için araç seçenekleri çubuğundaki Tolernce değerini mesela 50 yapabiliriz.



· Lasso Aracı ile Seçim



Hem serbest çizim, hem de düzgün çizgiler gerektiren seçimlerde Lasso aracı kullanılabilir. Lasso aracı seçin, seçilecek kısmın üzerinde serbest bir çizimle bir çizgi oluşturmak üzere sürükleyerek seçim alanı oluşturulur. Alt tuşuna basılı tuturak fareye tıklarsak Polygon Lasso moduna geçer, tıkladığımız noktalardan geçecek şekilde çokgen şeklinde seçim alanları oluşturulur. Lasso aracı bir seçim oluştururken farenin düğmesini bırakırsanız, seçim başlangıç noktası ve farenin düğmesi bıraktığınız nokta arasında düz bir çizgi çizerek kendini birleştirir. Daha düzgün bir sınır oluşturmak için seçimi başlangıç noktasıyla kesiştiği yerde sonlandırın.



· Seçime Ekleme ve Seçimden Çıkarma Yapmak



Bir alanı seçerken Shift tuşuna basılı tutarak, seçtiğimiz alan geçerli seçime eklenecektir. Alt tuşuna basılı tutarak seçtiğimiz alan, geçerli seçili alandan çıkartılacaktır.



· Magnetic Lasso Aracı ile Seçim Oluşturmak



Photoshop’ta yüksek konstrastlı (renk zıtlığı) kenarlara sahip alanlarda serbest çizim seçimleri yapmak için Magnetic Lasso aracı kullanılır. Magnetic Lasso aracını kullanırken sınır otomatik olarak izlediğiniz kenara yapışacaktır. Fareyi tıklayarak seçim sınırı üzerine tutunma noktaları (fastening point) yerleştirmek suretiyle aracın izlediği aracın izlediği yolun doğrultusunu da kontrol edebilirsiniz. Aracın kenarı yeterince yakından takip etmediğini düşünüyorsanız, farenin düğmesine tıklayarak kendi tutunma noktalarınızı yerleştirebilirsiniz. Gerekli gördüğünüz durumlarda istediğiniz kadar tutunma noktası yerleştirmekte serbestsiniz. Delete tuşuna basıp imleci en son tutunma noktasına geri götürerek tutunma noktalarını silebilir ve geri gidebilirsiniz.



· Seçime Transform Uygulamak



Seçilen alanı döndürmek ve ölçeklendirmek için Free Transform komutunu kullanırız. Edità Free Transform komutunu seçin. Seçimin etrafında bir sınırlayıcı kutu (Bounding box) belirecektir.



Döndürmek için, fare imlecini köşe tutamaçlarından birinin dış kısmında çift yönlü eğri bir ok belirene kadar tutun ve imleci kulağı döndürmek istediğiniz yönde sürükleyin. Kulağın seçimin merkez noktası etrafında döndüğüne dikkat edin.



Seçilen alanı ölçeklemek için fare imlecini doğrudan köşe tutamaçlarından birinin üzerine götürün ve küçültmek ya da büyütmek için imleci sürükleyin. Orantılı büyütme ve küçültme yapmak için sürükleme esnasında Shift tuşuna basılı tutun.



Seçilen alanın konumunu değiştirmek için fare imlecini sınırlayıcı kutunun içinde (orta nokta dışında) ve sürükleyin. ( Fare imlecini orta noktaya getirip sürüklerseniz orta noktayı taşırsınız.) Transform’u uygulamak için Enter tuşuna basın.



Seçili alanını simetrik olacak şekilde çevirmek önce Edità Free Transform ya da Edità Transformà Rotate sonra da Edità Transform à Flip Horizontal diyoruz, ve transform işlemini bitirmek için Enter diyoruz.



· Resmin Kesilip Çıkarılması



Photoshop’ta resmin bir bölümünü kesip çıkarmak için Crop aracı ya da crop komutunu kullanırız. Ayrıca dikdörtgen seçim sınırı dışında kalan alanı silmek ya da seçim dışında kalan alanı gizlemek de mümkündür. Resmin kenarları etrafında saydamlığa ya da renk kenar rengine dayalı olarak bir sınır oluşturmak için Trim aracını kullanabiliriz.



Crop aracını seçin ya da C tuşuna basın. Fare imlecini resim penceresinin içine getirin ve tamamlamış olduğumuz resmi kesip çıkarmak için imleci resmin sol üst köşesinden sağ alt köşesine sürükleyerek bir çerçeve oluşturun. İmleci sürükledikten sonra Crop aracının seçenekler çubuğunda perspektif’inin seçili olmadığından emin olun.



Çerçevenin konumu değiştirmek gerekiyorsa, fare imlecini çerçeve içinde herhangi bir yere getirin ve sürükleyin. Çerçevenin boyutunu değiştirmek için, tutamaçlardan birini sürükleyerek bunu gerçekleştirebilirsiniz. Çerçeve istediğiniz yere geldiğinde, resmin asılı kısmını kesip çıkarmak için Enter tuşuna basın. Bu işlemden vazgeçmek için ise Esc tuşuna basın.

Çalışma Alanın Tanıtımı



Giriş


Fotoğraflar üzerinde işlemler yapmamızı sağlayan gelişmiş bir programdır. Photoshop, resimlerle piksel olarak adlandırılan bir dizi küçük karelerle çalışır.



Araçların Kullanılması


Bir aracı seçmek için, araç kutusunda ilgili aracı tıklayabilir ya da bu araca kısayol tuşunu kullanabilirsiniz. Örneğin klavyede M tuşuna basarak marquee aracını seçebilirsiniz. Seçtiğiniz araç siz diğer bir aracı seçene kadar etkin kalacaktır. Bir aracın üzerine imleci tutarak adını ve kısa yolunu görebiliriz.



Araç kutusunda sağ alt köşesinde küçük bir üçgen varsa, ilgili aracın altında gizlenmiş bazı ek araçlar vardır. a-) Gizlenmiş araçları bulunan bir aracın üzerinde iken fareye basılı tutarak, istediğimiz aracın üzerine gidip fareyi bırakarak seçebiliriz. b-) Alt tuşuna basılı tutup, araç kutusuna tıklarsak her tıklamayla bir sonraki gizli araç seçilir. c-) İstediğimiz araç seçilene kadar ilgili aracın kısa yol tuşuna tekrar tekrar basılır.



Araç Seçenekleri Çubuğunun Kullanılması


Çoğu aracın araç seçenekleri adı verilen bir çubukta görüntülenen çeşitli seçenekleri vardır. Farklı araçlar seçildikçe, buna uygun olarak değişir. Araç seçenekleri, çubuğundaki bazı ayarlar çeşitli araçlar için aynı iken (Mode ve opacity gibi), bazıları da belli bir araca özgüdür.



Araç seçenekleri çubuğu ekranın istenilen yerine taşınabilir, genelde ekranın alt veya üst kısmına yerleştirilir.



Araç çubukları araç simgesine tıklayarak, Reset Tool ya da Reset All Tolls komutunu kullanarak seçtiğiniz araç ya da tüm araçlar varsayılan ayarlara getirilebilir.



Ekrana getirmek için Windowà Show Options .



Resimlerin Görüntülenmesi


Resimlerimizizin görüntüsünü Photoshop’ta % 0.25 ile % 1600 arasında değiştirebiliriz. Resmin geçerli görünüm yüzdesi başlık çubuğunda gösterilir. % 100’de resmi kullanmak istediğimiz yerde gözükeceği şekliyle ve kalitesiyle görebiliriz.







View Menüsünün Kullanımı


Resmin görüntüsünü büyütmek için View --> Zoom In ( Ctrl + +) , küçültmek için Zoom --> Out (Ctrl + - )



View --> Fit on Screen,resmi çalışılan ekrana sığacak şekilde büyüterek görüntüler. ( Ctrl + 0)



Resmin görüntüsünü % 100 yapmak için Zoom aracına çift tıklayabiliriz.

Resmi ekrana sığdırmak için Hand aracına çift tıklyabiliriz.

Zoom Aracının Kullanılması


Zoom aracını seçin, imleci resmin üzerine getirin ve zoom aracının ortasında bir artı işaretinin belirdiğine dikkat edin. Resmin büyütmek istediğiniz kısmı üzerinde tıklayın.
Zoom aracı seçili ve resmin üzerinde iken Alt tuşuna basılı tutun, zoom aracının ortasında bir eksi işaretinin belirdiğine dikkat edin ve bir kere tıklayın, resmin küçüldüğünü görecekseniz.
Resmin belirli bir alanının etrafında Zoom aracıyla bir çerçeve çizerek de bu alanı büyütebilirsiniz. Zoom aracını kullanarak, büyütmek istediğimiz alanı içine alan çerçeve oluşturup fareyi bırakıyoruz.
Klavyeyi kullanarak Zoom-In aracını seçmek için Boşluk + Ctrl tuşlarına basılı tutup, istediğiniz alanı büyütebiliriz ve fareyi bırakırız.
Klavyeyi kullanarak Zoom-Out aracını seçmek için Boşluk + Alt tuşlarına basılı tutup, resmin üzerinde tıklayıp fareyi bırakırız.


Resmin kaydırılması


Etkin pencereye sığmayan bir resmi Hand aracını kullanarak ekranda kaydırabiliriz. Hand aracını seçin, imleci resim üzerinde sürükleyerek resmimizin gözükmeyen kısımlarını etkin pencere içerisine getirip görebiliriz.



Hand aracı dışında başka bir araç aktif ise, Klavye’den boşluk tuşuna basılı tutup resmi kaydırmak için resmi tıklayıp,sürükleriz..





Navigator Paletinin Kullanılması


Ekranda görünmüyorsa Window à Show Navigator komutuna seçerek Navigator paletini açın.



Navigator paletinde sürgüyü sola ya da sağa kaydırarak görüntü yüzdesini değiştirebiliriz. Büyütme oranı artırıldığında Kırmızı çerçevinin boyutu küçülecektir.



Fare imlecini Kırmızı çerçevenin içine getirin, imleç bir el şeklini alır. Resmin farklı bölümlerini görüntülemek için el şeklindeki imleci sürükleyin.



İmleç Navigator penceresinde iken Ctrl tuşuna basılı tutun ve resmin belirli bir alanını büyüterek görmek için çerçeve çizin ve bırakın.





Duırum Çubuğunun Kullanılması


Durum çubuğu, uygulama penceresinin sol alt köşesinde bulunur. Durum çubuğundaki açılır menülerden faydalanarak bir dosyanın boyutu (Document Size), Profili(Document Profile), geçici bellek boyutu (Scratch Sizes), programın çalışma verimi (Efficiency), son gerçekleştirilen işlem için harcanan zaman (Timing) ve etkin araç (Current Tool) hakkındaki bilgileri görebilirsiniz.



Fare imlecini durum çubuğundaki üçgenin üzerine getirin ve açılır menüyü görüntülemek için tıklayın ve listeden görüntülemek istediğimiz seçeneği tıklayarak seçeriz.



Paletlerle Çalışmak


Paletler resimleri izlemenize ve değiştirmenize yardım eden araçlardır. Çalışırken paletleri görüntülemek ya da gizlemek için Window à Show ya da Window à Hide komutlarını kullanabiliriz.



Paletleri ve araç kutusunu görüntülemek ya da gizlemek için Tab tuşuna basın.



Sadece paletleri görüntülemek için ya da gizlemek için Shift + Tab tuşlarına basın.



Bir paleti kendi grubunda etkinleştirmek için ilgili paletin sekmesine tıklayın , taşımak için sürükleyerek taşıyın.



Bir paletin menüsünü görüntülemek için fare imlecini paletin sağ üst köşesindeki üçgenin üzerine getirin ve farenin düğmesine tıklayın.



Bütün açık paletlerin ve taşınabilir iletişim kutularının en son konumları programdan çıktığınızda varsayılan olarak kaydedilir. Programı paletleri varsayılan konumlarıyla başlatabilir ya da istediğiniz zaman paletleri varsayılan konumlarına getirebilirsiniz. Varsayılan konuma getirmek için Window à Reset Palette Locations. Programı daima önceden belirlenmiş palet ve iletişim kutusu konumlarıyla açılması için Edit à Prefencesà General’ ı seçin ve Save Palette Location seçeneğinin onay imini kaldırın.

Fotoğraf makinesini nasıl tutmalıyız?

Fotoğraf çekerken öncelikle fotoğraf makinesini iki elimiz ile tutmalıyız.
Kollarımızın dirseklerimizden vücudumuza yapışık olmasını sağlamalıyız.
Deklanşöre basmadan önce derin bir nefes almalıyız.
Bu adımlar ile fotğraf çekmek, fotoğraf makinemizi titretmeden ya da titretmeyi minimuma indirerek fotoğraf çekmemizi sağlayan temel önlemlerdir.

İpucu: Duvar veya benzeri destekli bir yere yaslanarak veya tripod kullanarak çekimlerimizde titremeyi en aza indirgeyebiliriz.

Portre Fotografları

Özellikle portre fotoğrafları çekerken, arka planın sade olmasına özen göstermek, hem konuyu ön plana çıkarır, hem de fotoğraf makinemizin doğru yere odaklanmasını sağlar.

İpucu: Arka planda kadraj içerisine giren, ilgi odağının dağılmasını sağlayan objeler varsa ve başka bir şekilde kadrajlamamız mümkün değil ise , net alan derinliğini kısarak (diyaframı açarak f:2,8 ya da f:4 gibi) etkileyici fotoğraflar elde edilebilir.

Kompozisyon

Bazı fotoğrafları çarpıcı kılan, fotoğraftaki güçlü kompozisyondur. Fotoğraftaki kompozisyonun basit tanımı; "Kadraj içerisindeki objeleri, göze hoş şekilde seçmek ve düzenlemek"tir.

İpucu: Bazı anlarda fotoğraf makinemizin küçük hareketleriyle çok değişik kompozisyonlar yakalanabilir.

Konunun fotograf karesi içindeki yeri

Genel olarak çoğumuzun, fotoğraf çekerken yaptığı bir hata, o da konuyu kadrajın tam ortasına yerleştirmektir. Bu şekilde çekilen fotoğraflar daha az hareketli ve çok daha az dikkat çekici olurlar.Oysa, fotoğrafçı, öncelikle çekim yapacağı alanı çok iyi görmelidir. Vizörden baktığında, oluşan karenin her köşesine dikkat etmeli ve gözü bütün çerçeveyi dolaşmalıdır. Eğer gereksiz bir nesne giriyorsa ayıklamalı ve kadrajı değiştirmeli, gerekli bir nesne dışarıda kalıyorsa fotoğraf karesinin içine almalıdır.Bunu yeterince titizlikle gerçekleştirdikten sonra, fotoğrafa giren ve objektife en yakın olan nokta netlenmeli, sonra derinlikteki ( arka plandaki nesneleri veya ana objeyi ) net alabilmek için gerekli olan diyafram açıklığı ( 8, 11 veya 16 ) seçilip, çekim yapılmalıdır.

İpucu: Kadrajdaki konuyu çekerken, kareyi aklımızdan yatay ve dikey olarak üç eşit parçaya bölelim. Çizgilerin kesiştiği noktalar iyi bir kompozisyonda ilgi merkezinin yerleşeceği en doğru dört noktayı gösterir. Bu noktalara fotoğrafçılıkta "dört altın nokta" denir.

İpucu: Manzara fotoğrafları çekerken de ufuk çizgisinin bu çizgilere paralel ve kadrajın üçte birini dolduracak şekilde yerleştirmeliyiz. Ufuk çizgisinde oluşacak eğrilik ise dikkat edilmesi gereken sakıncalardandır.

İpucu: Genellikle yapılan hatalardan biri, gerekli diyafram açıklığını seçtikten sonra, makinalarını önce yakın objeye çevirip netleme yapılması ( yakın obje yan taraflardaysa, kenarlarda kalıyorsa ) ve sonra dönüp fotoğrafın çerçevesini yeniden oluşturup çekim yapmaktır. Bu hataya düşmemek için, öncelikle fotoğrafın çerçevesini (kadrajını)yapıp ve bunu hiç değiştirmeden, bozmadan (sağa sola dönüp netleme yaparak, yeniden eski kadrajı yapma çabasına girmeden), dilenen diyafram açıklığını seçip ve vizörden gözünüzü ayırmadan bütün kareyi gözden geçirmektir.

FOTOĞRAF TERİMLERİ
A

A tipi renkli filim (Type A Color Film) : 3400ºK renk ışısına sahip yapay aydınlatmaya dengelenmiş filmlerin genel adı.
Aberasyon (Aberration) : Bkz. Görüntü Bozulması.
Agrandizman (Enlargement) : Bkz. Büyütme işlemi.
Agrandizör (Enlarger) : Negatiflerin kendi orjinal boyutlarından daha büyük boyutlar da basılabilmesini sağlayan optik araç.
Ajitasyon (Agitation) : Kimyasal işlemler sırasında, duyarlı yüzeye sürekli olarak bozulmamış banyonun temas etmesini sağlayan
yöntem; Bu yöntem özellikle film ve kağıtların gelişterme banyosunda bulundukları sırada ve saptama banyosunun (tesbit banyosu ya da
fix) ilk birkaç dakikasında çok önemlidir. Üretici firmaların bu konudaki uyarılarına aynen uyulmalıdır.
Akromatik (Achromatic) : "Kromatik" görüntü bozulmasına karşı gerekli düzeltme yapılmış olan objektif; Bkz. Kromatik görüntü
bozulması.
Aktinik (Actinic) : Işığın herhangi bir madde üzerinde kimyasal ya da fiziksel değişim yaratabilme gücü; Film üzerine düşen ışık
duyarkatı oluşturan gümüş tuzlarının yapı değişikliğine uğramalarını, siyah metalik gümüşe dönüşerek görüntüyü oluşturma ayarını
sağlamaktadır.
Aktinometre (Actinometer) : Eski devirlerde kullanılmakta olan bir tür ışıkölçere verilen ad.
Akütans (Acutance) : Görüntü keskinliğinin ölçüsüdür.Görüntüyü oluşturan yoğunluk bölgelerindeki sınırların eğim açısının darlığı
görüntünün kesinlik derecesini belirler. Bu açı büyüdükçe görüntü keskinliğe kaybolur.
Alan Derinliği (Depth of Field– DOF) : Üzerinde odaklama yapılan cismin önünde ve arkasında oluşan net/seçik alandır. Bu alan cimin
önünde 1/3, arkasında ise 2/3 oranında oluşur. Alan derinliğinin darlığını veya genişliğini etkileyen üç öğe, objektifin odak uzunluğu,
kullanılan diyaframın açıklığı, ve cismin fotoğraf makinesine olan uzaklığıdır. Ayrıca bkz. Diyafram açıklığı ve odak uzunluğu
Alan derinliğı ön gösterimi (Depth of Field Preview) : Bazı fotoğraf makinelerinde alan derinliğinin kullanıcı tarafından görülmesini
sağlayan, diyafram açıklığının sağladığı görüntüyü donduran bir düğme veya kol bulunmaktadır. Tüm netleme, lens açıkken veya en
büyük diyafram açıklığı ayarında yapılır. Günümüzde otomatik SLR makinelerin çoğunda alan derinliği ön gösterimi bulunmazken, eski
manuel makinelerde daha yaygın kullanılmaktadır.
Anti-halo tabakası (Anti-Halation Backing) : Filmlerin arka yüzeylerine sürülen ve taşıyıcı taban ya da fotoğraf makinesinin arka
kısmından yansıyarak yeniden filme dönüp "halelenme" ye neden olan ışığı emerek yok eden boyalı katman.
Anamorfik objektif (Anamorphic Lens) : Geniş bir görüş açısındaki görüntüyü sıkıştırarak belirli bir çerçeveye sığdıran objektif türü;
Sinamaskop filmler de bu objektiflerle çekilmektedirler. Daha sonra göstericiye takılan bir parça ile görüntünün yayılması sağlamakta ve
tüm perdeye kaplamaktadır.
Anti-statik bez : Objektifleri ya da saydamları silmek için ve statik elektrikten kaynaklanan toz zerreciklerini uzaklaştırmak için
kullanılan ilaçlı bez.
Aplanat (Aplanat) : Küresel görüntü bozulmasına karşı gerekli düzeltme yapılmış olan objektifler. Bkz. Küresel görüntü bozulması.
Apokromat (Apochromat) : Kromatik görüntü bozulmasına karşı gerekli düzeltme yapılmış olan objektifler. Bkz. Kromatik görüntü
bozulması.
Atmosferik perspektif (Aerial perspective) : Atmosferde oluşan sis ve pus gibi meteorolojik olayların fotoğrafta yarattığı uzaklık ya
da derinlik duygusu. Sis ve pus havada zaten varolan ve tüm filmlerin aşırı derecede duyarlı oldukları morötesi ışınları olağanüstü
derecede artırır. Bu ise duyarkat üzerinde genel bir yoğunluk yaratır. Sonuçta çekime konu olan cisimler uzakta, silik, ayrıntıdan yoksun
ve belli belirsiz görülürler. İşte buna da atmosferik perspektif denilmektedir.
Aynalı objektif (Mirror Lens) : Yapılışında çeşitli aynaların kullanıldığı objektif türü. Bunlar "katadioptirik" objektifler olarak da anılırlar.
Çok büyük odak uzunluklarına, objektifin gövdesini uzatmadan sağlarlar.
ASA (Bakınız: ISO)
Ayna kilidi : Uzun poz sürelerini gerektiren çekimlerde fotoğraf makinesinin olabildiğince sabit durması gerekmektedir. Ayna kilitleme
sistemi sayesinde, ayna yukarı kalkık durumda kilitlenir ve örtücü kapanana kadar bu durumda kalır. Böylece aynanın hareketinden
oluşan sarsıntı ortadan kalkar.



B
B Ayarı (Bulb ayarı-Bulb setting) : Uzun pozlarda, makine perdesinin ya da obtüratörünün istenilen süre için açık kalmasını sağlayan
kilitleme sistemi.
Bakaç (Vizör) : Fotoğraf makinelerinde konuyu kadrajlamaya yarayan kısım. Bakaç, modern fotoğraf makinelerinde, pozlandırmayı
denetlemeye yarayan bilgileri de içerir.
Bakaçlı (Vizörlü) makineler : Büyük format fotoğraf makinelerinin çoğu bu tiptedir. Işığı ve dolayısı ile görüntüyü bakaça getiren bir
yansıtma sistemi (refleks makineler) kullanmak yerine görüntü doğrudan film düzlemi üzerine gelir. Film yerleştirilmeden önce
görüntünün oluştuğu ve yarı saydam (buzlu cam) yüzeyde netleme ve kadraj kontrolu yapılır. Bu yüzey film düzlemiyle aynı yerdedir ve
netleme ve kadrajlama bittikten sonra objektif kapatılır, film takılır ve pozlama yapılır. Bu makinelerde filmler tek tek takılır. Ayrıca
bknz.: Büyük Format
Balık gözü objektif (Fish-eye Lens) : Çoğu zaman görüş açısı 100º nin üzerindeki geniş açılı (çok kısa odak uzunluklu) objektiflere
verilen genel ad. Bu objektiflerin kimileriyle 180º görüş açısı elde edilebilmektedir. Bu tür objektiflerin verdikleri görüntüde ise aşırı bir
görüntü bozulması (dairesel görüntü) söz konusudur.
Banyo (Chemical bath) : Filmlerde ya da kağıtlarda oluşturulan gizli görüntüyü görülebilir kılmak, geliştirme banyosunun kimyasal
işleminin sona ermesini sağlamak ve ışık görmemiş olan gümüş bromür zerreciklerini kendi içine alarak filmin saydamlaşmasını ve ışıktan
etkilenme özelliğini yok etmek ve benzeri daha bir çok işlemi yapmak için kullanılan çeşitli kimyasal bileşimler.
Basamak : Bkz. F Durağı.
Bayonet (Bayonet Maunt) : Bkz. Tırnaklı objektif bağlantısı.
Beşli prizma (Penta prism) : Genellikle 35mm. Tek objektifli refleks fotoğraf makinelerinde odaklamanın yapılmasını ve hareketli
aynadan gelen görüntünün göze iletilmesini sağlayan parça.
Bileşik objektif (Compound Lens) : İki ya da daha fazla sayıda mercek biriminin kullanılarak yapılan objektifler. Böylece objektiflerin
aydınlatma indisini büyütmek, görüntü bozulmalarını gidermek ve görüntü kalitesini yükseltmek mümkündür.
Bindirme (Montage) : İki ya da daha fazla görüntünün birbiri üzerine bindirilerek, başka bir deyişle farklı filmlerdeki farkı görüntülerin
aynı kağıt üzerinde birleştirilerek kullanılması.
Blör (Blur) : Hareketin dondurulamamasından kaynaklanan netsizlik; Hareketin dondurulmaması çekim anında makinenin
sallanmasından ya da görüntülenecek cismin hareketini donduracak yeterli örtücü hızının seçilmemiş olmamasından kaynaklanabilir.
Boyut (Size) : Fotoğraf makinelerinde, filmlerde ve fotoğraf kağıtlarında büyüklüğün ölçüsünü ifade eden deyim.
Braketleme-Farklı Değerlerde Pozlama (Bracketing) : Alınacak sonuçlarda herhangi bir pozlandırma hatasına yer vermemek için
aynı konuyu birbirine yakın ama farklı diyafram ya da enstantane hızı ile çekme yöntemi. Ayrıca bkz. Nokta ölçüm ve Zon sistem
Bükülme (Curvature of Field) : Objektiflerin neden olduğu ve odak düzleminde bükülme ile sonuçlanan görüntü bozulması.
Büyük boy fotoğraf makineleri (Large Format Cameras) : Genellikle 13x18 cm. Ve daha büyük boyda tabaka film kullanan fotoğraf
makinalarının genel adı.
Büyük Format : Filmler boyutları (format) itibariyle üçe ayrılırlar: Standart (35mm.), Orta ve Büyük format. Büyük format, orta format
olarak kabul edilen 4x5, 6x7, 8x10 (en x boy) ölçülerinden daha büyük filmler için kullanılır. Büyük formatın avantajı, görüntü kalitesinde
çok az kayıpla, oldukça büyük baskılara izin verebilmesidir. Büyük format’ ta gren sorunu yoktur ve örnek baskılar (kontakt) doğrudan
negatiflerden yapılabilir.
Büyük odak uzunluğu (Long Focus) : Fotoğraf makinelerinin kullanmakta olduğu filmin köşegen uzunluğundan daha büyük odak
uzunluğuna sahip objektiflere verilen genel ad.



C
C 41 prosesi : Renkli negatif filmlerin geliştirilmesinde kullanılan proses.
Çift Objektifli refleks (TLR: Twin Lens Reflex) : Bazı orta formattaki fotoğraf makinelerinde iki ayrı objektif bulunmaktadır. Alt alta
konan bu objektiflerden üstteki görüntünün bakaç ’a (vizör) aktarılmasını, diğeri ise filmin pozlanmasını sağlar. Bu tipteki fotoğraf
makinelerinde sorun paralaks hatası olarak bilinen ve bakaçtan görülen görüntü ile film düzlemi üzerine düşen görüntü arasındaki alansal
farktır.
Çevrinme (Panning) : Örtücü hızının en üst noktaya çıkartılmasına rağmen hareketin dondurulmaması ya da fotoğrafta hareket izlemi
elde etmek için fotoğraf makinesinin, konunun hareketini izlemesi ve fotoğrafın tam bu anda çekilmesi işlemi.
Çoklu (üst üste) çekim : Aynı film karesi üzerine birden fazla çekim yapılmasıdır. Bu sayede özel etkiler yaratılabilir. Örneğin tele
objektifle çekilmiş ay fotoğrafı ile geniş açı objektifle çekilmiş manzara fotoğrafı üst üste çekilirse, ay normal görüntüsüne göre oldukça
büyük bir görüntüde olacaktır.



D
Değişken odak uzunluklu objektif (Variable Focus Lens) : Belirli alt ve üst sınırlar içindeki tüm odak uzunluklarına sahip olabilen
objektif türü; zoom objektif.
Deklanşör (Shutter release) : Örtücünün açılıp kapanmasını sağlayarak fotoğrafın çekilmesini sağlayan düğme.
Deklanşör kablosu (Cable release) : Fotoğraf çekerken deklanşöre basıldığında doğabilecek titreşimleri yok etmek ya da deklanşöre
uzaktan kumanda edebilmek amacıyla kullanılan esnek ve bükülebilen tek biçimindeki deklanşör.
Diyapozitif (saydam) : İçinden ışık geçirerek seyredilen pozitif, yani gerçek renkli görüntülü renkli film.
Diyafram (Diaphragm) : Fotoğraf makinelerinin objektiflerinde, açılıp, kısılarak filme ulaşacak ışık miktarını ayarlayan parça.
Diyafram Açıklığı (Aperture) : Işığın objektif üzerinden filme doğru geçişindeki açıklıktır. Bu standart açıklıklar "f" değerleri ile
belirlenirler Gözün irisine benzeyen bir şekilde, yaprakçıkların üst üste gelmesi açıklığın çapını kontrol eder. Alan derinliği kontrol etme
araçlarından birisidir. Diyafram aralığı büyükken net alan derinliği azalır buna karşılık diyafram aralığı küçükken net alan derinliği artar.
Diyafram aralıklarında bir değer değiştirme, 1 stop değişiklik anlamına gelir. Bir değeri diğerine değiştirme, filme ulaşan ışığın miktarını
iki misli artıracaktır. Diyafram açıklığı halkasındaki numaralar merceğin odak uzunluğu ile diyafram açılımının çapı arasındaki orana denk
gelir. Ayrıca bkz. Örtücü hızı, alan derinliği
Diyafram değeri (F/number) : Diyafram çeşitli açıklık durumlarını simgeleyen sayılar. Diyafram değeri, objektif çapının, diyafram
açıklığı çapına bölünmesi ile bulunur. Belirli bir diyafram değerine sahip tüm objektiflerin, o değerde, aynı miktarda ışık geçirmeleri
gerekir. Diyafram değerlerinin sayısal olarak yükselmesi, makineye girecek ışığın azalacağını, küçülmesi ise artacağını gösterir.
Diyafram öncelikli pozlama (Aperture Priority) : Bir çok çekim koşulunda, belirli bir diyafram değerinin kullanımına ihtiyaç
duyulabilir. Fotoğraf makinesinde diyafram öncelikli pozlama seçimi yapılırsa, diyafram açıklığı sabitlenir ve makine mevcut ışık
koşullarına bağlı olarak uygun enstantaneyi verir. Ayrıca bknz.: Örtücü hızı öncelikli pozlama ve ışıkölçer
Doğal yoğunluk filtresi (Neutral density filter) : Fotoğraf makinelerinde, objektife takılarak kullanılan gri renkle filtrelerdir. Tüm
renklerde aynı oranda süzüm yaptığı için sonuçsal görüntüde herhangi bir renk kaybına neden olmazlar. Diyafram ve örtücü hızı ile
oynamanın mümkün olmadığı durumlarda,makinaya girmesi gereken ışığın azaltılması amacıyla kullanılırlar.
Döner kafa (Pan) : Döner veya top kafaya sahip olmayan bir üçayak yada tek ayak ile yalnızca yatay formatta fotoğraf çekilebilir.
Döner kafa sayesinde, fotoğraf makinesi değişik yönlerde çevrilerek tam bir çekim kontrolü sağlanır. Ayrıca bkz. Tekayak, Üçayak
DX Ayarı : Film kasetlerinde bulunan ve film duyarlılığını otomatik olarak makineye aktaran sistem.
Düşen ışık (Incident Light) : Herhangi bir ışık kaynağından herhangi bir cisme düşen ışık.
Düşen ışık ölçümü (Incident light reading) : Herhangi bir cisim üzerine herhangi bir ışık kaynağından düşen ışığın, bir düşen
ışıkölçer yardımıyla ölçülmesi. Düşen ışıkölçer konudan ışık kaynağına doğru yöneltilir.
Düşen ışık ölçer (Incident light meter) : Fotoğraf çekilecek cisim üzerine düşen ışığı ölçmek için kullanılan, ışığa karşı duyarlı
"göz"ünün üzerinde beyaz renkli küresel bir parça bulunan ışıkölçer türü.
Düzeltme filtreleri (Correction filters) : Renklerin, gözün gördüğüne en yakın biçimde elde edilmesini sağlayan filtrelerdir. S/B
pankromatik filmlerin pek çoğu renk tayfındaki tüm renklere duyarlı olmakla birlikte bu duyarlılık gözün duyarlılığına denk değildir. İşte
düzeltme filtreleri bu denkliği sağlamak amacıyla kullanılan ve genellikle sarı ve sarı-yeşil renkteki filtrelerdir. Böylece S/B pankromatik
filmlerin mavi renge olan aşırı duyarlılıkları azaltılmaktadır.



E
E-6 Proses : Diyapozitif (saydam) filmlerin geliştirilmesinde kullanılan işlem.
Elektronik flaş (Electronic flash) : Bir elektrik kondansatöründeki elektrik enerjisinin gaz dolu bir tüpten geçerken çıkardığı parlak
ışığı, fotoğrafta yapay ve yardımcı aydınlatma kaynağı olarak kullanılmasını sağlayan elektronik aygıt.
Enstantane (Shutter speed) : Bkz. Örtücü hızı.
Eşdeğerlilik Kuralı (Reciprocity law) : Bkz. Pozlama dengesi kuralı.


F
F–Durağı (F-Stop) : Bir f-durağı filme ulaşan ışığın değerini iki misli değiştirmek demektir. Diyafram açıklığını 2’den 2.8’e değiştirme,
filme ulaşan ışığı ilkinden 1/4 oranında indirmek anlamına gelmektedir. Buna kıyasla diyafram açıklığını 2’den 1.4 ’e değiştirme filme
ulaşan ışık miktarını iki katına çıkarmaktır.
Fazla pozlama (Over-exposure) : Filmin açık bir diyafram ya da yavaş bir enstantane hızı seçimi nedeniyle çok fazla ışık almasıdır.
Fıçı bükülmesi (Barrel distortion) : Genel olarak kısa odak uzunluklu ve diyaframı önde bulunan objektiflerde ortaya çıkan ve
görüntüdeki düşey hatların bir fıçıyı andıracak biçimde eğilmeleri ile ortaya çıkan görüntü bozulması.
Filim hızı : (Bakınız ISO)
Filtre (Filter) : İçinden geçen ışığın özelliklerinde çeşitli değişiklikler yaratan cam, jelatin ya da asetattan yapılmış, çeşitli renklerdeki
araçlardır. Fotoğraftaki son görüntüyü değiştirmek amacıyla objektifin ön kısmına takılan her şey filtredir. Filtrelerin, dairesel polarize,
ısıtan, yıldız, yumuşatıcı çeşitlerinin yanında fotoğrafın tamamen rengini değiştiren çeşitleri de bulunmaktadır.
Flaş (Flash) : Kısa süreli fakat çok parlak ışık yayan, yapay aydınlatma kaynağı; elektronik ve magnezyum flaşlar olmak üzere iki türü
vardır.
Flaş kablosu : Flaş kızağının ve TTL flaşların üretilmediği dönemlerde, flaşın fotoğraf makinesine bağlantısını sağlamak için kullanılan
kablodur. Oldukça ince ve kırılgandır ancak gerektiğinde flaşın, kablo mesafesinden kullanılmasını sağlar.
Flaş senkronizasyonu : Flaşın, obtüratörün açılmasına uyumlu olarak çalışmasıdır. Flaş senkronizasyonu için gerekli olan örtücü
(enstantane) hızı makinenin türüne göre değişir (1/125, 1/60 gibi). Kendi içinde flaşı olan kompakt makinelerde ve özel kullanımlı flaşa
sahip SLR makinelerde doğru örtücü hızı otomatik olarak ayarlanır. Fotoğraf makinelerinde genellikle iki tür flaş eşlemesi bulunmaktadır.
Bunlardan "X" işaretli olan elektronik, "M" işaretli olanı magnezyum flaşlar için kullanılan eşleme noktalarıdır.
Flaş yuvası : Flaş iki türlü kullanılabilir, flaş kablosu ile ya da flaş yuvasına takılarak. Kızaklı tip flaşlar fotoğraf makinesinin üstünde yer
alan yuvaya geçirilir ve her iki taraftaki akım ileticiler sayesinde flaş çalıştırılır. Ayrıca bkz. Flaş kablosu
Format : Bkz. Boyut.



G
Geliştirilmiş Fotoğraf Sistemi (Advanced Photo System – APS) : 35mm fotoğraf makinesini öğrenmekle zaman harcamak
istemeyen bir kullanıcı için Kodak’ın fotoğraf çekimini kolaylaştırma girişimidir. 35mm filmin 36mm enine oranla, IX240 olarak
adlandırılan bu filmin eni 24 mm. dir. Aynı boyutta basımı sağlamak amacıyla daha yüksek oranda büyütülmeden dolayı, APS’deki grenler
daha belirgin olacaktır.
Geniş açı objektif (Wide angle Lens) : Kısa odak uzunluğuna sahip, konuyu daha geniş bir görüş açısı ile algılayan objektif türü.
Gökyüzü filtresi (Sky light filter) : Genellikle hafif sarı renkli ve hafif bir yoğunluk (doğal yoğunluk filtrelerinde olduğu gibi) içeren,
manzara fotoğraflarının çekiminde yararlanılan bir filtre türü; belirli dalga boylarındaki renkleri süzerek daha doğal görüntüler elde
edilmesini sağlarlar.
Görüntü bozulması (Aberration) : Çekilen fotoğrafların genellikle kenarlarında meydana gelen ve objektiflerden kaynaklanan görüntü
bozulmalarıdır. Basit objektiflerde meydana gelen başlıca yedi tür görüntü bozulması söz konusudur. Objektiflerin dizaynı sırasında
yapılan bazı düzeltmelerle görüntü bozulmaları önlenebilmektedir.
Görüş açısı (Angle of view) : Bir objektifin film üzerine düşürdüğü görüntünün kullanılabilir bölümünü "görebilen" geniş görüş açısı.
Gradasyon (Gradation) : Bkz. Gri tonlaması.
Gren (Grain) : Film ya da baskılar üzerinde görüntüyü oluşturan noktalardır. Yavaş fimler (düşük ASA değerli filmler, örneğin 25 ASA,
50 ASA) küçük grenlidirler ve oluşturdukları görüntü keskindir, bunun tersi olarak hızlı filmler (Yüksek ASA) değerli filmler, örneğin 400
ASA, 800 ASA) büyük grenlidirler ve oluşturdukları görüntü keskin değildir, grenler görüntü üzerinde seçilebilir.
Grenlilik (Graininess) : Grenlerin bir araya kümelenmelerinden kaynaklanan görüntü; grenliliği yüksek olan bir görüntüde, görüntü
sanki noktalardan oluşmuş izlenimine kapılınır.
Gri kart : Gri rengin %18 ini yansıtan kart.
Gri tonlaması (Gradation) : Bir görüntünün sahip olduğu gri tonlarının sayısal olarak miktarı; Yumuşak görüntüde : çok sayıda gri tonu
(siyahsız ve beyazsız), normal görüntüde : görüntü sanki noktalardan oluşmuş izlenimine kapılır.
Gün ışığı Dengesi (Day light balance) : Bugün en çok gün ışığını dengeleyen filmler bulunmaktadır. Film üzerinde diğer ışık
koşullarına dengelidir notu belirtilmediği sürece, film muhtemelen gün ışığına dengeli olarak üretilmiştir. Bu tür film, doğal ışık veya
normal flaş koşulları altında doğal renkler üretecektir. Tungsten ışığında (Akkor ışık ampulu) çekildiğinde kırmızımsı sarı bir renk, florasan
ışığında yeşil bir renk alacaktır.


H
Hayalet çemberler (Circle of confusion) : Görüntü üzerindeki ya da çevresindeki ışık kaynaklarının ya da kuvvetli yansımaların
doğrudan objektife girmeleri durumunda, görüntü üzerinde oluşmasına neden oldukları ışık halkaları; bu halkalar küçüklerse görüntünün
seçilirliğini etkilemezler, ancak belirli bir büyüklüğü geçtikten sonra fotoğrafta seçilirlik kaybına neden olurlar.
Hiperfokal nokta (Hyperfocal point) : Bir objektif sonsuza odaklandığında, seçik görüntünün fotoğraf makinesine en yakın olduğu
nokta. Objektif hiperfokal noktaya odaklandığında ise makine ile arasındaki uzaklığından yarısından sonsuza kadar seçik bir görüntü elde
edilir. Odaklanma sistemi bulunmayan fotoğraf makinelerinde odaklama imalat sırasında bu noktaya yapılır.
Hiperfokal uzaklık (Hyperfocal distance) : Bir fotoğraf makinesi sonsuzca odaklandığında seçilir görüntü verebilen en yakın nokta ile
fotoğraf makinesi arasındaki uzaklıktır.


I
IR ayarı(IR Setting) : Hemen hemen tüm fotoğraf makinelerinin odaklama bilezikleri üzerinde kırmızı renkle işaretlenmiş olan bir olup,
kırmızı ötesi film kullanıldığında odaklama yapılabilmesi için referans noktasını oluşturur. Kimi zaman yalnızca "R" harfi ile de ifade
edilebilir.
ISO/ASA : Filmlerin ışığa karşı duyarlılıklarını belirleyen standart ölçü sistemi. Değer büyüdükçe filmin ışığa karşı duyarlılığı da artar.
Işık (Light) : Elektromanyetik tayfta 4000-7000 birim dalga boyuna sahip olan ve görülebilir nitelikte yayılan enerji. Farklı dalga boyları
farklı renklerdeki ışığı simgeler.
Işık kaynağı (Light source) : Işık yayarak konunun aydınlatılmasında kullanılan araçların genel adı. Örneğin güneş, tungsten lamba,
flaş ya da yansıtıcı birer ışık kaynağıdırlar.
Işık ölçer (Exposure meter): Günümüzde hemen tüm fotoğraf makinelerinin ışıkölçeri bulunmaktadır. Işıkölçer, doğru diyafram açıklığı
ve örtücü hızını belirleyebilmek için varolan ışığın miktarını ölçer. Ayrıca el ışık ölçerleri de bulunmaktadır. Bu aygıtlar kullanıcıya daha
fazla seçenek sunarlar ve daha hassastırlar. Fotoğraf makinelerinin üzerinde bulunan tipte ışık ölçerler gibi konudan yansıyan ışığı ölçen
aygıtlara yansımalı ölçücüler denir. Konu üzerine düşen ışığı ölçen aygıtların kullanımı da bir diğer ölçüm tekniğidir.
Işık siperliği (Lens hood) : Metal ya da kauçuktan yapılan ve istenmeyen ışıkların objektif yüzeyine düşmesini önleyen, objektifin
ucuna katılan parça.
Işık toplayıcı (Condenser) : Dağınık ışık huzmelerini toplayarak yoğunlaştıran optik sistem; ışık toplayıcıları hem aydınlatma
kaynaklarında (frensel cam olarak) hem de agrandizörlerde kullanılırlar.
Işık yumuşatıcı (Diffuser) : Işığı yayan ya da yumuşatan her türlü malzemeye verilen genel ad. Işık yumuşatıcısı ışık kaynağına
yaklaştıkça yumuşatma etkisi azalır.



K
Kablo deklanşörü (Cable release) : Uzun süreli pozlamalarda, kısa süreli pozlamanın aksine fotoğraf makinesinin hareketi fotoğrafta
farkedilir. Bu problemi engellemek için makine bir tripod (üçayak) üzerine yerleştirilmeli veya kablo deklanşörü kullanılmalıdır. Kablo
deklanşörünün vidalı ucu vardır ve bu uç deklanşöre sıkıştırılır. Kablo deklanşörüne göre yapılmamış bir makinede muhtemelen başka bir
kullanım metodu vardır (kablolu veya kızılötesi ışınlarla çalışan bir tertibat gibi).
Kamera Obskura (Camera obscura) : Günümüz fotoğraf makinelerinin atasıdır. En basit şekliyle bir duvarında küçük bir delik bulunan
karartılmış bir odadır. Bu delikten geçen ışık karşı duvarda, dışarıdaki görüntünün baş aşağı gelmiş biçimini oluşturmaktadır. Bu olaya ilk
kez M.Ö. 4. yüzyılda Aristo tarafından değinilmiş, daha sonra geliştirilerek resim yapımında kullanılmıştır. 16.yy.da bu araçlara dış bükey
mercekler yerleştirilmiştir. Kamera obskura' ya ışığa karşı duyarlı bir malzeme yerleştirilmesini ilk düşünen kişi 1800 lere Thomas
Wedgwood olmuş, Fransız Niepce bunu gerçekleştirmiş ve ilk "fotoğrafı" 1826'da çekmeyi başarmıştır.
Kaplama (Coating) : Bkz. Objektif kaplaması.
Karakteristik eğri (Characteristic curve) : Işığa karşı duyarlı malzemelerin bir anlamda verimlilik grafiğidir. Bu malzemelerin
pozlama, yoğunluk, duyarlılık, kontrast gibi konulardaki özelliklerini ortaya koyar.
Karanlık oda (Dark room) : Filmlerin banyo edilmesi ve kart baskısı yapılması için elverişli bir biçimde düzenlenmiş, karartılmış, gerekli
araç ve gereçleri de içeren oda.
Kavrama gücü (Resolving power) : Gözün, objektiflerin ya da ışığa karşı duyarlı yüzeylerin görüntü üzerindeki ince ayrıntıları
algılama gücü. Fotoğrafçılıkta sonuçsal görüntü hem objektifin hem de duyarkatın kavrama gücü ile yakından ilgilidir. Kavrama gücü bir
anlamda, her milimetre kareye düşen çizgi sayısı ile ifade edilir.
Kelvin (K) : Özellikle renkli negatif ve saydam filmlerin sadık kalması için çok önemli olan renk ısısı birimleri; 2000º K' den 15000º K' e
kadar değişebilir.
Keskinlik (Acutance) : Bkz. akütans.
Kızıl ötesi (Infra red) : Elektromanyetik renk tayfının kırmızı ucunun ötesinde, görülmesi mümkün olmayan dalga boyuna sahip ışık
ışınları. Özel olarak bu renge duyarlı kılınmış filmlerle görüntülenebilirler.
Klavuz değerler (Guide numbers) : Flaş kullanılarak çekilen fotoğraflarda doğru pozlamanın yapılabilmesi için kullanılan ve her flaşın
ayrı ayrı sahip oldukları bir değer.
Kondansatör (Conderser) : Bkz. Işık toplayıcı.
Kontak Baskı (Contact Print) : Özellikle siyah/beyaz fotoğrafları, büyütmeden önce seçebilmek için negatifle aynı boyda üretilen küçük
baskılardı.
Kontrast (Contrast) : En açıktan en koyu tona geçinceye kadar bir film ya da fotoğraf kağıdında ara gri tonlarının varlığı ya da yokluğu.
Kontrastı etkileyen öğeler ise, konunun aydınlatma oranı, objektifin özellikleri, duyarlı malzemelerin özellikleri, banyo edilme oranı,
kullanılmakta olan agrandizörün özellikleri, kullanılan kontrast özelliği ve yüzey dokusudur.
Konverter (Converter) : Objektifle fotoğraf makinesi arasına takılan ve objektifin odak uzunluğunun artırılması amacıyla kullanılan
araç. Bu araçlar odak uzunluğunu üzerlerinde yazılı değerlere göre iki ya da üç misli gibi değerlere yükseltirler. Bu arada görüntü
kalitesinde kayba da neden olurlar.
Körük (Bellows) : Objektif ile fotoğraf makinesinin gövdesi arasında bulunan genellikle ray üzerine yerleştirilmiş esnek yapısı olan bir
malzemedir. Raylar körüğün objektif ile gövde arasındaki mesafeyi değiştirmek amacıyla ayarlanmasını sağlar. Bu makro fotoğraf
çekimini ve yakını odaklamayı mümkün kılar. Esnek körükler büyük formatlı makinelerde perspektif değişimini sağlamak amacıyla, film
yüzeyinde objektifin eğimini mümkün kılar.
Kromatik görüntü bozulması (Chromatic aberration) : Merceklerin aynı konu üzerindeki farklı dalga boylarına sahip renklerden
yansıyan ışıkları aynı noktada odaklayamamasından doğan görüntü bozulması.
Kutu fotoğraf makinesi (Box camera) : George Eastman tarafından 1888'de tanıtılan en basit fotoğraf makinesidir. Çok basit ve tek
elemanlı bir objektif, ışık geçirmez bir kutu ve arka tarafına film takılmasına olanak veren bir kızaktan ibarettir. Örtücü hızı ve diyafram
değerleri sabit olup 1/25 saniye ve f/11'dir. Objektif çok yakın cisimler dışında her şeyi net çekebilecek biçimde seçilmiş ayarlanmış
olduğundan ayrıca bir de odaklama sistemi eklenmemiştir.
Küçük boy fotoğraf makineleri (Small format camera) : Genellikle 35 mm. film kullanan fotoğraf makinelerinin genel adı.
Küresel görüntü bozulması (Spherical Aberration) : Görüntü keskinliğinde kayba neden olan optik hata. Bu hatadan yararlanılarak
yumuşak odaklı objektifler yapılmaktadır.




M-N
Makro fotoğrafçılık : Yakın plan çekimler bu şekilde adlandırılır. Nesneler o kadar yakından çekilirler ki, sonuçlar orijinal büyüklüğün
1/3 ’ü ile 8 katı arasında değişir.
Matriks ölçümleme : Bazı gelişmiş SLR (tek objektifli refleks) fotoğraf makinelerinde bulunan ve vizördeki (bakaç) alanı bölümlere
ayırıp, poz değerini ağırlıklı ortalama yöntemiyle hesaplayan sistemdir.
Nokta (Spot) ölçüm : Bazen matris veya merkez ağırlıklı poz ölçümü yapmak oldukça zordur veya doğru pozlandırma yapmak istenen
alan oldukça küçüktür. Nokta ölçüm sistemine sahip fotoğraf makineleri noktasal ölçüm yaparlar ve doğru poz ölçümü sağlanır.



O-Ö
Objektif (lens) : Genellikle birden fazla mercek elemanından oluşan ve temel işlevi film düzlemi üzerine seçik görüntü düşürmek olan
parça.
Normal objektif, bakaçtan (Vizör) bakıldığında oluşturduğu görüntü insan gözünün gördüğü görüntüye eşdeğer olan objektiftir. Geniş açı
objektif, normal objektife göre daha fazla görüntü alanı oluşturan objektiflerdir. Dar açı objektif, Normal objektiflere göre daha az
görüntü alanı oluşturan objektiflerdir. Zoom objektif, değişik açıların ayarlanarak elde edildiği objektiflerdir. Birden fazla objektifin
görevini tek objektifin görmesi nedeniyle kullanım kolaylığı ve fiyat avantajı sağlar. Ancak çok mercekli sisteme sahip olmaları nedeniyle
görüntü kalitesi daha düşüktür ve yavaştırlar. Tek objektif, ölçüsü ne olursa olsun, bir objektifin tek görüş açısına sahip olması
durumudur. Bu objektifler, zoom objektiflere göre daha kaliteli sonuçlar verirler ve hızlıdırlar. Ayrıca bu objektiflerin diyafram açıklıkları
daha fazladır.
Objektif kaplaması (Lens coating) : Objektiflerde çeşitli nedenlerle oluşan yansımaları gideren ve merceklerin yüzeylerine çok ince
tabakalar halinde yapılan magnezyum florür kaplaması.
Objektif kavrama gücü (Lens covering power) : Herhangi bir objektifin kullanılır niteliklere sahip olacak biçimde üretebildiği en geniş
alan. Bu alanın dışındaki görüntüde çeşitli bozukluklar söz konusudur.
Objektif’ den Ölçüm (TTL: Through The Lens) : Yeni kuşak fotoğraf makinelerinin çoğu ışık ölçümünü objektifin içinden gelen ışık
şiddetine göre ölçer. Bu sisteme TTL denmektedir.
Obtüratör (Shutter) : Bkz. Örtücü.
Odak derinliği (Depth of focus) : Objektifin yeniden odaklamasına gerek kalmaksızın film düzleminin hareket ettirilmesi durumunda
yine de seçik görüntü alınmasını sağlayan optik olay.
Odak düzlemi (Focal plane) : Objektiflerin optik eksenine dik olan ve odak noktasından geçen varsayımsal düzlem. Seçik görüntü
alınabilmesi için film, fotoğraf makinelerinde bu düzlem üzerine yerleştirilir.
Odak düzlemi örtücü (Focal plane shutter) : Bkz. Perde örtücü.
Odak noktası (Focal point) : Objektifin optik ekseni üzerinde, belli bir konudan gelen paralel ışık hüzmelerinin toplandığı (odaklandığı)
nokta.
Odak uzunluğu (Focal Length) : Herhangi bir objektif sonsuza odaklandığında, görüntüyü düşürdüğü odak noktası ile objektifin optik
merkezi arasındaki uzunluktur.
Odaklama (Focusing) : Fotoğrafı çekilecek olan cismin seçik (net) bir görüntüsünün elde edilmesi için, odak noktasının odak düzlemi
(film düzlemi) üzerine düşmesini sağlama işlemi.
Odaklama camı (Focusing screen) : Fotoğraf makinelerinde fotoğrafı çekilecek cismin görülebilmesin ve odaklanmasını sağlayan,
genellikle beyaz renkli buzlu cam.
Optik eksen (Optical axis) : Objektif sisteminin tam merkezinden geçen varsayımsal çizgi. Bu çizgi boyunca hareket eden bir ışık
ışınının hiç bir kırılmaya uğramaması gerekir.
Orta boy fotoğraf makinesi (Medium format cameras) : 4,5x6 ; 6x6; 6x7; 4x9 cm. Boyutlarındaki tabaka ya da rol film kullanılan
fotoğraf makinelerinin genel adı.
Orta Format : Geniş formatta olduğu gibi, 35mm. Formatına göre daha kaliteli sonuçlar veren ve genellikle 6x4.5 cm, 6x6 cm ve 6x7
cm. boyutlarındaki filmler ve bunları kullanan fotoğraf makineleri için kullanılan tanımdır.
Ortokromatik (Orthochromatic) : Mavi ve yeşil renklere duyarlı olmakla birlikte, kırmızı renge karşı duyarsız olan film (duyarkat)
türü.
Otofokus (Autofocus) : Bkz. Otomatik odaklama.
Otomatik odaklama (Autofocus) : Genellikle agrandizörlerde, büyütme oranına paralel olarak agrandizör kafasının yükselmesinden
etkilenmeksizin odaklama işlemini kendi kendine yapabilen sistem.
Oynar baş (Ball head) : Tripod (üç ayak) ya da monopod da (tek ayak) oynar baş olmadığı takdirde fotoğraf makinesi ile yalnızca
yatay bir konumda fotoğraf çekimi gerçekleştirilebilir. Oynar başın ayağa eklenmesi, sıkıştırılan vidaların yardımıyla makinenin nerdeyse
her yöne çevrilmesini mümkün kılar. Oynar başın bir dezavantajı, fotoğraf karesinin tüm yönlerinin aynı anda kontrol edilmesi
gerekliliğinden dolayı, doğru pozisyonu bulmanın daha zor olmasıdır.
Örtücü (Shutter) : Film düzlemine ulaşacak olan ışık miktarının filmi ne kadar süre ile etkileyeceğini belirleyen mekanik parça. Perde
örtücü ve yaprak örtücü olmak üzere iki türdür.
Örtücü hızı (Shutter speed) : Filmin pozlandırılma süresidir ve ölçüsü saniyedir. Yüksek örtücü hızları, makinenin sarsıntısı veya
fotoğraf objesinin hareketi nedeniyle oluşabilecek görüntü bozulmalarını ortadan kaldırarak temiz bir sonuç alınmasını sağlar.
Örtücü (Enstantane) hızı öncelikli çekim (TV) : Bazen yapılacak çekimin özelliği nedeniyle örtücü hızının belirlenmesi önem kazanır.
Fotoğraf makinesı bu durumlarda örtücü hızı öncelikli konuma getirilerek, fotoğrafçının öncelikle örtücü hızını ayarlaması sağlanır ve
makine bu hıza göre uygun diyafram açıklığını otomatik olarak verir. Ayrıca bkz. Diyafram öncelikli çekim



P
Pan (Panning) : Hareketli bir konuyu makine bakacından (vizöründen) konu ile yaklaşık aynı hızda takip ederek yapılan çekim türü.
Pankromatik (Panchromatic) : Görülebilir renk tayfının tüm renklerine ve biraz da morötesi ışınlara karşı duyarlı bir duyarkata sahip
olan filmlerin kod ismi.
Panoramik fotoğraf makinesi (Panoramic camera) : Özel olarak yapılmış döner bir objektife sahip. Çok geniş bir görüş açısını,
görüntü bozulmasına neden olmadan fotoğraflayabilen makinelere verilen ad. Kimi makinelerde bu görüş açısı 140 dereceye
ulaşmaktadır.
Paralaks : Telemetreli fotoğraf makinelerinde, bakaçtan alınan görüntü ile objektiften film yüzeyine yansıyan görüntü arasındaki açı
farkı. Bu tip hata 35 mm. lik refleks makinelerde oluşmaz.
Parasoley (Lens hood) : Bkz. Işık siperliği.
Penta prizma (Pentaprism) : Bkz. Beşli prizma.
Perde örtücü (Focal plane shutter) : Odak düzleminin hemen önünde yer alan ve film yüzeyini tarayarak görüntünün oluşmasını
sağlayan örtücü türü.
Perspektif (Perspective) : Gerçekte üç- boyutlu olan bir cismin iki boyuta indirgendiğinde büyüklüğü ve biçimi arasındaki ilişki.
Fotoğrafçılıkta perspektif konuya bakış açısı ile yakından ilgilidir.
Polarize Filtre (Polarization filter) : Işığın dalga boyunda tüm yönlerde yaptığı salınmayı tek bir düzleme indiren ve böylelikle parlak
yüzeyli cisimlerdeki yansımaları yok eden filtre türü. Yansımanın yok edilebilmesi için parlak yüzeyin metalik olmaması gerekmektedir.
Posterizasyon (Tone seperation) : Bir fotoğraftaki renk tonlarının azaltılması işlemi. Sonuçsal fotoğrafta çok parlak ve çok karanlık
bölgelerle, çok sınırlı sayıda ara tonları kalır.
Pozlama dengesi (Exposure balance) : Belirli bir ışık ortamında, filmin görüntü oluşturabilmek için gereksince duyduğu ışık miktarı.
Bu ışık miktarı diyafram ve örtücü hızı ile kontrol edilir.
Pozlama dengesi hatası (Reciprocity failure) : Duyarkatların ışık duyarlılıkları dar bir bir alt üst sınır içinde söz konusudur. Bunun
dışına çıkıldığında pozlama dengesi hatası yapılmış olur. Yani kaliteli görüntü alma olasılığı azalır.
Pozlama dengesi kuralı (Reciprocity law) : Bu kurala göre; Pozlama =ışık yoğunluğu x süre'dir. Burada ışık yoğunluğu makineye
giren ışık miktarı, süre ile örtücünün açılıp kapanma hızını ifade eder.
Pozlama kilidi (Exposure Lock) : Metre ölçümü yapıldığında, bazı durumlarda karenin ana konusu görüntünün merkezinde
olmayabilir. Konu içindeki ana konuyu doğru pozlamak için, pozlama kilidine basılır, çekilmek istenen konu karenin içine tekrar
yerleştirilir. Genellikle modern makinelerde pozlama kilidi işlemi deklanşöre yarım basarak, daha sonra metre ölçümü işlemini yaparak,
daha sonra konu yerleştirilerek yapılır.
Pozometre (Exposure meter) : Bkz. Işıkölçer.




S - T
Stop : Diyafram yada enstantane ayarları arsındaki derece farkları. Ayrıca bkz. f-stop
Sabitleyici (Fixer) : Işık görmeyerek metalik gümüşe dönüşmeyen gümüş tozlarını kendi içine alarak filmin saydamlaşmasını sağlayan
ve artık ışıktan etkilenmeyecek duruma getiren kimyasal banyo işlemi.
Self-Timer : Makinelerde deklanşöre basıldıktan belli bir süre sonra perdenin açılmasını ve çekim yapılmasını sağlayan özellik.
Sepya (Sepia Toning) : Çeşitli kimyasal banyolarla fotoğraf baskısının kahve rengi ve tonlarına boyanması işlemi.
Solarizasyon (Solarisation) : Solarizasyon işlemi, normal geliştirme işlemi sırasında duyar katın çok kısa süreli olarak beyaz ışığa
gösterilmesi ve daha sonra geliştirme işlemine devam edilmesidir.
Standart Boyut (Format) : Kullandıkları film boyutu 35 mm olan (görüntü alanı 24 X 36 mm) fotoğraf makineleri standart boyut
makinelerdir.



T ayarı (Setting) : Örtücü hızı birimi olup deklanşöre basıldığında örtücünün açıldığını, ikinci kez basılıncaya kadar da açık kalacağı
anlamını taşır.
Tek ayak (Monopod) : Fotoğraf makinesinin üzerine takıldığı tek bir çubuktan oluşan ayak düzeneğidir. Üç ayağa (tripod) göre taşıma
kolaylığı sağlamasına rağmen, makinenin hala el ile tutuluyor olması nedeniyle sallantı sorunu tam olarak giderilemez. Ancak üç ayağın
kullanımının zamanlama veya fiziki nedenlerle mümkün olmadığı yerlerde gereklidir.
Tek objektifli refleks (SLR) : Günümüzde en yaygın kullanılan fotoğraf makineleridir. Bu tipte ki makinelerde, objektif ve film aynı
düzlemde olduklarından ve objektifin yakaladığı görüntü bir penta prizma yardımı ile bakaç ’a (vizör) doğrudan yansıdığından bakaç’ dan
görülen görüntü ile elde edilen görüntü bire bir aynıdır.
Tele metreli makineler : Görüntünün film düzlemi üzerine aktarıldığı objektiften ayrı olarak, gözün görüntüyü yakalaması için farklı bir
basit merceğin kullanıldığı makinelerdir. Tek mercekli refleks makinelere göre, film düzlemi üzerindeki görüntü ile gözün gördüğü görüntü
arasında farklılık (paralaks hatası) olması nedeniyle dezavantajlıdırlar. Ayrıca bkz. Paralaks.
TLR (Twin lens refleks) : Çift objektifli refleks fotoğraf makinelerinin kısa ve genel adı.
Tırnaklı objektif bağlantısı (Bayonet Mount) : Değiştirilebilir objektiflere sahip fotoğraf makinelerinde objektifleri makine gövdesine
bağlayarak kilitleyen sistem.
Ton : Belirli bir rengin doygunluğu .
Toplamsal sentez (Additive synthesis) Toplumsal temel renkleri (mavi, yeşil, kırmızı) esas alan ve diğer renkleri bunların çeşitli oranlarda
birleştirilmesinden oluşturan renk sistemi.
Toplamsal renkler (Complementary colors) : İki rengin biri diğerinin tamamlayıcısıdır (bütünleyicisi). Doğru oranlarda
birleştirildiklerinde beyaz rengi meydana getirirler. Üç temel renk mavi, yeşil ve kırmızıdır. Toplumsal renkler ise:Sarı (yeşil+kırmızı)
Magenta (mavi+kırmızı) Siyah (mavi+yeşil)
TTL (Through The Lens) : Işığın objektiften geçip makineye girdikten sonra ölçüldüğünü ifade eden kısaltma. Böylece objektifte ve
objektife takılacak diğer araçların neden olduğu çeşitli ışık kaybını hesaba katmaya gerek kalmamaktadır. Çünkü ölçüm bütün
kayıplardan sonra yapılmaktadır.




U-Ü-V-Y-Z
Uzatma deklanşör (Cable release) : Bkz. Denklaşör kablosu.
Uzatma Tüpleri (Extension Tube) : Makro fotoğrafçılık için gereken adımlardan bir tanesi, objektifi daha yakın netleme işlemi için,
odak alanından çıkarmaktır. Uzatma halkaları bu amaçla kullanılır. Bu halkalar körüğe benzerler, fakat onlar gibi esnek değildir, mesafe
de genellikle ayarlanamaz.
Üçayak (Tripod) : Fotoğraf makinesinin hiç kımıldamaması veya özel etkiler için uzun süreli pozlama istendiğinde, makinenin üzerine
takılabileceği üç bacaklı ve çeşitli yöntemlerle oynar bir kafaya sahip sehpa sistemidir.
Vidalı objektif bağlantısı (Screw mount) : Değişebilir objektifler sistemine sahip fotoğraf makinelerinde objektif ile gövdeyi vida
sistemi ile kenetleyen bağlantı.
Yansıma (Flare) : Objektif içindeki mercek elemanlarından yansıyan ve görüntünün bozulmasına neden olan ışık yansıması.
Yansıtıcı (Reflektör) : Işığın istediğimiz yere düşmediği durumlarda kullanılır. Yansıtıcı, nesnenin karanlıkta kalan bölgelerine ışığı
yönlendirebilmek için ışığa doğrultulur. Altın renkli yansıtıcılar renkleri sıcaklaştırırken, gümüş ve beyaz renkli yansıtıcılar renklerde
değişiklik yapmazlar. Değişik renklerde yansıtıcı kullanılarak fotoğrafı çekilecek nesnenin renklerinde değişiklikler elde edilebilir. Siyah
renkli yansıtıcının görevi ise biraz farklıdır ve ışığı emerek görüntünün daha karanlık çıkmasını sağlar.
Yansıyan ışık ölçümü (Reflected light reading) : Bir ışık ölçer aracılığıyla konu yüzeyinden yansıyan ışık miktarının ölçülmesi
yöntemi. Bu yöntemle ışık ölçümü, ışıkölçer konuya yöneltilerek yapılır.
Yapay Işık (Tungsten) filmi : Fotoğraf çekilen ortamda günışığı yerine aydınlatma lambası vb. yapay ışık kaynakları varsa renk
ısılarında sapma olmaması için yapay ışık filmlerinin kullanılması gerekir. Yapay ışıklar kırmızıya kaçan sarı renklerdedir ve bu ortamlarda
çekilen fotoğraflarda renkler turuncuya dönük olacaktır. Bu özel filmler kırmızı /sarı renklerin hakimiyetini azaltarak sonucun daha doğal
olmasını sağlarlar.
Yaprak örtücü (Between-the-lens-shutter) : Objektif içine yerleştirilmiş merkezden dışa açılıp, dıştan merkeze doğru kapanan ve
metal yaprakçıklardan yapılmış örtücü türü.
Zon (Zone: bölge) Sistemi : Bazılarına göre kullanılması gereken tek ışık ölçüm sistemidir. Bu sistemde ölçüm yapılacak alan 11
bölgeye ayrılır ve 0’dan 10’a kadar numaralandırılır. 0 en koyu siyah, 10 en açık beyazdır. 5 değeri almış bölge gri kartın kullanılabileceği
yada %50 beyaz %50 gri ve üzerine düşen ışığın %18’inin yansıtıldığı bölgedir. Her bölgenin pozlama değeri arasındaki fark 1 durak (fstop)
tır, ve fotoğrafçı çekim alanının herhangi bir bölgesini 5 numaralı bölge ile olan farklılığı na göre pozlayabilir. Örneğin Kafkas
kökenli bir insanın derisi yaklaşık bölge 6’dır ve fotoğraf makinemiz ölçüm yaptığında 1/125 ve f:4 vermektedir. Bölge 5 ile bölge altı
arasında 1 durak fark olduğundan doğru tonu yakalayabilmek için 1 durak fazla pozlama yapmamız (1/60 – f:4 veya 1/125 – f:2.8)
gerekmektedir. Burada bölge 6’nın bölge 5’e göre daha açık olmasına rağmen fazla pozlama yapılmasının nedeni, makinelerin ölçüm
sistemlerinin bölge 5 dışında yanılabilmesidir.
Zoom objektif (Zoom lens) : Bkz. Değişken odak uzunluklu objektif.

Işığa duyarlı elemanları sayesinde ışık şiddetini ölçüp örtücü hızı ve diyafram açıklığı cinsinden bildiren aletlerdir. Işıkölçerler makinadan bağımsız olabilir veya fotoğraf makinasının içine yerleştirilmiş olabilirler. Bu tür ışık ölçümüne objektif içinden ölçüm veya TTL ölçüm de denir.

TTL IŞIK ÖLÇÜM SİSTEMLERİ

Objektif içinden okumalı ışık ölçüm sistemleri 4'e ayrılır. Bunlar ayna üzerinden yansıyan görüntünün bal peteği veya karelere ayrılmış alanlara düşen ışık değerlerinin hesaplanmasıyla oluşurlar.


Ortalama ölçüm - Averaging System

Bu sistemde ışık ölçümü, fotoğraf karesinde oluşacak görüntünün tamamının okunması sonucunda kareciklerde oluşan ölçüm değerlerinin aritmetik ortalamasının alınması ile oluşur. Işık ölçüm sistemine göre değişen kare sayısı 24 ise bu alanlara düşen değerler önce hesaplanır sonra bunların toplanıp 24'e bölünmesi sonucunda oluşur.

Merkez ağırlıklı ölçüm - Center-Weighted

Merkez ağırlıklı ölçüm yapan makinalar kadrajlanmış alanın merkeze komşu olan kareciklerden gelen ışık ölçüm değerlerinin okunması sonrasında ortalaması alınarak oluşturulur. Bu alanın ölçüm değerine etkisi %65 veya %70 oranında olur. Geri kalan alanın ölçüm değerine etkisi %35 veya %30 oranında olur.

Nokta ölçüm - Center-Spot

Kadrajlanmış alanın tam merkez noktasından gelen ışık değerlerinin okunması sonucu oluşur. Diğer alanlardan gelen değerler bu ölçüm sisteminde hesaplamalara çok az katılır.


Bölge Ağırlıklı ölçüm - Zone – Weighted

Kadrajlanmış alan katsayılar verilerek bir kaç bölgeye bölünür. Bu bölgelerden gelen ölçüm değerlerinin ilgili katsayılarla çarpılarak ağırlıklı ortalaması oluşturulur.

Öncelikle görüntünün film düzlemi üzerinde tespit edilmesi için gerekli "ışık miktarını" ve "alan derinliğini" ayarlamaya yarayan sistemdir.Objektif üzerinde merceklerin arasında yer alır. Kısılıp açılarak film düzlemi üzerine gelen ışığın miktarını ayarlar. Diyafram göz bebeği gibi çalışır. Yani fazla ışıklı ortamda göz bebeklerimizin kısılması, az ışığın yetersiz olduğu zamanlarda göz bebeklerimizin açılması gibi. Diyafram objektiflerin üzerinde bulunan diyafram halkası(diyafram bileziği) vasıtası ile ayarlanır ve diyafram açıklıkları değerleri ile “f” gösterilirler.
Standart diyafram açıklıkları değerleri:
f:1.2 - f1.4 - f1.8 - f2 - f2.8 - f4 - f5.6 - f8 - f11 - f16 - f22 - f32
Diyafram açıklıkları değerleri boyunca sağa doğru gidildikçe diyafram açıklığı alan olarak her seferinde yarıya düşer. f:4 diyafram açıklığı f:5.6 diyafram açıklığının geçirdiği ışığın yarısın geçirir. En büyük f sayısı en küçük açıklığı, en küçük f sayısı en büyük diyafram açıklığını gösterir.
f/1.2 f/32

Yukarıdaki şekillerden de anlaşılacağı gibi en büyük diyafram açıklığı değeri olan f32 en küçük diyafram çapı değerini, en küçük diyafram açıklığı değeri olan f1.2 ise en büyük diyafram çapı değerini ifade etmektedir.

Film düzlemi üzerine düşecek "ışığın süresini" yani "poz süresini" denetleyerek filmin önünü kapatan sistemdir. Deklanşöre basıldığında bu perde açılır ve ayarlanmış olan obtüratör hızı(enstantane) süresince açık kalır.
Standart enstantane değerleri:

1/1, 1/2, 1/4, 1/8, 1/15 1/30, 1/60, 1/125, 1/250, 1/500, 1/1000, 1/2000

Bu değerler 1 saniyeden başlayarak saniyenin 1/2 si; 1/4 ü; 1/8 i gibi sürelerde obtüratörün açılıp kapanmasını ifade eder;yani birim olarak 1/sn. (hertz) cinsindedir. Enstantane değerleri boyunca sağa doğru gidildikçe her stop (fotoğrafçılıkta enstantane, diyafram açıklıkları ve film hızları değerleri için kullanılan adlandırma) değeri bir öncekinin yarısı kadardır.Bu diziye ek olarak B(Bulb) eklenebilir. Makina bu konumdayken deklanşöre basıldığı sürece obtüratör açık kalacak ve film düzlemi üzerine ışık düşecektir.

Mekanik olarak farklı obtüratörler bulunmaktadır;

Merkez Örtücüler

Mekanik olarak tetikleyen yaylı yapraklar, objektiften bağımsız gören kameralarda bulunur. Deklanşöre basıldığı anda yapraklar açılır ve ışığın girmesini sağlar ayarlanan enstantane değeri sonunda ise yapraklar kapanırlar.

Yaprak Örtücüler

Birbiri üzerinde kayabilen çelik yapraklar sayesinde dairesel dönme hareketi sonucu açılıp film düzlemine ışık girmesini, kapanarak ışık girmesini engelleyerek sessiz ve titreşimsiz çalışırlar. Genelde günümüzde bu tipte örtücüler kullanılmaktadır.

Perdeli Örtücüler

Yatay hareketli bez veya dikey hareketli çelik perdelerden oluşur.Örtücü düğmesine basıldığı anda ilk perde hareket ederek filmin önünü açar ve film düzlemine ışık girmesini sağladıktan sonra ikinci perde birincinin üzerine kapanarak ışığın girmesini engelleyerek çalışırlar.

ODAK UZAKLIĞI 35mm 4,5x6 6x6 6x7 6x8 6x9
15 mm 100º
21 mm 91º
24 mm 84º
28 mm 75º 115º
35 mm 63º 90º 97º
40 mm 51º 82º 89º 96º
50 mm 46º 70º 76º 83,5º 87º
65 mm 37º 57º 63º 69º 72º 75º
75 mm 32º 50º 56º 61º 64º 68º
85 mm 28º 45º 50º 55º 58º 61º
90 mm 27º 42º 47º 52º 55º 58,5º
105 mm 23º 37º 41º 46º 48º 51º
135 mm 18º 29º 33º 36º 38,5º 41º
150 mm 16º 26º 30º 33º 35º 37º
180 mm 13º 22º 25º 27º 29º 31º
200 mm 12º 20º 22º 25º 26,5º 28º
210 mm 11º 19º 21º 24º 25º 27º
250 mm 10º 16º 18º 20º 21º 23º
300 mm 8º 13º 15º 17º 18º 19º
400 mm 6º 10º 11º 13º 13º 14º
500 mm 5º 8º 9º 10º 10º 11,5º
600 mm 4º 7º 7,5º 8,5º 9º 10º
800 mm 3º 5º 6º 6,3º 7º 7,2º
1000 mm 2,5º 4º 4,5º 5º 5,4º 5,7º

OBJEKTİF
Fotoğraf makinasının en önemli parçası olan objektiflerin hepsi aynı optik kurallarına uygun olacak şekilde bir veya birden fazla mercekten ibarettir.
Objektif fotoğrafı çekilecek konunun bütün noktalarından yansıyarak gelen ışık taneciklerini odak düzleminde toplayıp, filmin üzerine aktarmaya yarar ve bu sayede konunun film üzerinde küçük bir görüntüsü elde edilmiş olur.
Objektif konusunda, odak uzunluğu, lüminozite(ışık geçirgenliği) ve görüş açısı kavramlarını anlatmak yararlı olacaktır.
Objektifin Odak Uzunluğu:
Fotoğraf makinası, sonsuzda bulunan nesnelerin net bir görüntüsünü elde edebilecek şekilde ayarlandığında, duyargan yüzeyi(film yüzeyi) objektifin merceklerinin merkezinden ayıran uzaklığa odak uzaklığı denir.



Işık Geçirgenliği:
Objektifin en geniş diyafram açıklığında ışığı geçirme miktarıdır. Objektifin üzerinde yazılı olan 1:1.4, 1:2.8, 1:3.5, gibi sayılar bulunmaktadır, bu sayılar objektifin ışığı geçirme miktarıdır. Işık geçirgenliği objektif odak uzunluğunun objektif çapına oranıdır.


Örneğin odak uzunluğu 28mm olan bir objektifin ışık geçirgenliği 2.8 ise objektif çapı 28/2,8=10mm'dir. Bir objektifin ışık geçirgenliğinin büyük olaması o objektifin ışığa karşı daha duyarlı olmasını sağlar. Işık geçirgenliğinin fazla olması o objektifin kötü ışık koşullarında çekim yapabilme,dar alan derinliği elde etme veya yüksek örtücü (obtüratör-enstantane) hızlarına çıkabilme özelliklerini artırır. Işık geçirgenliği yüksek olan objektiflere "hızlı objektif" denir.




Görüş Açısı:
Objektif çeşitleri genelde görüş açılarına göre;balık gözü,geniş açılı, normal açılı, dar açılı ve zoom objektifler olmak üzere 5 ana grupta sınıflandırılırlar.






63° 46° 18°

35 mm odak uzunluğu 50 mm odak uzunluğu 135 mm odak uzunluğu
(geniş açılı objektif) (normal açılı objektif) (dar açılı objektif)

Şekillerini gördüğünüz değişik açı ve odak uzunluklarına sahip olan objektiflerde, odak uzunluğuna ve film boyutuna göre görüş açısı değişmektedir. Fotoğrafçılıkta objektif kullanımını, herkes odak uzunlukları ile belirtir, bu kullanım 24x36 mm’ lik küçük ölçekli film boyutunun yaygın olarak kullanılmasından dolayı herkesin anlayacağı bir dil oluşturmuştur. Fakat yukarıda da belirttiğim gibi objektiflerin farklılıklarını oluşturan görüş açıları film boyutuna ve odak uzunluğuna bağlı olarak değişmektedir ve bu bağıntı aşağıdaki gibidir;


Tecrübeli bir fotoğrafçı bir fotoğrafa baktığında, fotoğrafın görüş açısına göre aşağı yukarı nasıl bir objektif kullanıldığını(film boyutuna bağlı olarak) anlayabilir. Diğer sayfadaki fotoğraf 24x36 mm’lik bir film ile 28 mm’lik bir objektif kullanılarak çekilmiştir. Aynı fotoğraf 6x9 cm’lik bir film ile 65 mm’lik bir objektif kullanılarak ta elde edilebilirdi.

35 mm ’lik film kullanan bir fotoğraf makinası için objektif adlandırmaları:
6 mm ile 16 mm arası balık gözü objektif
17 mm ile 28 mm arası geniş açılı objektif
50 mm normal açılı objektif
50 mm nin üzeri ise dar açılı objektif, olarak adlandırılır.



Görüş açılarını bilmeniz size farklı boyutlarda fotoğraf makinası kullanımında,mimari veya parselasyon çalışmalarında,sayısal aralıkların kullanımında ve 3D stüdyo gibi programların kullanımında gerekli olurlar.

Fotoğraf makinasının tanımı;herhangi bir görüntüyü emülsiyonlu yüzey üzerinde sabitlemeye yarayan araçtır diye ifade edilebilir.
Fotoğraf makinaları genellikle, kullanılan film boyutlarına ve kullanım alanlarına göre aşağıdaki gibi sınıflandırılabilirler.

-BÜYÜK BOY FOTOĞRAF MAKİNALARI
Bu fotoğraf makinaları daha çok stüdyo,mimari ve teknik alanlarda kullanılırlar ve bu fotoğraf makinaları 18x24 cm. ,13x18 cm. ,10x15 cm. ,9x12 cm.gibi plaka film ile çalışırlar. Büyük fotoğraflarda grensiz fotoğraf basımına olanak verdiği için kullanılırlar. Bu fotoğraf makinalarının objektiflerinin lüminoziteleri(ışık geçirgenlikleri) düşük olduğundan(1/5,6 ,1/6,3) yumuşak hatlı ve bol detaylı sonuçlar verir.

-ORTA BOY FOTOĞRAF MAKİNALARI
Bu fotoğraf makinaları iç ve dış çekimlerde ,stüdyo fotoğrafçalığında yaygın olarak kullanılan fotoğraf makinalarıdır. Bu makinalar 120 roll film diye adlandırılan 4,5x6 cm. ,6x6 cm. , 6x9 cm. boyutlarında şerit halinde film kullanırlar. Objektif lüminoziteleri genellikle 1/2,8 ,1/3,5 , 1/4,5 ‘dir.

-KÜÇÜK BOY FOTOĞRAF MAKİNALARI
Günümüzde genel olarak kullanılan, 35 mm. eninde olduğu için 35 mm. diye adlandırılan 24x36 mm. boyutunda film kullanırlar. Bu makinaların günümüzde yaygın olarak kullanılmasının nedenlerini şöyle sıralayabiliriz; bu makinaların,
Hafif olması ve kolay taşınabilmesi,filmlerinin diğer filmlere nazaran ucuz olması,çok çeşitli objektif ve filtre seçeneğinin olmasıdır. Tek kusuru ise büyük boy fotoğraflarda fazla gren vermesidir.

-INSTAMATİC FOTOĞRAF MAKİNALARI
Fotoğrafçılıktan hiç anlamayan bir kişinin bile kolaylıkla kullanabileceği türden, eski kutu makinalarının modernleştirilmiş şekli olup; fix diyafram ve fix netlikte objektiflere sahiptirler ve bu objektifleri değiştirme olanağı yoktur.

-POLAROİD FOTOĞRAF MAKİNALARI
Bu makinalar, amatörlere 15-45 saniyede hazır fotoğraf çıkarırlar. Paketler içerisinde makinanın arka şsesine yerleştirilen kart, fotoğraf çekiminin ardından iki silindir arasından geçerek; kart içerisindeki kimyasal dolu madde patlar ve kart üzerine yaydığı kimyasal sayesinde develope işlemini gerçekleştirir.


-İĞNE DELİĞİ FOTOĞRAF MAKİNALARI
Bu fotoğraf makinaları ilk olarak kullanılan fotoğraf makinaları olup bir kara kutunun ön kısmına açılmış olan iğne deliği büyüklüğünde olan bir delikten geçen ışık film düzlemine üzerine düşülerek görüntü elde ediliyordu.